Sorular şunlar: CHP, Baykal döneminde kazındığı Kürt siyasi alanına, Güneydoğu'ya tekrar girebilecek mi?

MHP barajı geçebilecek mi?

AK Parti Güney Doğu'da geçen seçimlerde elde ettiği 4 civarındaki ortalamayı koruyabilecek mi?

Ve 45-50 bandı arasında kalarak geçen seçimlerde elde ettiği yüzde 47'lik etkiyi muhafaza edebilecek mi?

BDP üst başarı eşiği olan 30 milletvekiline ulaşabilecek mi?

Seçmenlerin bu sorulara vereceği yanıtlar, seçim sonuçlarını muhtemelen etkilemeyecektir.

Buna karşın yeni dönem meclis dinamiği, siyasi gelişmeler, bu yanıtlardan önemli ölçüde etkilenecektir.

Değil mi ki, MHP'nin baraj altı kalmasının en önemli sonucu, AK Parti milletvekillerinde yüzde 50'lik bir artıştır.

CHP'nin Kürt siyasi alanında yeniden dikiş tutturması, bu siyasi alanın çoğulculaşma istikametinde bir kapı açılmasıdır.

AK Parti'yi demokratikleşme istikametinde zorlayacak yeni bir girdidir.

İşin bir boyutu böyle...

Diğer boyuta baktığımız zaman, siyasi partilerin önünde, Türkiye'de siyasi iklimle ilgili kendi açısından kritik kimi başka sorular bulunuyor.

Bunlar da önümüzdeki dönemde belirleyici nitelik taşıyacaklardır.

MHP, örneğin, bugün temsil açısından, tam bir kırığın üzerinde duruyor.

Bir yanda Anadolu'da muhafazakâr-geleneksel ülkücü eğilim, öte yanda büyük şehirlerde, Batı şeridinde baş gösteren beyaz ulusalcı bir dalga MHP'nin seçmen dokusunu oluşturuyor.

Bu dokunun ortak paydası bölünme ve değişim paranoyası. Buna karşılık bu iki yaka değer sistemleri, yaşama biçimleri açısından birbirine zıt, hatta düşman...

Bu durumda MHP'nin, bugün kaset skandalıyla bir kez daha görünür hale gelen bu iki yaka arasındaki gerginliğe nasıl bakacağı, parti dokusu ve söylemi açısından nasıl bir istikamet izleyeceği, nasıl gidereceği hem kendisini hem (Ergenekoncuların meşruiyet arayışı açısından) Türkiye'yi ilgilendiren temel sorudur...

Ve CHP...

CHP bir kitle partisinin içerebileceği farklılıkları içermenin ötesinde, en azından adayları itibariyle bünyesinde Ergenekoncu bir bakışı, devlet koku ve etkisini, demokrat bir söylemi aynı anda barındırmaya çalışıyor.

CHP'nin bu farklı uçlardan bir tutarlı yapı üretmesi nasıl olabilecektir? Daha doğrusu olabilecek midir? Alacağı oy oranı ne olursa olsun CHP'nin sorusu budur...

Demokrat ve demokratik muhalefet eksikliği yaşayan bu soru aynı Türkiye'nin de sorusudur.

BDP'nin "sorunu"nun altını sık çiziyoruz:

Soru, bu siyasi partinin Kürt sorununu temsilde ve bu sorunun çözümünde "uzlaşma-çatışma dengesi"nde nerede duracağıdır. Örneğin özerklik arayışını siyasi mutabakatlarla, meclis içi arayışlarla mı sürdürecektir yoksa çatışmayı davet eden fiili yolları mı deneyecektir, BDP...

Seçim sonrası bu açıdan özellikle belirleyici olacaktır.

Unutmamak gerekir ki, başta iktidar partisi olmak üzere diğer siyasi partilerin de şekillenmesine katkıda bulunacakları bu denge askerin siyasi alana geri dönüşünü tahrik edebilecek kadar kesin sonuçlara açıktır.

AK Parti'ye gelince...

İktidar partisinin kampanya dönemi üç unsura işaret ediyor:

AK Parti kendi geleneğini oluşturmaya çalışan bir yapılanma politikası izliyor.

AK Parti reformcu dilini korumakla birlikte, kontrollü ve sistemle uzlaşmacı bir değişim politikası dönemini başlatma mesajları veriyor.

En nihayet kalkınmacı bakış AK Parti'nin diğer unsurlarını gölgede bırakacak gibi görünüyor...

Sonuç:

Türkiye'de yeni ve zor bir sayfa açmaya hazırlanıyor...