Bu değişimin içinde siyasetin bütün kısımlarının eski pozisyonlarında durmalarının imkanı kalmamıştır.

MHP, genel başkanının epeyce önce çizdiği hatta tam olarak yerleşerek “mutlu” bir görünüm vermektedir.

Kendisini Ak Parti’nin yanına çekilmiş hisseden CHP’nin mutsuzluğu bütün yüzlerden okunmaktadır.

Malum sabah, CHP de herkes gibi, darbenin başarısızlığının kesinleşmesiyle birlikte Ak Parti’nin ve Tayyip Erdoğan’ın bu süreçten çok daha güçlenmiş olarak çıkacağı tespitini yapmıştır.

Ancak demokrasinin topyekun savunulması görevi ve sorumluluğundan kaçınması da mümkün değildir.

Yarınki Yenikapı mitingi öncesinde CHP’nin önce nazlanması, sonra bir takım şartlar getirerek evet demesi de tam şaşkınlık alametidir.

Cumhurbaşkanı ve Başbakan’ın davetine Kılıçdaroğlu önce hayır dedi. Davette ısrar edilmesi ve kamuoyundaki tepkiler üzerine de bazı şartlar öne sürdü.

Birinci şartı dev bir Atatürk posterinin asılması. Olabilir, ama bu şartın manası Ak Parti ve Erdoğan’ın bu mitingden sağlayacağı faydanın eksiltilmesi. CHP erkanının bulabildiği önemli şart bu kadar.

İkinci şart oldukça garip. Kılıçdaroğlu “devlet protokolü” uygulanmasını istemiş. Bunun ne alama geldiğini yarın göreceğiz.

Yeni zeminde kendisine duracak yer bulamayan CHP “asıl” siyasi hamleyi yapamayarak zaten muhalefet görevinden istifa etmiş oluyor.

Eğer CHP genel başkanı, mitinge bir HDP temsilcisinin de katılmasını şart olarak getirseydi, önemli bir siyasi duruş göstermiş olabilirdi.

Kılıçdaroğlu böyle bir hamle yapabilmiş olsaydı, gerçek bir ana muhalefet partisi olarak “demokratik” bir görev de ifa etmiş, kendini dışlanmış hisseden milyonlarca vatandaşa sahip çıkmış olurdu.

Artık her şey çok farklı olacak sözünü sürekli tekrar etmemiz, bir çok demokratik değişim talebinin de vaadini de içeriyor.

Ama en temel meselemizde 15 Temmuz öncesinden farklı hatlar geliştirebildiğimiz zaman o söz daha gerçek olur.

Ana muhalefet ise poster ve protokolde kendini tıkadığı zaman da değişim yolları iyice daralır.