Anayasa Mahkemesi Başkanı Haşim Kılıç'ın "Uluslararası Yargı Sempozyumu"nda yaptığı konuşmayla ilgili birbiriyle çelişen analizler okuyoruz. Hâlbuki cımbızlanan birkaç ifadeye değil, konuşmanın bütünlüğüne bakıldığında Kılıç'ın vermek istediği mesaj gayet açıktı. Örneğin konuşmadan alıntılanarak ön plana çıkarılan "siyasetin yargıyı kuşatmasına" ilişkin o tek cümlenin evveline bakalım:

"Yargının hesabını veremediği sınır tanımaz uygulamaları, ağır bedeller ödenmesi sonucunu doğurmuş, anayasa ve yasalarda radikal değişimlerin yapılmasının haklı nedenini oluşturmuştur. Dün yargının siyaseti kuşatma gayretlerine karşı çıktığımız gibi bugün de siyasetin yargıyı kuşatmasına izin vermeyeceğiz."

Sayın Kılıç, "siyasetin yargıyı kuşatması"na sözü getirmeden önce "yargının sınır tanımaz uygulamaları"ndan bahsedip, "radikal değişimlerin" haklılığına dikkat çekmiş. Bu cümlelerin "7 Şubat darbe teşebbüsü" olarak adlandırılan Hakan Fidan'ın şüpheli sıfatıyla ifadeye çağrılmasına ve ardından "MİT Kanunu"nda yapılan değişikliğe gönderme yaptığı aşikâr.

Kılıç, Kürt meselesi ve PKK'yla mücadele ekseninde "devlet içinde devlet" gibi hareket ederek yürütmenin siyasetini belirleyecek kadar nüfuz sahibi haline gelmiş olan emniyet ve yargı içindeki aktörlere de konuşmasında mesaj vermiş:

"Aktörleri değişmiş yeni vesayet odaklarının oluşmasına imkân vermeyen samimi değişimlere inanmak istiyoruz."

Başbakan Erdoğan, İlker Başbuğ'un tutuklu yargılanmamasını arzu ettiğini beyan ettiği günün ertesinde bir süredir tutuksuz yargılanan Ergenekon davası sanıklarından emekli Orgeneral Hurşit Tolon tutuklanmıştı. Şimdi de hükümetin "yeni Kürt stratejisi" dahilinde BDP'yi muhatap alacağı söylemi dolaşıma girmişken KCK davası savcısı, hazırlamış olduğu iddianameyi Yargıtay Başsavcılığı'na "gereğini yapmaları" talebiyle gönderdi. Klişeye düşmek pahasına söylemek zorundayım ki "zamanlama manidar"...

Kılıç'ın uyarılarının en azından kendi kurumunda karşılık bulup bulmayacağını Cumhurbaşkanı'nın görev süresine ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin vereceği karar vesilesiyle göreceğiz.

KCK değil, BDP davası

"KCK İstanbul" iddianamesini hazırlayan Savcı Adnan Çimen, BDP ile KCK'nın amaç birlikteliği içinde olduğunu savunarak, BDP'yle ilgili 'gereğinin yapılması' talebiyle iddianamenin bir suretini de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na göndermiş. Yani yakın zamanda PKK'yla aynı tabanı paylaşmış siyasî partilerin sekizincisi olan BDP'ye de bir kapatma davası açılabilir. Öldürerek, tutuklayarak, yasaklayarak devam eden güvenlik politikasının "kapatma" ayağını arar olmuştuk, böylelikle o da vasıl oldu.

KCK davası, aslında başından beri BDP davasıydı. KCK adı altında, yıllardır BDP kadroları tutuklandı, tutuklanıyor. Herhalde BDP'yi teker teker kapatmaktan yorgun düşülmüş olmalı ki artık toptan kapatılmasının uygun olabileceğine karar verilmiş.

KCK davasına ilişkin iddianamelerde tehdit ve şiddet içeren suçlar gerçekten var. Ancak bunlar iddianamelerin en küçük kısmını oluşturuyorlar. Geriye kalan alandaysa Kürtçe öğrenmenin, puşi takmanın, belli bir model ayakkabı almanın, saz çalmanın bile suç unsuru olarak sunulduğu bir resim çıkıyor karşımıza. Örneğin Ragıp Zarakolu için prestijini kullanarak terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek gibi bir suç unsuru kategorisi icat edilmiş. İddianamede Zarakolu'nun terör örgütüyle doğrudan bağının tesbit edilemediği itiraf edilmesine rağmen, özellikle yurt dışında yaptığı siyasî içerikli konuşmalar suç unsuru sayılmış. Zaten Zarakolu'nu tutuklayınca bu 'sorun' da oradan kalkmış oldu, değil mi?!

Fikri mahkûm etmenin doğal sonucu budur. Yasakladıkça, bastırdıkça, susturmaya çalıştıkça daha güçlü ve içeriği ne olursa olsun 'daha haklı' bir görünüme kavuşur. Ahmet Şık'ın kitabı için Avrupa'da "kitap- bomba" benzetmesi yapıldı. Sonra ne oldu? Şık, Avrupa Parlamentosu'nda kitaptaki fikirlerini bire bir anlattı. Bunu yapabilmesinin sebebiyse hapse girip çıkmış olduğundan fikrinin daha da güçlü hale gelmiş olmasıydı.

KCK davasının girdiği istikamet de bu doğrultuda bir görüntü oluşmasına hizmet edecektir.