Cumhuriyet gazetesinde yer alan habere göre, 30 Ekim 2014 günü ilk kez Cumhurbaşkanı Erdoğan başkanlığında toplanan MGK’da (Kırmızı Kitap olarak da anılan) Milli Güvenlik Siyaset Belgesi’nin (MGSB) yenilenmesi ve Hizmet Hareketi’nin “illegal iç ve dış yapılanma” tanımıyla “tehdit” olarak belgeye girmesi için düğmeye basıldı.

Yeni MGSB, MGK’da onaylandıktan sonra yürürlüğe girmesi için hükümete gönderilecek. 28 Şubat döneminde “irtica”yla mücadele için kurulan “Batı Çalışma Grubu”na benzer bir “Gülen Çalışma Grubu” kurulacak. Hizmet Hareketi’nin “yurtiçi ve dışındaki okulları Milli Eğitim Bakanlığı’nca mercek altına alınacak.” (1 Kasım 2014)

Son iki günde gazetelere yansıyan haberlere göre ise MGK toplantısında hükümet kanadı Hizmet’in “tehdit” ilan edilmesini isteyince, asker kanadı bunu desteklemekle kalmadı, bütün cemaatlerin aynı kapsama alınmasını talep etti. Talep, ittifakla benimsendi. Hükümete yakın Sabah gazetesinin istihbarat şefi, bir televizyon kanalında yaptığı konuşmada, MGK’da sivil asker ittifakıyla alınan kararı şöyle ifade etti: “Süleymancı, Menzilci, Nakşi, İsmailağa ve İskenderpaşa cemaati, aklınıza gelecek en ufak cemaate izin verilmeyecek…” Yani bundan böyle, tıpkı 28 Şubat 1997 MGK kararıyla yapıldığı gibi, “irtica” adı altında inanç özgürlüğüyle mücadele yeniden başlıyor.

Başından beri Erdoğan yönetiminin Cumhuriyet tarihinin en büyük rüşvet ve yolsuzluk soruşturmasını örtbas etmek için, bunun sorumluluğunu Hizmet Hareketi’ne yüklemeye çalışmasının nedenleri gayet iyi görülüyordu. Böylelikle bir taşla iki kuş vurulacaktı: Hem yolsuzlukların ve hukuksuzlukların örtbas edilmesi için askeri vesayet yanlılarının (dönemin başbakanının talimatlarıyla soruşturulduğu ortada olan) askeri darbe girişimleri davalarının kapatılmasını sağlamak amacıyla geliştirdikleri “Fethullahçı kumpas” iddiasından yararlanılacak; hem de (askerin yeniden siyasi rol üstlenmesi pahasına da olsa) askeri vesayetçilerle ittifakın kapısı açılacaktı. Son MGK kararı, bu kapının ardına kadar açıldığına işaret ediyor.

Umarım bu gelişmeler, Erdoğan yönetiminin ideolojik karakterinin “İslamcılık” olduğuna dair iddiaların geçersizliğinin, yaptığı hukuk ihlallerinin hesabını vermekten kurtulmak için iktidarını sürdürmekten başka bir kaygısı olmadığının, bu amaçla her yola başvurabileceğinin, bu yolda Kemalizm’e de, Kemalistlere de sarılabileceğinin anlaşılmasına yardımcı olur. (Kemalistler bu iktidara sarılır mı? Tabii o ayrı bir konu...)

Şurası muhakkak: Balyoz ve Ergenekon davaları gibi 17-25 Aralık soruşturmalarının da, amirlerinden değil Fethullah Gülen’den talimat alan yargı ve emniyet mensuplarınca yürütüldüğüne dair iddialar mahkemelerce sabit bulunmadığı, iddialar inanç temelli bir sivil toplum hareketi olan Hizmet’e karşı cadı avına dayanak yapıldığı sürece “Fethullahçı kumpas” teorisi (Yargıtay eski başkanı Sami Selçuk’un ifadesiyle) “safsata” olarak kalmaya mahkûm.

Hizmet’in kurulmalarına önayak olduğu, ülkeye ve dünyaya yayılan okulların “milli güvenliğe tehdit” ilan edilmesine gelince: Ben yaklaşık son 20 yılda bu okulların sadece ülkeye değil, Asya, Afrika, Avrupa ve Amerika kıtalarına yayılanlarının birçoğunu görmek fırsatını buldum. Bilim temelli eğitim veren, İngilizce ve Türkçe öğrenilen bu okullar, bulundukları bütün ülkelerde veliler tarafından en iyi okullar arasında görülmekte; Türkiye’nin ülkeyi dünyaya, dünyayı ülkeye tanıtan; dünyayla barış köprüleri kurmasını sağlayan “yumuşak gücü”nün çok önemli unsurları. Okulların “milli güvenliğe tehdit” ilan edilmesi ise irticanın ta kendisi.