Çarpıtmalardaki düzeysizlik, âlemi en ucuzundan hamakatle alt edeceğini zannedenlerin eseri. Bir karşılaştırma yapacaksanız Sisi’nin Türkiye’deki muadilinden bahsediyorsunuz, Mursî’nin değil.

Hukuksuzluk, zorbalık ve yolsuzluktan başlayarak en çarpıcı özellikleri ile Sisi’nin karşısına kimi koyabilirsiniz? Mursî’ye verilen idam cezası, Mısır’da yaşanan zorbalığın, haksızlığın ve zulmün göstergesi. Orada diktatör darağaçları kuruyor, 28-30 yaşında yeni yetme yargıçlara talimatla idam cezası verdiriyor. Fırsatı bulunsa Ulus meydanına aynı darağaçları kurulmaz mı? Darağacına ne gerek var; seri cinayet gibi peş peşe gelen hukuksuzlukların bir darbecinin kurdurduğu üç ayaklılardan ne farkı var?

Mısır’da İhvan-ı Müslimîn, Pakistan’da Cemaat-i İslâmî ve Türkiye’de Nur Cemaati eşzamanlı olarak siyasetin dışında, dinî önderlerin topluma sahip çıkma gayretleri sonucunda gelişti. Pakistan ve Mısır’da tecrübe siyasî arayışların etkisiyle farklı evrildi; Türkiye’de toplumsal sorumluluk hep siyasetin üstünde kaldı. Mursî’nin içinden çıktığı İhvan Teşkilatı özünde, tıpkı Hizmet Hareketi gibi güçlü bir toplumsal organizasyondu. İhvan’ın Arap Baharı arkasından seçimlere girmesi ve Mursî’nin kısa başkanlık döneminde yaşananlar siyasî tercihlerdi. Bugünkü karanlık sonuç mübalağasız İhvan’ın kendi aklının değil, AK Parti’nin ve Erdoğan’ın yanlış yönlendirmelerinin ürünü. Tunus’ta çok derin bir vukuf ve akıl ile hareket eden ve bambaşka bir yol izleyen Gannuşî’nin başarısını çok yakından tanıdığı AK Parti’nin gereksiz müdahalelerine aldırmamasına bağlamak gerekir. Gerçek bütün çıplaklığı ile yakında mutlaka ortaya çıkacak. Tanımadıkları, bilmedikleri Mısır şartlarına rağmen İhvan’a akıl veren AK Partililer Mursî’ye darbenin şartlarını da bizzat kendileri olgunlaştırmış oldular. Hükümet medyasında bugün yapılan yorumlar bile aynı: İhvan’ın, darbe “geliyorum” derken uzlaşmaz tutumu ve anlaşmazlığı sokakta çözmeye kalkması hâlâ yüceltiliyor. Sebep bu tutumu “dik durun, eğilmeyin” diye buradakilerin ısrarla tavsiye etmesi.

Eğer dürüst bir karşılaştırma olacaksa İhvan’a yapılanla Türkiye’de Hizmet mensuplarına yapılanlar karşılaştırılmalı. Sisi altüst ettiği yargı sistemine rağmen, Mısır’da savcı ve hakim tutuklayacak yargıç bulabilir mi? Türkiye’nin siyasî tecrübeleri Mısır’dan çok farklı; ancak iki ülkede de devlet iktidarı muhalefeti susturmak ve sindirmek için aynı şekilde keyfi olarak kullanılmıyor mu?

25 Aralık Savcısı Muammer Akkaş’ın Bugün Gazetesi’ne verdiği mülakat, İktidar’ın unutturmaya çalıştığı “devlete darbe” hikâyesini hafızalarımızda tazeliyor. 17/25 Aralık’ta yetkilerini devletin egemenlik hakkından alan savcılar ve yargıçlar, delilleri toplayan polislerle birlikte yolsuzluk soruşturması yürüttüler. Akkaş’ın yürüttüğü soruşturma, büyük meblağlar tutan “ihaleye fesat karıştırma ve rüşvet” olaylarıydı. İktidar bu soruşturmaları durdurmak için devlete karşı bir darbe yaptı. Devletin içindeki yargıyı önce zor kullanarak durdurdu sonra iş yapamaz hale getirdi. Bugün yürüttüğü soruşturmadan dolayı meslekten savcı atmak, verdiği karardan dolayı yargıç tutuklamak “devlete darbe” değildir de nedir?

Savcıların ve yargıçların sadece hukuk içinde kaldıkları, hiç farkına varamadıkları ekonomik, dolayısıyla siyasî hesap hatasından belli. 17/25 Aralık soruşturmalarının İktidar tarafından durdurulabilmesinin en önemli sebeplerinden biri, özel sektörde yol açtığı korku hali oldu. 25 Aralık’ta 41 işadamının mal varlığına el konulması, yaklaşık 31 milyar tutarındaki para ile zaten kırılgan olan bankacılık sistemini paniğe soktu. Bankacılar can havliyle iktidarın safına geçince İktidar çok kıymetli bir destek edinmiş oldu. Bugün Mısır’da Sisi’nin, bu konuda çok tecrübesiz olan İhvan Hareketi’ne karşı reel ekonomik dengeleri çok ustaca kullanması gibi. Şayet 17/25 Aralık sanıkları yargı önüne çıksaydı, Mursî’nin davasını değil, doğrudan Mübarek’in yargılamasının bir benzerini takip edecektik.

İhvan Hareketi Mısır’da ağır bir zulüm altında; Mursî’ye idam cezası Sisi’nin ülkede oluşturduğu korku ve baskı ortamını kuvvetlendirmek için verildi. Mazlumları, Türkiye’nin güç ve iktidar sahiplerine benzetenler bu zulmün üzerine tüy dikiyorlar.