Taraf gazetesinde son kriz patladığında birçok insan gibi neler olduğunu ben de anlayamadım. Ahmet Altan yazılarını keyifle okuduğum, yürekli demokrat duruşuyla “düşmanlarının” bile saygısını hak etmiş bir kişilikti. Ayrıldığında duygularımı yazmıştım.

Oral Çalışlar onun yerini aldıktan sonra kaygı ve korkularımız kaybolmuş, ayrılan birçok yazar yeniden yazmaya başlamış, gazetenin tirajı yükselmiş, barış sürecine verdiği destekle demokrasi mücadelesinin çok önemli bir enstrümanı olmaya devam etmişti.

Gerek okuyucularının, gerek yazarlarının hiç beklemediği bir anda, ne olmuş nasıl olmuşsa, gazetenin kolonları birer birer yıkılmaya başlayıp, yirmiden fazla yazarı “sessizce” aramızdan ayrıldı.

Başta Oral abi olmak üzere, çeşitli yazarlarıyla yüz yüze yaptığım sohbetler de neler olduğunu anlamama yetmedi. Sanırım bazı şeyleri anlamak benim çapımı aşıyor.

Ama anlayabildiğim birkaç şeyi biraz soru, biraz da sitem olarak yazıya dökmeden de rahat edemedim.

Taraf yoluna Ahmet Altan’la devam edebilirdi, ama –hangi nedenle olursa olsun- Oral Çalışlar’la devam etmeye karar verdi.

Oral Çalışlar döneminde gazete –tiraj, yazarları yeniden kazanma, ilan gelirleri, barış sürecine destek gibi hayati konularda- gözle görülür bir şekilde daha iyi duruma geldi.

Böyle bir durumda, o gazetenin tüm önemli yazar ve kadrolarını tasfiye etmek nasıl izah edilir? Gazetenin Ahmet Altan’ın yönetici olduğu döneminden şikayetiniz yok idiyse, neden onunla ve onun yakını şimdiki son yönetici ile yollarınızı ayırdınız?

Oral Çalışlar ile anlaştıktan ve onun icraatına dair –en azından bizim bildiğimiz- edecek lafınız yokken, adına “Bizans oyunları” bile denemeyecek ilkel ayak oyunları ile ondan neden vaz geçtiniz?

Madem sayın Altan’la sorunlarınız “yollarınızı ayıracak kadar” derindi, neden şimdi onun ekibinden birini tercih ettiniz?

“Biz bu b… neden yedik” fıkrasını bilmiyor olamazsınız.

Bir de yeni yönetici arkadaşı düşünüyorum. Bir gazetenin yirmiden fazla yazarını kaybettikten sonra o koltukta oturmak nasıl bir duygudur acaba? Ordusuz general olmak değil mi bu?

Ya da “hasta öldü, ama operasyon başarılı” diye mi avutuyor kendini.