Bu fotoğraf karesini ben çektim. Ayşe Nur Zarakolu için verilecek ödül töreni için İHD’nin Taksim’deki genel merkezindeydik. Ödüller Hrant ve iki Kürt gazeteci arkadaşa verilmişti. O anda deklanşöre dokunurken, senin de bir “puşt pusuya” kurban gideceğini düşünemezdim. Bizim Toplumsal Barış Güvercinimizdin” Senin ifadenle, “buralarda güvercinlere dokunulmazdı” Sana dokundular, kalleşçe dokundular. Kalleşliklerini dert etme, hep öyleydiler. M. Suphi ve 14 yoldaşını, Sebahattin Ali’yi, “içeride çürütüp, sürgünde öldürdükleri” Nazım’ı, sonra başka “evlatlarını”, U. Mumcu, M. Anter, Ahmet Kaya ve daha yüzlercesini imha ettiler.

Yarın senin vurulduğun yere geleceğim. Orada, o anda kimsenin söylemediği, bir şarkıyı sessizce yüreğimde dinleyeceğim.

O şarkıyı dinlerken, iki “Barış Güvercinine” selam göndereceğim

Biri yazılarıyla, eylemleriyle Ermeni kültürünün yaşam alanı bulması için çırpınan sen, diğeri sayıları halen on milyonların üzerinde olan Kürt Toplumunun kültürü direnen Ahmet Kaya…

Ne demişti Sevgili Ahmet Kaya biliyor musun? “Kürtçe albüm yapacak yürekli birini arıyorum”

Ben her 19 Ocak’ta ikinizi birlikte anarım…

İkiniz de “puşt pusuya” kurban gittiniz!

Ahmet Kaya’yı dinleyerek bitirelim.