Milletvekillerine, bürokratlara, askerlere; kime dokunursan dokun ama şu sıkıntılı günlerde huzurumuza dokunma!

Aşımıza, ekmeğimize, evimize ve hatta yatak odamıza kadar girdin ama yeter artık, insan haklarına dokunma!
Faili meçhullerde binlerce insanı katlettin, köylerimizi yaktın, isimlerini değiştirdin, yok ettin, yoksul ettin ama hayattaki tek varlık nedenimiz özgürlüğümüze dokunma!
Dinimize, inancımıza, giyimimize, zevklerimize, yediğimize, içtiğimize karıştın; kimi zaman yok saydın, aşağıladın ama yeter artık onurumuza dokunma!
İstediğini iktidar eyle, istemediğine muhalefeti bile çok gör ama ne olur, demokrasiye dokunma!
Savaş baronlarının çıkarları için, paralarımızı silaha, savunmaya harcadın; işçini, memurunu, köylünü, emeklini açlığa, yoksulluğa mahkum ettin; kimimiz ana, kimimiz baba dedik sana ey devlet! Ne yaparsan yap ama yeter ki barışa dokunma!
Öyle ilginç, öyle akıl almaz işler yapılmaya başlandı ki, son günlerde; sağlıklı düşünemez, doğru analizler yapamaz, yazamaz olduk.
Şu ana kadar yazdıklarımı tekrar okuduğumda bende şaşırıyorum.
Kimi, kime şikayet ediyor, kimden, neyi istiyor, neler bekliyor, ne istiyorum diye!
Uludere’ de masum köylülerin üzerine bombalar yağdırıldı, hesabını veren yok.
Afyon’da gencecik, acemi çocuklar silah deposunda kim bilir kimlerin ihmali yüzünden ölüme yollandı, hiçbir açıklama yok.
Suriye semalarında uçağımız düşürüldü, kim yaptı, onları oraya kim gönderdi, bilen yok.
Son on yılda bine yakın gencimiz askerlik yapıyorken niye, hangi gerekçelerle intihar etti, hiçbir araştırma ya da kamuoyuna en küçük bir bilgi yok.
Sivas’ta, Çorum’da, Kahramanmaraş’ta,Taksim’de neler oldu? Onlarca aydın, yazar, gazeteci; yüzlerce siyasetçi, sendikacı, binlerce genç karanlık eylemlerde, on binlerce asker, terörist dağlarda niye, kimler tarafından öldürüldü, sorumluları ortada yok.
Kim var ortada?
Ülkenin en çok barışa ve huzura ihtiyaç duyduğu zamanlarda, gereksiz polemik ya da tek başına alınmış anlamsız bir kararlarla toplumu geren, bizleri şaşkına çeviren bir başbakan ve onun gaflarını düzeltmeye çalışan bir başbakan yardımcısı.
Bir insan niye kendi ayağına sıkar, siyaseten toplumun çoğunluğunu kazandığı, siyasi istikrar için koşulların en uygun olduğu, ekonomide kısmi de olsa bir istikrarın sağlandığı günlerde hiç olmadık karar ve açıklamalarla kendini niye zora sokar?
Açlık grevleri gibi sonu belirsiz, ülkeyi kaosa sürükleyecek bir tehlikeden yeni kurtulmuş, diyalog ve siyasi çözüm için uygun ortam ve söylemlerin oluştuğu bir dönemde kimi parlamenterlerin dokunulmazlıklarını kaldırmak için bu telaş, bu çaba niye?
Üstelik de yalnızca BDP li vekillere yönelik böyle bir uygulamadan kim kazançlı çıkar, demokrasiye, parlamenter sisteme ne yararı olur?
Başbakan’ın tüm bunları fark etmemesi, çevresinin bu denli öngörüden yoksun, siyaseten bir akıl tutulması içinde olması mümkün müdür? Bence hayır!
O zaman yakında Sayın Erdoğan’ın bir gizli ajandası daha çıkar ortaya. Umarız dershanelerin kapatılması kararında cemaati karşısına alarak başlattığı gibi, şimdi de yeni bir kesimle kavga başlatmayı düşünmüyordur.
Bu kavgalardan, ne parlamenterler, ne siyasetçiler, ne bürokratlar, ne askerler, ne işadamları çok fazla etkilenmiyor.
Onlar sonuçta bir yanıyla devlet dediğimiz aygıtın korumasında ve güvencesinde varlıklarını sürdürüyorlar.
Olan, bizim huzurumuza, onurumuza, hak ve özgürlüklerimize, demokrasiye oluyor.
Vekillere dokunayım derken barışa dokunacaksınız belli.
Sayın Başbakan, boğaza kaç köprü yaparsan yap, Çamlıca tepesine, Göztepe meydanına, hatta istersen Taksim meydanına, istediğin kadar cami yap, istediğin heykeli yıktır, hangi liderle istiyorsan bilek güreşi dahil her türlü kavgayı yap, istiyorsan başkan da olabilirsin ama ne olur barışı bize bırak.
Kime dokunursan dokun ama ne olur, yeter artık,
Barışa dokunma!..............