Konuşan Cumhurbaşkanı olunca, anlatılan mevzu masal olmaktan çıkmıyor. Artık anlamayan kalmadı: Erdoğan kişisel hesabını, gölge boksu yaparak sürdürüyor.

Üstten bir kroşe, alttan bir aparkat, bir yandan da hoplayıp-zıplayıp duruyor; ama karşısında hiç kimse yok. Memleketin ciddi sorunları dururken, Kırmızı Kitap masalı türünden bu fantastik gayretlere inanmak ve ciddiye almak zorunda mıyız?

Önümüzdeki hafta MGK toplantısında Hizmet Hareketi, “millî güvenliği tehdit eden unsurlar” arasına alınacak, yani “iç düşman” ilan edilecekmiş. Erdoğan şöyle sıralıyor: Önce MGK’da müzakere edilecek, tavsiye kararı basına açıklanacak sonra da Bakanlar Kurulu bu tehdit tanımlamasını Millî Güvenlik Siyaset Belgesi’ne dahil edecekmiş. “Ben ne dersem o” zorbalığı bir kenara, Erdoğan asıl niyetini “basına açıklama” kısmında ifşa ediyor. Cumhurbaşkanı’nın tek başına yürüttüğü kişisel bir algı operasyonu ile karşı karşıyayız. Nereden belli? Şuradan: Devlet sırrı basına açıklanmaz. Millî Güvenlik Siyaset Belgesi gizli bir belge, MGK’daki alınacak kararlar da “gizlilik” niteliği taşıyor. Gölge boksu tarzında bir gösteri ile karşı karşıya olduğumuz şimdi anlaşıldı mı?

Kırmızı Kitap adı verilen MGSB, Soğuk Savaş döneminde ABD tarafından icat edildi ve bizde ilk defa 1964 yılında, askerî vesayeti kalıcı hale getirmek için devreye sokuldu. Vesayet için düşman lazımdı, bu belge düşmanları ballandıra ballandıra sıralamak için çok efsunkâr idi. Aslında gerçek mevzuyu Amerikalıların pratik işletme mantığından çıkartmak çok kolay. Bugün şirketlerde ve kamu kurumlarında yaygın olarak kullanılan SWOT analizi ve strateji planlamaları aynı mantıkla yapılıyor. Güçlü ve zayıf yanlarınızı sıralayıp, çıkarlarınızı korumak ve geliştirmek adına öncelikler sıralaması yapıyor, sonra bunları bir politikaya dönüştürüyorsunuz. Millî güç unsurları, iç ve dış tehditler, çıkar öncelikleri şeklinde listeler ortaya çıkıyor. Bu çalışma basit bir masa başı çalışması olarak veya Erdoğan’ın zannettiği gibi bir propaganda dokümanı olarak kalmıyor. Mesela Suriye düşman mı? O zaman, Suriye’nin askerî durumuna göre sınır boyuna yerleştireceğiniz askerî gücün planlamasına geçiyorsunuz. 2010’a kadar bu belgede yer aldığı şekilde bir “irtica tehdidi” mi var? EMASYA Protokolü çerçevesinde, irticaî bir kalkışma durumu için askerinizi eğitip, donatıp ona göre istihbarat topluyorsunuz. Türkiye için elbette ciddi tehditler var. Meselâ küresel ölçekte kara para trafiğinden nemalanmak için devletin uluslararası itibarını ve çıkarlarını rehin bırakan bir rant oligarşisi hâlâ etkin durumda. MGK’da ele alınması gerekmez mi?

Hizmet Hareketi MGSB’de “iç tehdit” olarak yer alırsa, bu durum Erdoğan’ın sorduğu şekilde “neyi getirir?” Verdiği cevap derdinin ne olduğunu da gösteriyor: “...yargının da uluslararası camianın da bu tür olaylara bakınışı değiştirir... Dostluk, kardeşlik bağlarıyla birbirine bağlı olduğunu söyleyen ülkeler bu tür şeylerde o ülkenin gerek Bakanlar Kurulu gerekse Milli Güvenlik Kurulu gibi önemli bir kurumunun almış olduğu kararı veya tavsiyeyi gözardı etmezler.” Neymiş Erdoğan’ın derdi? Yargı ve dost ülkeler öyle mi? Birincisi: Yargı bu belgeyi hiçbir zaman göremeyecek. 2006 yılında Danıştay bir konuda karar vermek için “Dönemin Başbakanı”na müracaat edip belgeyi görmek istemiş ve Başbakan da, “gizli” olduğu gerekçesi ile göstermemişti. İkincisi Erdoğan’ın zihninden geçeni ele veriyor. “Dost ülkeler” neyi göz ardı etmeyecekler? Türk okullarını değil mi? Gizli belgenizi onlara gösterecek ve bu okulları kapatmalarını isteyeceksiniz. Peki ne olacak? Ülkenizin uluslararası alanda en büyük gücüne karşı savaş açarken acaba sizi kim ciddiye alacak?

Tilkiler yukarıda işte böyle geziyor ve kuyrukları hep kısa devre yapıyor. Anlayacağımız, “akı kara göstererek” Erdoğan gücünün akıl dışı sınırlarını hepimize kanıtlamış olacak. Başarabilecek mi? Geride hiç kimsenin ciddiye almayacağı bir MGK ve masal kadar inandırıcılığı olmayan bir Kırmızı Kitap’a razı iseniz, neden olmasın?