Geçtiğimiz hafta yayınlanan 'İsrail'le barışalım, İran'la savaşalım mı?' yazım üzerine pek çok e-posta aldım. Ne hikmetse gönderilenlerin çoğunluğu, İran'ın İsrail kadar tehlikeli bir ülke olduğunu, hatta İran'ın İsrail'den bile daha büyük tehlike arz ettiğini anlatıyordu. En şaşırtıcı olanıysa bahsettiğim e-postaların hepsinin Müslüman temsili olan kişilerden gelmesiydi. Bense yazıda belirttiğim gibi 'kuruluşundan bu yana sınırını işgal etmediği komşusu kalmayan, zaman zaman Lübnan'ı, hâlen Suriye'yi işgal etmekte olan, Filistin'de yaptığı zulüm tüm can yakıcılığıyla devam eden İsrail yerine, devrimden bu yana kendisine savaş açan Irak hariç hiçbir komşusuna saldırmamış olan İran'ın bölgedeki esas tehdit unsuru olarak lanse edilmesini hâlâ anlayabilmiş değilim.

Nobel ödüllü, Alman yazar Günter Grass da anlayamamış olacak ki İsrail'in İran'ı bombalaması ihtimali hakkında bir şiir yazdı. İran'a da eleştirileri olan Grass, başta İsrail'e silah satan kendi ülkesi olmak üzere Batı'nın riyakârlığını yerden yere vurdu. Bugün köşemi, Grass'ın şiirinde de öngördüğü gibi 'anti-Semitist' olmakla suçlanmasına ve İsrail'in ülkeye giriş yasağı koymasına kadar tipik sonuçlara yol açan bu şiirine bırakmak istiyorum. Bir provokasyonla üç kuşun birden vurulduğu bugünlerde belki biraz üzerine düşünmek iyi olabilir:

'Ne söylenmeli'

Şimdiye kadar neden sessiz kaldım ve kendimi tuttum

Savaş oyunlarında açıkça uygulanan bir şey için

Ki bunun sonunda hayatta kalanlarımız

En iyi ihtimalle dipnotlarda olacak

Buna ilk saldırı için sözde hak deniliyor

Ki, İran halkını yok edebilecek bir saldırı

Ki bu halk bir boşboğaz tarafından boyun eğdirilmiş

Ve organize mitinglerle bir araya getiriliyor

Çünkü bir atom bombası

Kendi iktidarında geliştiriliyor olabilir

Peki, neden isim vermekte tereddüt ediyorum

Başka bir toprakta, ki yıllardır gizli tutuluyor,

Büyüyen bir nükleer gücün olduğunu

Denetim ve soruşturmanın dışında (bir güç)

Herhangi bir incelemeye tabi olmayan

Gerçekler karşısındaki bu genel sessizlik

Öncesinde benim kendi sessizliğim

Ki, bana sorunlu, üretilmiş yalan olarak görünüyor

Ve muhtemel bir cezayı öngörüyor

Şimdi sessizlik bozuldu:

'Yahudi karşıtlığı' kararı kolayca yapıştırılıyor

Ama şimdi benim kendi ülkem

Kendi suçları için birçok kez yargılanan (ülkem)

Ki bu suçlar kıyas bile edilemez,

Ne yazık ki, İsrail'e başka bir denizaltı teslim etti

Onun (Denizaltının) özelliği gücünde yatıyor

Bu deniz altı, nükleer savaş başlıklarını

Daha henüz bir tek atom bombasının olduğu kanıtlanmamış

Bir bölgeye doğrultmuş

Onun (atom bombasının) varlığının korkusunun kanıtı yeterli,

Söylenmesi gerekeni ben söyleyeceğim

Ama neden şimdiye kadar sessiz kaldım?

Çünkü kendi geçmişimi düşündüm

(Bu geçmiş) hiçbir zaman temizlenmeyecek bir leke taşıyor

Demek istiyorum ki, İsrail'den, her zaman bağlılık duyduğum ülkeden,

Bu açık hakikati kabul etmesini bekleyemem

Neden sadece şimdi, yaşlılığımda

Ve mürekkebimin geriye kalanıyla,

İsrail'in atom gücünün hali hazırda kırılgan olan

Dünya barışını tehdit ettiğini söylüyorum?

Çünkü söylenmesi gereken için yarın çok geç olabilir;

Ve çünkü -Almanlar olarak yeterince sıkıntı yaşadık-

Bizler yeni bir suç için işbirliği yapıyoruz

Ve bizim suç ortaklığımız

Herhangi bir mazeret kabul etmeyebilir

Ve kabul edelim ki: Sessizliğimi bozdum

Çünkü Batı'nın iki yüzlüğünden bıktım

Ve ben de daha çok kişinin sessizliklerinden kurtulup özgür olmalarını

Karşı karşıya olduğumuz aleni tehlike saçanların

Güç kullanmalarını kınamalarını umuyorum

(Bu kişiler) İran ve İsrail hükümetlerinin uluslar arası toplumun

Her iki ülkenin de nükleer kapasitesini incelemeleri için ısrarcı olabilirler

İsrail ve Filistinlilere başka hiçbir şey yardım edemez

Ve yan yana düşmanlık içinde yaşayan herkese

İllüzyonlarla işgal edilmiş bu bölgede yaşayan herkese

Ve nihai olarak hepimize...

(Tercüme: Selahattin Toprak / Millî Gazete)