Savaşa/şiddete sevk eden intikam duygusu hiçbir zaman insanlararası meseleleri çözmemiştir. Bu bakımdan özgürlükler çerçevesinde Türklerin, Kürtlerin ve diğer etnik kökenlerin, farklı inanç gruplarının bir arada eşit ve huzurlu bir şekilde yaşamasına dönük ciddi bir özgürlük projesi üzerinde kafa yormak ve bu uğurda mücadele etmek en sağlıklı yol değil midir? Ne var ki Türkiyede farklı düşüncelere, ırklara, inançlara ve mezheplere mensup insanlar yıllardır kendi aralarında barışı ve huzuru tesis etme iradesini gösterememişlerdir. En masum kavramlar bile nefret duygularıyla beslenen bir ortamda tehlikeli birer çıkar aracına dönüştürülmüştür.

Türkiyede mevcut kurulu düzenin ürettiği ötekileştirici zihniyetin en masum kavramları bile bir diğerini yok sayma adına geliştirdiğini yaşadığımız ve yaşamakta olduğumuz onca tecrübelerden de bilmekteyiz. Öyle ki bu ülkede demokrasi, özgürlük ve barış gibi kavramları yıllardır Kemalistler, İslamcıları, Sünniler, Alevileri, Türklerde Kürtlerin ayağını kaydırmak için mevzubahis etti. Örneğin Kürtler anadillerinden vazgeçtikleri oranda kardeş olarak hüsnükabul gördü. Keza bu durum aleviler ve diğer farklı kesimler içinde geçerlidir.

Dostluk ilişkilerine önem verilmedi

Marcus Tullius Cicero De Amicitia adlı yapıtında( Dostluk) dostluğun niteliklerini irdeler. Cicero; dostluğun ancak iyi insanlar arasında gerçekleşebileceğini, iyiliğin dostluk için en gerekli niteliklerinden birisi olduğunu ifade eder. İyiliğin ölçüsünü de erdem, ahlak, adalet, özgürlük, hakseverlik ve cömertlik gibi kavramlarda bulur. Diğer taraftan Cicero; kimilerinin önceden erdemli insanlarken kumanda ve yetki elde ederek mutluluğa eriştikten sonra değiştiklerini eski dostlarını hor görüp yenilerine bağlandıklarını ifade ettikten sonra yetkileri ya da paralarıyla alınabilecek her şeyi elde edipte dostluğu, evrenin bu en değerli ve güzel süsünü elde etmemelerinden daha budalaca ne olabilir diye sorar.

 Bu ülkede dostluk üzerine kurulacak bir bağın bu minvalde oluşacak olan bir kültürün geliştirilememiş olması gerçekten vahim bir durumdur. Türkiyede Türk-Amerikan, Türk-İsrail, Türk-Yunan gibi dostluk girişimleri varken (şüphesiz her ülkeyle dostluk adına girişimler vakıflar, dernekler vs olmalıdır) kendi içimizdeki Kürtlerle böyle bir girişimin(Türk-Kürt Dostluğu Vakfı gibi) olmaması ciddi bir eksikliktir. Bu önemli barış döneminde ortaklaşa çıkaracakları gazete ve dergi projelerine, düzenleyecekleri festivallere varana kadar her türlü barış ve dostluk adımları atılabilmelidir. Dostluk adına ciddi bir insani ortamın oluşamamasında payı olanların son zamanlarda irdelendiğini, bir bir deşifre edildiğini tanıklık ettik. Gördük ki bu ülkede insanlık aleyhine alabildiğine tuzaklar, tezgâhlar kurulmuş. Her şey insani bir ortamın oluşmaması adına kurgulanmış. Farklılıkların arasına nefret tohumları atılmış. Kandan beslenen, savaştan nemalanan bir kesimin ülkeyi nasılda karanlığa ittiğini tüm mağdur edilmiş kesimler olarak tanıklık ettik/etmekteyiz.

 Çok şükür son zamanlarda gerek Türklerin birçoğunda Kürtlere dönük sürekli gelişen olumlu tutum ve tavırları şahit olmaktayız. Kuşkusuz farklı kesimlerin bir araya gelip sorunlarını, birbirlerinin hak ve özgürlüklerini sahiplenmelerini umut vericidir. Artık insanlar yıllardır fark gözetmeksizin kendilerini ezen, dışlayan, yok sayan, dillerine, giyimlerine ve inançlarına yönelik kısıtlamalar ve yasaklar getiren zihniyetin aynı köhnemiş zihniyet olduğunu anladılar. Artık herkes bir diğerinin hak, hukuk ve çıkarını kendisiyle birlikte değerlendirmeye başladı. Artık insanlar savaş istemiyor. Söylemleriyle savaşı arzulayan ve barış ortamını zedeleyen kesimleri de artık kimse prim vermiyor.

Bugüne kadar Kürt halkının doğuştan sahip olduğu değerleri aşağılayan, yok sayan, inkâr eden bir anlayışın yerine bu insanların sahip oldukları değerleri benimseyen, haklarına saygı duyan ve sahiplenen bir anlayışın öncelikle biz Türklerde yer etmesi şu günlerde önem arz etmektedir. Sağduyulu Kürt dostlarımızın hassasiyetlerine dikkate alarak, bu karmaşık ve çözümü de bir hayli güç sorun karşısında bize düşen sorumluluğu yerine getirebilmeliyiz. Barışı, huzuru, özgürlüğü ve demokrasiyi mümkün kılmak şüphesiz elimizde… Farklı etnik unsurların barış ve dostluk içinde yaşadığı özgür bir ülkenin inşasında bugünden tezi yok fikirlerimizi, duygularımızı ısrarla insan lehine işletebilmeliyiz.Türk Kürt Dostluğu bunun için bir adım olabilir..Neden olmasın..

http://sivildusunce.com/Turk-Kurt-Dostlugu-Vakfi-Kurulmalidir.html