Geçtiğimiz hafta sonu ilk kongresini yapan HDP (Halkların Demokratik Partisi) ciddi bir parti değildir. A. Öcalan’ın talimatlarıyla kurulan bu partinin A. Öcalan’ın kaprislerinden başka bir varlık nedeni yoktur. Tüm öncelleri gibi HDP’ninde asla bağımsız bir kişiliği, programı, rolü, hukuku, ciddiyeti olmayacaktır.

 Öcalan Kürtler üzerindeki esrarengiz büyük gücünü kullanarak daha da aktif bir aktör olmak istiyor. İmralı mahkumu MİT görüşmeleriyle, yol haritalarıyla, Kandil mektuplarıyla,haftalık görüşmelerle,  görüşme notlarıyla yetinmek istemiyor. Kendi başına, hükümetin inayetiyle elbette, kurumlar oluşturuyor, kurumları tasfiye ediyor. Sosyal bir tanrıdır o. Sayısız parti, ordu, cephe, konsey kurdu. Kurdu ve kapattı.

 Sosyal, siyasal kurumlar A. Öcalan’ın oyuncaklarıdır. Oyuncakları gerekli kılan oyun oynayan adamın arzularıdır. Bunun dışında bir varlık nedeni yoktur.

 Öcalan sayısız parti, ordu, cephe, konsey kuruyor köşe yazarları, siyaset bilimcileri  PKK uzmanları, Kürt sorunu uzmanları, Ortadoğu uzmanları kurumları “analiz” ediyorlar. Kısa bir süre sonra A. Öcalan kurduğu kurumları tasfiye ediyor. Geriye uzmanların çarşaf çarşaf yazdıkları yazılar kalıyor. Bu durum yıllardır böyle devam ediyor. Analizler bir süre sonra 12 Eylül öncesi “devrimci” yayın organlarında yazılan yazılara dönüşüyor: okunmaya değmez gülünç yazılar.

 İki ay sonra HDPÖcalan tarafından kapatılırsa ne olacak? KCK’yı hatırlayan var mı?

 A. Öcalan ve uzmanları insanları aptal yerine koyuyorlar. Sağduyu ayaklar altına alınıyor. İnsan zekası ancak bu kadar küçümsenebilir.

Öcalan yaptıklarıyla gurur duyuyor. Büyüklük hastalığı daha da ilerliyor. Hastalık artık hastalık olarak görülmüyor, çünkü oyuna bir dizi insan katılıyor. Katılma kolektif kabul, kolektif tanıma anlamına gelir. Tüm sağlıklı veya sağlıksız, demokratik veya anti-demokratik sosyal kurumların temelini teşkil eden de budur. A. Öcalan rahatsızlığını kabul etmemekte haklıdır.

 Öcalan ile birlikte bu oyunu oynayan şahısların siyasi hiçbir önemi yoktur. Kendi başlarına bir ağırlık sahibi değildirler. Tüm önemleri Öcalan’ın bu oyunda kendilerine bir rol veriyor olmasından ibarettir. Bu nedenle söz konusu şahıslar Incitatus’a benziyorlar.

 Incitatus Roma İmparatoru Caligula’nın atıdır; İmparator tarafındanseçimle oluşan en yüksek organa “konsül” olarak atanmıştır. Incitatus ne seçildiğini ne de atandığını biliyordu. Sırrı Süreyya Önder, Ertuğrul Kürkçü, Sabahat Tuncel, Aysel Tuğluk, Gülten Kışanak ve onlarca başka milletvekilleri seçmen tarafından seçildiklerini sanıyorlar.

 Nereye giderlerse büyük kalabalıklar tarafından karşılanıyorlar. Büyük kalabalıklara hitap ediyorlar. Büyük bir dinleyici kitlesi karşısında en devrimci, en sosyalist, en proleter, en ateist, en teorik, en derin, en felsefi, en soyut, en akademik konuşmalarını yapıyorlar. Bir anda yaptıkları her şey marjinal olmaktan çıkıyor. Hayalleri gerçek oluyor.

 Öcalan tarafından unutulduklarında yapayalnız kalıyorlar. Kalabalıklar bir anda buharlaşıyor. Filmlerde, televizyon dizilerinde uzun zamandır rol verilmeyen Yeşilçam yıldızlarına dönüşüyorlar; realite tüm çirkinliğiyle ortaya çıkıyor.

 HDP’nin yönetiminde Aleviler varmış. Uzmanların gözünden kaçmadı bu durum. Muhteşem analizler yapıldı. Analizler derin, analizler teferruatlı...

 Öcalan’ı piri olarak kabul eden insanların Aleviliği nasıl bir şey acaba?

 Öcalan’ı evliya olarak kabul edenŞafiler Ömerli köyünde toprak bırakmadılar, Öcalan’ı piri olarak kabul eden Aleviler(Aysel Tuğluk, Gülten Kışanak, Ferhat Tunç) Dersim’de tarihin en sahte, en içeriksiz, en yabancı, en samimiyetsiz, en kirli semahını döndüler.

 Prensip olarak bir inanç grubuna mensup insanların“İnançlarınızda samimi değilsiniz” diyerek eleştirilmesini rasyonel bir tartışmanın konusu olarak kabul etmek mümkün değildir. Ancak Öcalan’ı pirleri olarak kabul eden insanların Aleviliği insanoğlunun vicdanını yaralayan, aklını küçümseyen bir mahiyet taşıyor. Çünkü Öcalan insanlığa karşı feci suçlar işlemiş bir suçludur.

 Sonuç olarak ha Öcalan’ın Alevileri, ha Caligula’nın atları. Van’da Alevilerin milletvekili seçilmesinin sırrı bu benzerliğin içinde saklıdır.