Tabi ikisi de desteklenmemeli.

Esas her savaşa hayır denmeli.

Bu sermayenin kasaları için gezegen ve canlı alemle ölüm oyunu.

Ama eskimiş ve hala egemen sol muhakemesi ve mevzilenmesine göre, temel çelişki perspektifi gereğince kim baş düşmansa onun karşısındaki yanında yer alınır.

Bu basit formel mantığın hemen yanında garnitürü hazırdır:

"Almıyorsan bu safta yer, almış olursun karşı safta yer."

Trik trak, siyah beyaz, griye, çok boyuta, derinliğe gerek yok, devlet "büyük"tür, "önder"ler gerekeni düşünür; sen oy ver, asker ol, öl, hınk de yeter!

Hayır!

Neden?

Asla mecbur değiliz, zira her savaşta halklar ve canlıların doğası öldü ve ölmeye devam ediyor.

Yeter!

Savaşa evet demek, emperyalist kapitalist sistemi onaydır. Çünkü, "savaş siyasetin/egemenliğin başka araçlarla/silah propaganda vb sürdürülmesidir".

Sol yüzyıllardır egemenliği sürdürmenin dayatması sonucu bu kulvarda ve zihniyette kaldı, teorisini yaptı, küçüldü, artık eriyor.

Değişmek zorunda.

Değişim kolay olmuyor.

Bakın popülizm ve egemen ve sağ/sol ideolojiden çekinen kimi sol gruplar İran İsrail çatışmasında kastını doğrudan, objektif ifade edemiyor.

Kendisini birini desteklemek zorunda hissediyor.

İdam Cumhuriyeti olduğu için İran'ı desteklemekten utanıyor. Çünkü rakibi dünya kapitalizminin başı ABD emperyalizmi ve karakolu İsrail devleti olduğu için dolaylı destekliyor:

"Kahrolsun ABD ve İsrail saldırısı!".

Halkın yanında dursan olmaz mı?

Anlaşılıyor, kendi olamıyor.

Peki İran saldırısı kahrolmasın mı?

Karşı saldırı saldırıdan sayılmıyor, ölenler diriliyor mu?

Yoksa gizli bir Yahudi düşmanlığına çağrışım mı yapılıyor?

Her iki tarafta da ekolojik tahribat olmuyor mu?

Sorsan söylüyor, ama doğrudan ifade edemiyor.

Devletin ve sermayenin kasalarının bekası için yoksul halk çocuklarının eline silah tutuşturarak süren bu sistem içi kaynakların başını tutmak için verilen çete çatışmalarında emek barış ve hak güçleri yer alamaz.

Bu ve benzer nitelikte her savaşa karşı çıkmak gerekiyor!

Ayrıca bu kirli savaş halkın karar verdiği ve başlattığı bir siyaset değil; halka, emeğe, doğaya, hak ve özgürlüklere dair hiçbir olumlu gelecek de  vaadetmiyor.

Ve, halkın savaş gibi yaşam karşıtı, ölümü savunan bir siyaseti de yok, olmamalı da.

Savaş sermaye gruplarının sistem içi egemenlik çatışmasıdır, haklı bir yanı yoktur, zaten eski ezberlerin aksine haklı savaş da yoktur.

Haklı savaş, sol zihinlerin egemenlik hapishanesinde olduğu dönemin üretimidir. Artık tahliye olup özgürlüğü yaşama, kapitalizmin araçları ve yöntemlerine veda zamanı geldi geçiyor.

Dolayısıyla İran İsrail dalaşmasının biri tarafında yer alınamaz. Emeğin ve hakların (savaşını değil) mücadelesini, her iki kirli safın iktidarı yitirmesi için yürütür.

Komünistler, başkaldırı hakkı dışında, emperyalist kapitalist savaşa, hele herhangi bir canlı katliamı ve ekolojik yıkım politikasına hep hayır diyor.

Küresel sermayenin kirli ellerini gezegenden çektirecek ve bu tür savaşları durduracak olan tüm barış ve demokrasi güçlerinin küresel ortaklığıdır, onu ivedilikle kurmak gerekiyor.