HDP, seçimlere parti olarak girmeye hazırlanıyor. Partinin başta eş başkanları olmak üzere bütün temsilcileri, bunu her vesileyle dile getiriyorlar. Kürd siyasi hareketinin karar merkezlerinden Kandil de, bu seçeneği açıkça savunuyor. Çözüm süreci kapsamında varılan mutabakat gereği, İmralı heyeti bir süredir kamuoyuna geniş açıklamalar yapmıyor. Bu nedenle Öcalan’ın konuya ilişkin görüşlerinin ayrıntılarını şu an için bilmiyoruz. Ancak heyetin daha önce verdiği bilgilerden, Öcalan’ın da bu tercihten yana olduğu anlaşılıyor. 

Mevcut verilere bakarak, HDP’nin seçimlere parti olarak girme kararının çok büyük ölçüde netleştiğini söyleyebiliriz. Seçime bağımsız adaylarla girme seçeneğine kapının az da olsa aralık bırakıldığını gösteren belli belirsiz işaretler yok değil, ancak hem Demirtaş’ın ve parti yöneticilerinin ısrarlı ve kararlı açıklamaları, hem de seçim takviminin hızla işliyor olması, bu ihtimali giderek daha fazla zayıflatıyor. HDP’nin seçimlere parti olarak girme seçeneğinden dönüş yolları tamamen kapanmak üzere. 

Bu durum ya da Kürd siyasi hareketinin bu tercihi, farklı kesimlerde değişik gerekçelerle ciddi bir huzursuzluk yarattı. Huzursuzlar cephesinin bir yanında Hükümet ve Cumhurbaşkanı var. Buradaki huzursuzluğun nedenlerini anlamak nispeten kolay. 

HDP’nin seçimlere parti olarak girmesi halinde, ortaya çıkacak her sonuç, hükümet için bir sıkıntı, hatta bir meydan okuma olacaktır. HDP’nin barajı aşamaması AKP lehine önemli bir sayısal avantaj yaratacaktır. Ancak bu avantajın AKP’ye siyasal bir rahatlık veya artı güç olarak yansıması mümkün değil. Zira HDP’nin barajın altında kalması, seçimlerin ve oluşacak yeni parlamentonun meşruiyetini ciddi biçimde zedeleyecektir. Böyle bir parlamentoyla yeni bir anayasa ya da önemli anayasa değişiklikleri yapmak, meşruiyet krizini derinleştirerek geleceğe taşımak anlamına gelecektir. Ağır ve açık bir temsil adaletsizliğinden doğacak çeşitli krizleri yönetmek hiç kolay olmayacağı gibi, bunların sorumluluğu da seçim barajını düşürmeye yanaşmayan AKP’nin omuzlarında kalacaktır. 

Kürd hareketinin parlamentoda temsil edilmemesi, çözüm sürecinin yapısını ve işleyişini de köklü bir biçimde etkileyecektir. AKP’nin, Kürd siyasi hareketinin başta Kandil olmak üzere Öcalan dışındaki diğer karar merkezlerini de doğrudan muhatap alması gerekecektir. Öte yandan, parlamento zeminin aradan çıkması, Kürd siyasi hareketinin, özerklik gibi siyasi hedefleri ve temsil gibi toplumsal ihtiyaçları doğrudan karşılamaya dönük yöntem arayışlarını yoğunlaştırmasına yol açacaktır. Her biri yeni bir “meyan okuma” anlamına gelen bu şartlardan AKP’nin hoşnut olacağı herhalde beklenemez. 

HDP’nin barajı aşması, AKP’yi en az aksi ihtimal kadar, hatta ondan daha fazla huzursuz ediyor. Barajı aşmak, daha fazla milletvekili çıkarmanın çok ötesinde etkiler doğuracaktır. HDP’nin yeni milletvekillerinin önemli kısmını AKP’den alacağı açık. Bu ise, AKP’nin anayasayı tek başına değiştirme çoğunluğuna erişme hayalinin çökmesi demektir. Öte yandan, barajın aşılması, sadece milletvekili sayısının artması nedeniyle değil, toplumsal destek ve siyasal prestij konusunda çarpıcı bir yükselişe işaret edeceği için de, çözüm sürecinde Kürd tarafının elini epeyce güçlendirecek, AKP’nin süreci kontrol altında tutma ve sündürme hesaplarını iyice bozacaktır. Kobanê’deki direnişin ve ardından gelen zaferin dünyadaki etkilerini de katarsak, yüzde on barajını aşmış bir Kürd hareketi karşısında, AKP’nin Ortadoğu ve Suriye politikalarını ve Türkiye’deki yönetim tarzını aynen sürdürmesi çok zorlaşacaktır. 

Bu tabloyla, HDP’nin seçimlere parti olarak girme kararının AKP’yi ziyadesiyle tedirgin ettiğini ve bunun temel nedenlerini göstermeye çalıştım. HDP’nin bu kararından huzursuz olan diğer kesimleri ve onların gerekçelerini başka bir yazıda tartışacağım. 

(BasHaber Gazetesi)