Bugün olağan dışı olayların yaşandığı tarihsel bir dönemden geçtiğimizi söylemeye dahi lüzum yoktur. Türkiye dost/müttefik gibi sıfatlarla dâhil olduğu Batı sistemiyle yüzyıl sonra derin krizler yaşıyorsa bunun sebebini nerede aramak lazımdır. Bütün bunlar diplomatik yolları ihmal ettiği veya kötü kullandığı için mi, yoksa Batılı değerlere uzaklaşıp Doğulu değerlere yöneldiği için mi olmaktadır? Mesele bu tür saf, gerçek dışı birtakım yanılsamalarla açıklanacak ölçüde olsaydı, Türkiye’den çok sonra AB’ye müracaat etmesiyle girmesi bir olan, neredeyse hiçbir kritere bakılmadan tam üye yapılan ülkeler karşısında Türkiye’nin önüne neden sürekli yeni şartlar konulmaktadır.

Mesele Türkiye’nin Batılı değerlerden uzaklaşması olsa NATO bünyesinde müttefik olarak Sovyetler’e karşı neredeyse yarım yüz yıl ileri karakol vazifesi görmüş, en büyük orduyu hazır tutmuş bir ülkeye karşı istihbarat örgütleri üzerinden yıllarca bunca operasyon yapılmaya kalkışılır mıydı? Türkiye Batı’ya bağlı olduğunu gösterdiği zamanlarda kendi kültürünü tahrip etmeye yöneldiği, sömürge psikolojisine mağlup olmuş aydın/bürokratlar üzerinden Batılı değerler diyerek ikinci sınıf Batılı filozofların fikirlerini ideolojik dogma haline getirdiği günlerde dahi Batı Türkiye’ye başka türlü yaklaşmış mıydı?

DEVLET OLMAK

ABD’nin Suriye’de açıkça terör örgütleriyle Türkiye’ye karşı işbirliği yapması, yıllardır bu ülkeye saldıran PKK/PYD’yi silahlandırması nasıl bir müttefiklik ilişkisidir? Bütün bu sorular aslında bir çağın kapandığını bir dönemin sonuna gelindiğini göstermektedir. Batı, ne yaparsa yapsın kendisine bağımlı kalan, IMF/Dünya Bankası reçeteleriyle ekonomisini bir krizden bir diğer krize sürükleyen, tehdit ettiğinde uçaklarını kaldıramayan, kaldırdığında ambargo konulan, çiftçileri tarlasına haşhaş eksin mi ekmesin mi diye soran bir ülke aramaktadır.

Devlet içinde kendisine ideolojik/politik askeri bakımdan bağımlı bir zümre üzerinden kontrol edilen kontrolden çıktığında, daha doğrusu çıkmaya kalktığında darbeyle müdahaleyle yeniden denetim altına alınan Türkiye bugün yok ve sorunun kaynağı da budur.

“Bağımsız bir ülke olmak uluslararası ilişkilerde kendi iradesiyle davranma kabiliyetinde bir devlet olmak elbette bu coğrafyada Batılılar açısından hiç hoş karşılanacak bir durum değildir, Batı sistemi diye yazıp durduğumuz sistem esas itibarıyla eşitsizlikler üzerine kurulu bir işleyiş biçimine sahiptir ve bu eşitsizlikler hiyerarşisinde meydana gelecek değişmeler elbette sistem açısından sorun anlamına gelmektedir.”

SUÇUMUZ NEDİR?

Burada daha önemli olan sorun ise Ortadoğu’da Türkiye’nin böyle bir konuma yükselmesidir; Türkiye’nin bağımsız olması kendi iradesiyle karar alan bir devlete sahip olması sömürgecilik çağından bu tarafa Batı’nın çözmek istediği ‘Şark Meselesi’nin çözülmesi bir yana yeniden büyümesi anlamına gelecektir.

Batı’nın daha önemli problemleri vardır ve bunlar arasında artık mutlak Batı hâkimiyetini ifade eden iki yüzyıllık hegemonyanın kaybolması şüphesiz en önemlisidir; hatta diyebiliriz ki bütün krizlerin birikimi böylesine büyük bir değişimin şartlarını hazırlamıştır fakat daha önemlisi başka coğrafyalarda yaşanan uyanışlar, toplumsal değişme eğilimlerinin yükselişidir.

İşte Türkiye tam da bu değişim dalgalarının ortasında bir taraftan siyasal yapısını demokratikleştirmeye, ekonomisini kalkınmaya yöneltmişken alçakça müdahalelerle karşılaşmıştır. FETÖ darbe girişimi de, PKK/DEAŞ terör saldırıları da şimdi güneyden PKK/PYD üzerinden yürütülen kuşatma girişimi de aynı merkezlerin saldırılarıdır. ‘Peki, sizin suçunuz yok mudur’ diye soruyorlar ‘olmaz mı, bunlarla mücadele etmek sizlerin gözünde en büyük suç sayılmaktadır!’