12 Eylül sonrası yıllarda sevgili Çağatay Anadol İstanbul’da ’’Görüşler’’haftalık dergisini çıkarıyordu.Eşimin rahatsızlığı nedeniyle Bakırköy’deki hastaneye gittiğimizde, dönerken mutlaka Cağaloğlu’ndaki dergiye ya da ‘’De’’yayınevine uğrardım.

Yine günün birinde dergiye uğradığımda Can Baba’yı karşımda gördüm.Çağatay tanıştırdı. “Ooo Düzceli, bizi dayaktan kurtaran o adam sağ mı?” diye sordu. Olay şu: 1969-70 olabilir Türkiye İşçi Partisi Düzce İlçe Örgütü, eski gazino denen yerde  “Emekçiler şöleni”  düzenliyor. Başta Behice Boran olmak üzere ozanlar,şairler,yazarlar ve kalabalık topluluk… Gecenin ilerleyen saatlerinde dönemin Kominizmle Mücadele Derneğince organize saldırı düzenleniyor. Şenlik kitlesi çoğunluk Düzceli olduğundan,karşılık veriliyor ama güç yetmiyor.O zaman birileri akıl edip mafyavari gücü olan merhum Hemşinli Recep Ali Dağıstanlı’ya haber veriyor.Recep Ali adamlarıyla geliyor, havaya birkaç el ateş edip,saldırganları dağıtıyor.Geceye katılan şair ve yazarların isimleri TİP tarihi kaynağında vardır. Yanlış olmasın diye isim belirtmedim.Emekçilerle sağlıklı diyaloğu olan ilçe başkanı Adige avukat Avni Jaji’yi saygıyla anıyorum. Bu arada saldırganlardan  biri yıllar sonra eşimin Cumayeri’nden akrabası olup, bir cenazede itiraf ederken tanıdım.

Derken Düzce’deki uzun ve yorucu yaşantımı değiştirmenin zamanı geldi diyerek soluğu Datça’da aldım. Yani Can Baba’nın “Mekanım Datça Olsun!” dediği yer.Evi Eski Datça’da ,doğa ile bütünleştiği mezarlık,yeni Datça yolunun solunda.Ege ile Akdeniz’in birleştiği tarihi mekanları çok, temiz havası, denizi ilebakir alanlar…(Rantçıların gözde yerlerinden.)                                                     

Ekmek ve su gibi gereksinim olan eğlenme ve dinlenme ancak bu çevrede olur desem,abartmış olmam. Özellikle emeklilerin metropol kent mahpusluğundan kaçıp sığındıkları yer…Sanat etkinlikleri (özellikle resim,müzik,sinema ) isteyenlerle paylaşılıyor. Sinema günleri programı, kentin her tarafında afişlerle  duyuruluyor. Belediye Kültür Merkezi’ndeki salonda ücretsiz gösterim oldukça kalabalık izleyiciyle buluşuyor. Yürüyüş parkurları,bisiklet yolu olsa da çok yetersiz… Yeni tanışmalar,yeni dostluklar kurmanın tam yeri.

Entelektüelinden,doğaseverine,hayvan hakları savunucusundan,insan hakları ve özgürlükler konusuna duyarlı olanlarla her an tanışabilirsiniz.Ulusalcı ve Kemalist siyasetin ağırlıklı olduğu gazete bayilerinde kendini gösteriyor.Palaia Knidos ( eski yerleşim yeri,liman v.b.) kültürünün mirasçıları kendilerini Türklükle avutuyorlar.Sosyal yaşam standardı ve çok kimlikli kültür milliyetçiliğe sığmıyor.

Datça,Yerinden yönetim veya demokratik özerkliğin batıda pilot bölge uygulamasına başlanması gereken yerleşim yeri olmalı. Burada  Can Baba’nın yolunda olmak,demokratik özerkliğin temelini atmaktır.Çok yakınımızdaki Yunanistan’da  Syrizza’nın siyasetteki yapılanma başarısı,umudumuzu çoğaltıyor.Tabi,Rojava’yı unutmadan… Gezi ruhunu ve yeniden yapılanmayı saptırmadan umudu büyütmek… Düşünelim mi?