İstanbul’dan bir dostum Akçakoca’da sokak hayvanları ile ilgili zehirlenme haberlerini okumuş “- çok üzüldüm, şimdi nasıl hayvanların durumu?” diye sordu. Ben de “ hayvanların durumu iyi olacak olmasına da, insanların durumu hiç iyi değil” diye cevap verdim. Hemen her yerde hayvanlara eziyet eden birileri çıkıyor,

Üstelik kimi komşumuz, kimi de akrabamız… Birkaç gönüllü insan, Onların yaptıklarını temizlemekten kendi hayatımızı yaşayamaz olduk.

“-Yapma ya “ dedi, “ bu hayvanseverlerde çok saldırgan oluyor ama…” diye de ekledi. O zaman bende şalter attı.

“- Bu yaz sıcağında dili-damağı kurumuş hayvana su kabı koyuyorsun, vicdansız biri gelip atıyor, diğer insanlar ise, ona katılmasalar da seyrediyor, Sen, insan su içerken saldıran hayvan gördün mü? Ama köpek su içerken adam kovalıyor yahu!

Peki yeni doğum yapmış bir kadını yavrusuyla çuvala koyan hayvan var mıdır? Ama insan var ! Ya köfte içine zehir koyup, acı çekerek öldüren insan dışında bir canlı biliyor musun? “

Dostum “ hiç böyle düşünmemiştim” diye itirafta bulundu, konu da orada kapandı.

Yine bir gün, küçük bir çocuk ağlayarak ; “ Bahçemizdeki kedi yeni doğum yapmış, yavruları çok tatlı ama annem onları istemiyor, çuvala koyup, atacakmış” demez mi.

Kadına “ evinde değil, alt tarafı bahçende dolaşıyorlar neden atıyorsun?” diye söylendim. “ Sanane! Benim bahçem, istediğimi yaparım” diye diklendi. “ Hayır atamazsın, suç işlemiş olursun!” diye bağırdım. Akrabası çıktı geldi, dedi ki: “ Hayvanlar için insanları kırıyorsun.” Kendini, edepsizce savunan kadının avukatlığını yapıyor ve dilsiz hayvanın hakkını savunduğum için beni suçluyordu. Kedicik ona ne yapmıştı ki, kendi çocuğunu bile üzme pahasına çuvala koyup atmayı düşünmekle kalmamış hala düşüncesinin doğru olduğunu savunuyordu. Hırsını alamayan vicdansız kadın, pencereden bağırdı “ sen kafayı yemişsin!”

Evet, kabul ediyorum. “Ben kafayı yedim.” Vicdansız, merhametsiz biri olup, “akıllıyım” diye dolaşmaktansa, kafayı yemeyi tercih ediyorum.  Bahçedeki haşereleri yok eden zararsız loğusa kediyi yavrularıyla torbaya doldurmayı düşünen kişi normal bir insansa, BEN ANORMALİM. Kedisi rahatsız olmasın diye hırkasının kolunu kesen, köpek yolun üstünde yavrularını besliyor diye koskoca orduyu

Patikadan geçiren Peygamberimiz bugün yaşasaydı, bu insanlar ona nasıl bakarlardı acaba?

Çok şükür ki yasalar benden yana… Çünkü, “bir sokak hayvanını alıştığı yerden başka bir yere taşımak suçtur.” Nasıl ki biz insanlar, alıştığımız yerden başka bir yerde yaşamakta güçlük çekiyorsak, Onlar da çekiyorlar.  Ve ben bu suçu işleyenlerin ensesinde olacağım. Ama en önemlisi Kuran-ı Kerim’de tüm canlılar Allah’ın kulları olarak geçer. O yüzden eziyet edenlerin, ahiret gününde mutlaka hesap vereceklerine inanıyorum.

İyi ve merhametli insanları vicdansız insanlara karşı olmaya davet ediyorum. Bırakın o vicdansızlar bize “ KAFAYI YEMİŞ” desin.

Gün gelecek bu yaptıklarından ya utanacaklar ya da pişman olmak zorunda kalacaklar. Hepimiz bir sınav veriyoruz. Allah, ( acelesi olmasa da) doğrunun ve haklının yanındadır.

Gönül gözünüz açık, merhametiniz bol, üşenmeyip, kapınızın önüne bir kap su koyarsanız “su vereniniz çok olsun.”