12 eylül yıllarının ilk aylarıydı. 90 güne varan gözaltılar, tutuklamalarla son sürat tüm ülkeyi kasıp kavuran bir dikta rüzgarı esiyordu. Mecliste gurubu olan siyasi parti liderleri ve bazı milletvekilleri Zincirbozan'a gönderilmişti. Sokakta her an sorgusuz sualsiz gözaltına alınabilirdiniz. Gece evleriniz basılabilir kitaplar birer suç gerekçesi oluşturabilirdi.

Tüm bunları yaşarken 19 yaşındaydım. Ve o günlerin ruh halini şu dizelerle dile getirmiştim.

Hazırlık

Sabah çıkarken evimden

ayrılıkları koyarım cebime

özgürlüğümden, gökyüzünden,

sıcak yorganımdan,

anamdan birde

birde kitaplarımdan

ayrı koyabilirler beni,

yolda yürürken diye.

Bu dizelerde her an tutuklanma hissini yaşadığımı anlatmışım. Ve hazırlıklıydım. Gün geldi, evet 19 yaşında tutuklanmıştım.

O yıllar dışarda tedirgin yaşama vardı da içeride işkencede olanlara yok muydu. 12 Eylülde 19 yaşında (yaşıtım) bir arkadaşımı İstanbul'da göz altına alırlar. İşkence dolu günler başlar. Falaka, Filistin askısı, tazyikli su sıkma gibi kaba yöntemlerle dövülür. Türlü işkence yöntemleri ile öldürülme korkusu yaşatılır. Tecavüz girişimine maruz kalır.

İşkencenin birisi şudur. ''Bak tavanda çiviler var. Zıplayacaksın, yeterince zıplayıp kafan çivilere değmezse dayak yiyeceksin'' derler.

Arkadaşım zıplamaya başlar. O korkuyu güçlendirmek için polis arada bir ha gayret az kaldı tavana biraz daha zıpla der. Ama her zıplamada ya kafam çivilere değerse korkusuyla daha yavaş zıplar. Yavaş zıpladıkça da bacaklarına sürekli copla vurulur. Ta ki artık yere yığılıncaya kadar bu işkence sürer.

Bu arkadaşa yapılan işkenceleri daha fazla yazmayacağım. Dünden bugüne işkencenin biçimi değişse de özü aynı beynimizde bedenimizde sürüyor..

Ancak bu yavaş yavaş korku ile karışık işkence yöntemi şimdilerde HDP'lilere yapılıyor. Birden hepsini tutuklamıyorlar. Yavaş yavaş korkutarak tutukluyorlar. Teker teker kayyumlar atanıyor.

Bir yanda tutuklama, bir yandan tedirgin yaşatma..

HDP'den yapılan açıklamaya göre; 15 Temmuz'dan beri 8437 HDP'li gözaltına alındı, 2365 HDP'li tutuklandı. HDP eş genel başkanları ve 10 milletvekili tutuklandı. 69 Belediye Eş Başkanı tutuklu, 50 belediyeye kayyum atandı.

Bugün ülkede sadece gazeteci oldukları için tutuklanan gazeteci sayısı 148. Bu sayı Türkiye'yi dünya birincisi yapmıştır tam övünülecek şey.

Şu anda sosyal medyada fikirlerini ifade etti diye 10 bin vatandaş hakkında soruşturma yürütülüyor. Son altı ayda 1656 kişi tutuklandı.

Haklarında soruşturma açılan barış akademisyenlerini, onlara destek veren sinemacılara soruşturmayı, hukuksuz şekilde işlerinden atılan kamu emekçilerini, daha mahkeme önüne bile çıkarılmadan tutuklu gazeteci yazarların mal varlıklarına el koymalarını, Aydın Engin gibi gazetecilerin hem mahkeme ile hem de öldürülme tehdidi ile karşı karşıya kaldığını uzun uzun anlatmaya gerek var mı?

Kendini hikaye anlatıcısı olarak gören Yönetmen Ezel Akay yaptığı röportajda ''Giderek saçma bir hale dönüşen bu durumdan kurtulmak için bazen diyorum ki, girelim 150 bin kişi içeri, tutuklasınlar hepimizi de bitsin artık bu saçmalık” diyor.

İnsanlarda tam da bu ruh hali hakim.

2016 yılı ölümün yaşama galip geldiği bir yıl oldu. Binlerce insan şiddetin hedefi oldu ve katledildi. Kürtlerin kentleri yakıldı, yıkıldı, yağmalandı. Kürt çocukları, kadınları öldürüldü. Cenazeler buzdolaplarında saklandı. Siyasetçiler tutuklandı. Bilim insanları ülkeyi birer ikişer terk etmeye başladı.

Böylesi koşullarda gelen 2017'nin öyle Noel babanın gülen yüzü ile gelmeyeceği kesin. Savaşın bataklığında daha fazla debeleneceğimiz, daha çok evlere ölüm ateşinin düşeceği bir yılı yaşayacağımızı söylemek için kahin olmaya gerek var mı?

Gelen gideni aratacak gibi. Hoş gelmediğin belli 2017.