CHP’nin ‘tarihle yüzleşmesi’ lazım. Sosyal demokratlık bir yana, önce demokrat olabilmenin yolu böyle bir yüzleşmeden geçiyor. Yapabilir mi CHP?.. Bilemiyorum. Ama ırkçı söylemler CHP’ye yakışmıyor. Eğer böyle giderse, tarih baba sadece paçalarından çekmekle yetinmez, tarihe de havale edebilir CHP’yi...

Milliyet, birinci sayfa haberine CHP’de deprem başlığını koymuştu.

CHP’li bir milletvekilinin Türklerle Kürtlerin eşit olamayacağını Mecliste söylemesi ve bunun ‘bilimselliği’ni de savunması ortalığı  fena halde karıştırdı.
Hem parti içinden, hem muhalefet saflarından haklı tepkiler seslendirildi.
Bir CHP milletvekili istifasını verdi. Ak Parti ve BDP, CHP’yi ‘ırkçılık’la suçladı. Kılıçdaroğlu, ortalığı yatıştırmak için klasik açıklamalarından birini yaptı:
“Kimseyi ikinci sınıf görmeyiz.”
Daha dün “Hem ulusalcıyız, hem milliyetçiyiz, hem solcuyuz, hem sosyal demokratız” diyerek parti içi dengeleri toparlayabilme gayretinde gözüken Sayın Kılıçdaroğlu, ne kadar inandırıcı ya da etkili olabildi, geçiyorum.
Kılıçdaroğlu’nun işi zor.
Daha doğrusu CHP’nin durumu öyle.
Yeni de değil bu.
Tarih, CHP’nin paçalarından sürekli olarak çekiyor. Zaman ilerledikçe, daha da fazla asılıyor CHP’nin paçalarına...
CHP bundan kendisini kurtaramazsa, kendisi tarih olabilir, tarihin arşivindeki yerini alabilir.
Eski zamanlarda kolaydı iş. Kimsenin itiraz edemeyeceği soyut genellemelerle durum idare edilirdi.
Atatürkçü’ydük, ilericiydik, antiemperyalisttik, demokrattık, milliyetçiydik, halkçıydık, devletçiydik, ortanın solundaydık, sosyal demokrattık...
Neredeyse her şeydik!
Ama gün geldi, sorular somutlaştı ve gitgide çoğaldı.
Kürt sorunu ortaya çıktı.
Sorgu başladı.
Cumhuriyet’i kuran bir parti olarak, “Kürt yoktur, Türk vardır!” diyen de, Kürtçe’yi yıllar yılı yasaklayan da, Kürt kimliğini inkar ederken sistemli olarak ‘asimilasyon’u uygulayan da CHP değil miydi?
Ya Dersim?...
Kılıçdar-oğlu’nun teybindeki o itiraflar hakkında, eski dışişleri bakanlarından İhsan Sabri Çağlayangil’in  “Asker Dersimlileri mağaralarda fareler gibi zehirledi!” sözleri hakkında ne diyor CHP?
Peki ya Aleviler?
Bugünkü sorunlarının ‘tek parti dönemi’ne uzanan kökleri...
1915, Ermeni meselesi...
Askeri vesayet ve asker sorununun Türkiye’de demokrasi ve hukuk devletini nasıl ikinci sınıflaştırdığı...
Kökleri tek parti dönemine giden otoriter laiklik anlayışı...
Ve böylesine konuların çizdiği çerçeveye Atatürk’ten başlayarak, İnönü’süyle, Ecevit’iyle bugünlere kadar tüm CHP liderleri nereye oturuyor?    
Ayrıca, bütün bu meseleler ‘tarih’le değil, ‘dün’le değil, ‘bugün’le ilgili meseleler...
Ve eskilerde bu gibi sorular gündemde yoktu. Çünkü ‘tabu’lar vardı, kanuni yasaklar vardı, ucunda karakol olan, mahkeme olan, hapishane olan...
Bugün artık “Ben Atatürkçüyüm”, “Ben demokratım”, “Ben sosyal demokratım” demek yetmiyor.
Soruyorlar:
“İyi güzel de, Türkle Kürt eşit mi? Asimilasyona gerçekten hayır diyorsan, örneğin Kürtçe eğitimden yana mısın? Dersim ’38 hakkındaki düşüncen nedir? Alevi meselesi... 1915...”
Artık her şey tartışılıyor.
Çok şey değişti.
Ama değişemeyen bir CHP var.
Bir türlü yenileşemiyor.
Çünkü tarih paçalarından çekiyor.  CHP’nin bundan kurtulabilmesi için tarihle yüzleşmesi lazım. Sosyal demokratlığı bir yana bırakıyorum, önce demokrat olabilmenin yolu böyle bir yüzleşmeden geçiyor.
Yapabilir mi CHP?..
Bilemiyorum.
Ama böylesine ırkçı söylemler CHP’ye yakışmıyor. Eğer böyle giderse, tarih baba sadece paçalarından çekmekle yetinmez, tarihe de havale edebilir CHP’yi...
İyi pazarlar!

TATİL DUYURUSU
Yıllık iznimden altı günümü kullanmak üzere hoşçakalın; haftaya yine bu köşede buluşmak üzere saygılarımla, HC.