Arada şaşırtmaca beyanlarla da karşılaşılıyor elbet. Örneğin 19 Kasım tarihli Kadına Yönelik Şiddet İzleme Komitesi’nde Adalet Bakanı’nca verilen söz üzerine yazmıştım daha önce. Hatırlanacağı üzere Gül, “kadın haklarından geri adım atılmayacağı” sözü, vermişti. Bu sözden sadece bir hafta sonra istismarcı affının 2. Yargı Paketi’ne girmesiyle ilgili haberler tekrar gündemi işgal etmişti. Kadın karşıtı politika, kadınlara ve çocuklara yönelik hak gasbında istikrarlı iktidar. Kamuoyunu yanıltıcı açıklamalardan medet ummakta da… Veya Bakan Abdülhamit Gül Medeni Kanun’la getirilen, evlilik için 18 yaş alt sınırını kadın hakları arasında önemli bir kazanım saymıyor olabilir. “Erken yaşta evlilik” adıyla çocuk istismarını meşrulaştırma çabaları da pakete dahil, son yazımda atıf yaptığım habere göre. Haber istismarcı affı konusunda da bilgi(?) içeriyor. Erdoğan’ın “erken yaşta evlilik nedeniyle eşi hapiste olan bir aileyle” (dikkatinizi çekerim bir kadınla değil bir aileyle) görüştüğü bilgisi eşliğinde istismarcı affının da beklenen düzenlemede yer almasının kesinleştiği belirtiliyor. Evlilik adı altında kız çocuklarına dört şiddet biçiminin aynı anda uygulandığı vakalarda suçluları affetme çabası, son yıllarda her 25 Kasım öncesi kadınlara inat gündeme taşınmakta. Çocuğa yönelik cinsel istismarın, evlilik adı altında ve çocukları tecavüz failiyle evlendirme çirkinliğinin suç olmaktan çıkarılıp meşrulaştırılacağı öyle açık bir gerçek ki bu düzenlemedeki ısrarın tek adı kadın düşmanlığı. Cinsel suçların affedilmeyeceği yönündeki iddialara rağmen çocuğun cinsel istismarını meşrulaştıracak bu ceza indirimi infaz düzenlemesine girdiği takdirde kadınların vereceği tepkiyi de taktiksel bir öngörüyle peşinen suç alanına çekiverdiler işte.

Çocuğun, duygusal şiddetle zorlanmasına “rızası vardı” etiketi yapıştırılan o meşhur önerge, bir kez de infaz yasasıyla karşımıza gelecek demektir. Baskıyla kabul ettirilmesi aynı zamanda fiziksel şiddetin varlığını da gösterir. Çocuk yaşta evlendirilerek uğradığı cinsel, fiziksel, duygusal şiddet kendisini geliştirmesine de engel olduğu için ekonomik şiddet de yaşatılıyor, çocuklara. Eğitim hakkının ihlal edilmesi, kendi hayatına dair karar alma gücüne erişmesini engelleyip iradesini ipotek altına alma biçimlerinden birisidir. Bir tek eylemle ama çok kişi tarafından bir çocuğa karşı işlenen çoklu suçtur, erken evlilik adıyla meşrulaştırılmak istenen, çocuk istismarı. Çocuğun sadece cinsel istismarı değil ekonomik, psikolojik, fiziksel istismarı da söz konusu. Girift bir suç zincirinden söz ediyoruz. Üstelik karmaşık ilişkiler ağıyla çeteleşmiş aileler tarafından işleniyor bu suç. Bu da yetmezmiş gibi yıllardır çetenin, politikacılarla, bazı partilerle, bazı basın yayın organlarıyla giderek genişlediği göz önündeki gerçeklerden. Şimdi bir de Cumhurbaşkanınca desteklendiği ima ediliyor haberde. Bu Erdoğan taktiği de olsa, Cumhurbaşkanını en yakınlarının içinde yer aldığı kurmaylarınca yürütülen ikna etme çabası da olsa sonuç değişmez. İnfazda indirim, cezanın bir kısmının dışarıda tamamlanması gibi kelime oyunlarıyla yapılmak istenen, istismar failine af getirmektir. Çocuğun cinsel istismarını suç olmaktan çıkardığında iktidar, bu suça ortak olacak. Tutuklu ve hükümlü annelerin çocukları hapiste ama çocuk istismarcıları serbest kalacak. Çocuk mahkumlar zaten yetişkin cezaevlerinde her türlü haklarından mahrum bırakılıyor bu ülkenin hapishane koşullarında ama çocuklara cinsel istismarı suç olmaktan çıkaracak yasa teklifi yargı reformu adıyla hazırlanabiliyor. Ve bu tabloya itiraz etmek de suça bulaşmak oluyor. Korku filmi senaryosu gibi…