Tarhan Erdem de Radikal’deki köşesinde yazdı.

Erdem, 2015 yılında yapılan her iki seçimin de eşit, adil, serbest seçimler olması gerekliliğine uygun şartlarda yapılmadığını söylüyor. (9 Kasım 2015, Radikal. Seçimin temel ilkelerine saygı gösterilmedi) Doğru söylüyor.

Seçime katılan siyasi partilerin ‘eşit’ şartlarda yarıştığı söylenebilir mi? 

Hem yürüttükleri seçim kampanyası imkânları bakımından, hem bunun için sahip oldukları bütçe ve propaganda, medya aracılığıyla görüşlerini duyurma imkânları bakımından.

Seçime katılan partilerden biri olan HDP aleyhine devletin olanca gücüyle ve medya imkânlarını da kullanarak açıkça aleyhte propaganda yürüttüğüne tanık olmadık mı? 

‘Aleyhte propaganda’ lafın gelişi, HDP’yi ve taraftarlarını düpedüz ‘terör örgütü’ ilan ettiler. 

Üstelik de bu kampanyaya en başta ‘tarafsız’ olmakla yükümlü Sayın Cumhurbaşkanı öncülük etti.

Her zaman ama özellikle seçim dönemlerinde daha büyük bir hassasiyetle ‘tarafsız’ olması gereken kurumlardan biri olan TRT’nin ‘seçime özel’ yayınları da seçimin temel ilkelerine tezat idi.

Ekim ayı içerisinde hepimizin vergileriyle işini yapan bir kamu kurumu olarak TRT’nin canlı yayınlarında partilere ayırdığı saatlere bakın: Cumhurbaşkanı Erdoğan 29 saat. AKP 30 saat. CHP 5 saat. MHP 1 saat 10 dakika. Ve HDP, 18 dakika.

Bu süreçte AKP’nin kontrol edemediği medyaya karşı tırmandırdığı baskıların da seçimin eşit, adil ve serbest olması zorunluluğunu ve sorumluluğunu boşa çıkartan bir anlamı olduğunu kuvvetle vurgulamak gerekir. 

Doğan Medya Grubu korkutuldu (halen de tehdit ediliyor). İpek Koza Medya Grubu’na el konuldu. Diğer muhalif medya için de ‘her an el konulabilir, kapatılabilir’ psikolojisi yaratıldı ve halen de aynı baskı sürüyor.

AKP medyası cansiperane seçim kampanyası yürütürken muhalefet partilerinin medya aracılığıyla seslerini, görüşlerini duyurma imkânları adeta kapana kıstırıldı.

Sadece iktidar partisinin medyaya yönelik baskı ve susturma politikası bile seçimlerin temel prensipler çiğnenerek yapıldığını ortaya koymaya yeter.

Bu sadece benim görüşüm de değil.

1 Kasım seçimlerini izlemek üzere Türkiye’ye gelen Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı (AGİT) ve Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi (AKPM) gözlemcileri de seçim sonrası ilk tespitlerini basın mensuplarıyla paylaşırken, ‘Basın özgürlüğü ihlallerinin, şiddet olaylarının ve güvenlik endişelerinin seçimlere zarar verdiğini’ söylediler (2 Kasım 2015, basın).

Muhtemelen hazırlayacakları nihai raporda da aynı görüşü yineleyecekler.

Siyasi partiler, bu ‘olağandışı’ şartların seçimlerin eşit, adil, serbest seçimler olarak yapılmasını ne şekilde etkilediği ile nedense pek ilgili görünmüyorlar. Kuşkusuz kendileri bilir. Ama sorun, hepimizin sorunu…

Ve AGİT gözlemcilerinin açıklamalarını duymamış gibi yapan Başbakan Ahmet Davutoğlu diyor ki: “Seçimleri izlemeye gelen hiçbir gözlemcinin raporunda seçimlerin adil olmadığına dair bilgi yok.

Türkiye’de seçimlerin adil olmadığına dair tek bir ölçü gösteremezler. Türkiye’de seçimlerin üzerinden kimse spekülasyon yapmaya kalkmasın.” (10 Kasım 2015, TRT Türk)

Olur! Biz zaten Patagonya’daki seçimler üzerine konuşuyoruz…