Bu öneriye doğrudan karşı çıkan, olmaz diyen belli bir kesim elbette olacaktır ama durdukları yer ve savları doğru olmayacaktır.

Abdullah Gül’e karşı çıkanların temel noktası, cumhurbaşkanlığının son döneminde anti-demokratik yasaları veto etmeden imzalanmasından kaynaklanıyor.

Ben de o dönemde, ‘‘Twitter Demokratı olarak Abdullah Gül’’ başlıklı bir yazı yazmış ve İnternet Yasası’nı onaylamıştım. Bugün dönüp baktığımda, gazeteci olarak benim; siyasetçi olarak Abdullah Gül’ün haklı olduğunu görüyorum.

Neden mi?

Abdullah Gül, o yasaları veto etseydi de, o yasalar Meclis’ten geçecekti ama kendisi AKP tabanını kaybetmiş olacaktı. AKP ve emrindeki medya, kendisini davaya ihanetle suçlayacaktı.

Onun siyasetçi olarak durduğu nokta, bugün seçmenden aldığı destek olarak karşısına çıkıyor. Aşağıdaki haber, Ahval’de dün yayınlandı:

‘‘Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan'ın karşısında 24 Haziran'daki Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde aday olacak mı olmayacak mı tartışmaları sürerken, ANAR Araştırma Şirketi, son yapılan kamuoyu yoklamasında 11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün oy oranının yüzde 48.5 olduğunu açıkladı.

ANAR'ın sahibi İbrahim Uslu, Gazete Habertürk'te Kübra Par'ın sorularına verdiği yanıtta, Gül'ün muhalefet tarafından ortak aday olarak kabul görmesi durumunda buna sıcak yaklaşacağını düşündüğünü söyledi.’’

Gerçek şu: Kürtler organize ve kemik bir tabana sahip ama tek başına kazanma şansları yok.

İyi Parti, kimi araştırma şirketlerinin gazıyla kendisini çok güçlü hissediyor ama güvenilir araştırma şirketlerinin araştırmalarına göre, - kararsızlar dağıtılmadan- oy oranı yüzde 7 civarında.

Kemal Kılıçdaroğlu’nun Alevi kimliği, Sünni damarı daha da güçlenmiş bir Türkiye’de yüzde 40’ı aşmasına engel.

Sağdan ve soldan, Erdoğan’ın yenecek bir isim yok ve olmayacak. Tek isim, Abdullah Gül.

Neden Abdullah Gül olmalı diye sorarsak:

1. Abdullah Gül, dağılmış devlet sistemini toparlayacak, kurumlara itibar ve yetkilerini iade edecektir. Başta yargı…
2. Amerika başta olmak üzere Avrupa ülkelerinin güven ve saygı duyduğu bir isimdir. Hem Amerika ile ilişkileri düzeltecek, hem de Avrupa Birliği ile yeni bir sayfa açabilecektir.
3. Ekonomi çöktü, çökecek düzeyde. Başbakanlığı döneminde detaylara olan hakimiyetine bizzat tanıklık ettim. Türkiye’yi işinsanına parti kimliğine bakmadan destek olduğunu biliyorum. Batağa giden ekonomiyi toparlama kapasitesi ve kabiliyetine sahip bir isim.
4. Kürt meselesi, Türkiye’nin kanayan yarası. Başta muhafazakar Kürtler olmak olmak üzere, bölge halkının duyarlılıklarına kulak verecek bir kimlik. Kürtlere yönelik, tek bir nefret söylemi, kırıcı sözü yok. Yeniden barış diyebilecek bir isim.
5. Türkiye bugün herkesin herkesle kavga ettiği bir ülke. Abdullah Gül, yumuşak üslubuyla gerilimi ortadan kaldıracak, ülkeye nefes aldıracak, medyadan sanata, akademiden sivil toplum kuruluşlarına yönelik baskıları sonlandıracak isim.
6. Her kesimle konuşan, herkesi sabırla dinleyen, eleştiriyi kabul eden bir kişilik. Karşılıklı saygı çerçevesinde konuşup argümanlarınız doğruysa, ikna etmeniz mümkün bir şahsiyet.
7. Avrupa Parlamentosu üyeliği Dışişleri Bakanlığı, Başbakanlık ve Cumhurbaşkanlığı görevlerinde bulunmuş, devleti ve devletler arası ilişkileri çok iyi bilen birisi.

Şu anda aklıma gelmeyen başka özellikleri de sayılabilir Abdullah Bey’in. Elbette, bir başkası çıkıp tam karşıtı bir Abdullah Gül portresi çizebilir.

Yine de benim dediğim şu…

Türkiye büyük bir felakete gidiyor. Parçalı bir muhalefet yapısı bu gidişatı engelleyemez.

Yaşanacak büyük bir ekonomik kriz, ülkenin paramparça olmasına neden olabilir.

Erdoğan’ın yeni İttifakı gereği, Amerika ile düzelmeyeceği anlaşılan ilişkilerin kırılma noktasına gitmesi ülke için telafisi imkansız sonuçlar doğurabilir.

CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu mükemmel bir hareket yaptı ve İYİ Parti’nin seçime girmesini sağladı.

Kılıçdaroğlu’nun bu hamlesi Cumhur İttifakı’nın dengesini bozdu.

Savurdukları hakaretler bunun açık göstergesi.

Sanıldıkları kadar güçlü değiller.

Erdoğan’ın en büyük gücü, muhalefetin parçalı yapısı.

Türkiye’yi düşünen ve seven insanlar bunu değiştirebilir.

Bunun tek yolu, AKP dönemindeki kazanımlarının geri alınacağından endişe eden muhafazakarın da, Erdoğan-MHP ittifakında kanlı bedeller ödemiş Kürtlerin de, aklı başında CHP’linin de oyunu alacak bir isim de uzlaşmak.

Sahnede tek isim var: Abdullah Gül…

Ya Erdoğan ile devam edersiniz ya da Gül’ün adı üzerinde uzlaşırsınız. Bu son şans. İyi kullanmak lazım.

Yazıyı, Ahval’in bir kaç gün önce yayınlanan Başyazısı’ndan bir alıntıyla noktalayayım:

‘‘Muhalefetin Erdoğan'dan alacağı ders var mı? Eğer şansı iyice azalmış ise, elbette var. Eğer Erdoğan'ı iktidarda tutan formül, korku tanımayan bir ittifak inşası ise, muhalefet belki de sadece bu şekilde, birlikte kendisine meydan okumayı denemekten başka bir imkana sahip değildir.’’