Kutuplaştırmayı ‘siyaset’ haline getirdiler. Toplumun bir kısmını ‘bizimkiler’ diğer kısmını ‘ötekiler’ ve duruma göre ‘hain’ olarak lanse ettiler. Bizi bir arada tutan ‘barış içerisinde bir arada yaşama’ umudumuza dair ne varsa, hoyratça, pervasızca oynadılar. İnsanlar sokaklara döküldüğünde ‘ne yaptık biz’ değil ‘darbe’ dediler, devleti kendilerini beğenmeyen herkese doğrultulmuş bir ‘silah’ haline getirdiler…

 Farklarının ‘kul hakkını korumak’ olduğunu iddia ederek geldikleri iktidarda siyasi tarihimizin en büyük rüşvet ve yolsuzluk düzenini kurdukları ortaya çıktı. Dillerinden düşürmedikleri dini hassasiyetlerinin ‘bakara-makara’ olduğu, muhalif kesimlere efelenenlerin hırsızların önünde halı olduğu, ‘dindar nesil yetiştireceğiz’ diyenlerin evlerinde kutular, kasalar, odalar dolusu dolar, euro istifledikleri, ‘yerli’ ve ‘milli’ işadamlarının ‘inşallah’ ve ‘maşallah’ ile bezeli konuşmalarında nasıl ‘milletin a… koyacakları’ hesapları yaptıkları…
‘Gövdelerini’ altına yatırdıkları, baldıran zehri içerek, kefenler giyerek başlattıkları ‘çözüm’ sürecinde insanların barışa dair umut ve özlemlerini ayağa kaldırdılar. Bu umudu tepe tepe kullandılar. Ve sürecin ‘kullanışlı’ olma miadını doldurduğuna kanaat getirdiklerinde, kurdukları masayı tekmeleyip ‘terörle mücadele’ düzenine geçtiler, ‘ayaklarımızın altına aldık’ dedikleri milliyetçiliği canlandırdılar ve cenaze törenlerinde bir ellerini tabutun üzerine koyup daha fazla ölüm vaat ettiler. Yeni kamplaşmalardan, kutuplaşmalardan, parçalanmalardan yeniden iktidar devşirme hesapları yapmaya başladılar…
 Her yıl yüzlerce işçinin ‘iş kazası’ denilen ihmal cinayetleri nedeniyle öldüğü bir ülkede yaşıyoruz. Soma’da biriken ihmaller 301 işçinin hayatına mal oldu. Dünyanın neresinde olsa siyaseten sorumlu olanlar koltuğunda oturmaya utanırdı. Bizde ölenler ‘fıtrat’ kurbanı oldu, geride kalanlar da ‘ilgililerden’ sille tokat dayak yedi.
Ortadoğu’da Osmanlı hayallerini canlandırmanın test alanı haline getirdikleri Suriye’de ‘stratejik’ derinlikleri kanlı bir çukura dönüştü. Suriye’deki kanlı karmaşayı Türkiye’ye taşıdılar. IŞİD adlı barbarlar örgütünün insanlığın başına bela olmasında sorumlulukları var. Bedelini hepimizin ödediği maceralarının hesabını vermediler. Çöküşün sorumluları hâlâ makamlarında oturuyor.
 Sonuçlarını beğenmedikleri 7 Haziran seçimleri öncesinde ‘birilerinin’ devreye soktuğu ‘biz gidersek yakarız bu ülkeyi’ planı, 7 Haziran’dan sonra ülkeyi yangın yerine çevirdi. Ve neticede ‘güçlü devlet’ başkentinde ‘vuruldu’. Ve bu vahşi katliam için kameraların önüne çıkan AKP uzantısı operasyon hükümetinin bakanları, sırıtarak ‘Herhangi bir güvenlik zafiyeti bulunmamaktadır’ açıklaması yaptı, yapabildi…
Katliam haberiyle sarsıldığımız saatlerde Today’s Zaman Genel Yayın Yönetmeni Bülent Keneş, onu tutuklamaya azmetmiş bir savcı tarafından tekrar mahkemeye çıkarıldı, tutuklanarak cezaevine atıldı. Gazeteci dövenlerin serbest bırakıldığı “Soruşturma açtık ama hâlâ tweet atıyor” diye gazetecilerin tutuklandığı bir ülke olduk.
 Ankara katliamının sarsıntısını başka gündemlerle gölgelemek isteyeceklerinden, katliamın perde arkasındaki failleri bulamayacaklarından emin olduğum kadar eminim. Belki muhalif medyayı susturma harekâtına yeni ‘dalgalar’ eklerler. Belki “taktik yapıyorlar” dedikleri KCK’nın silahlarını susturmasına ‘bunu saymıyoruz’ diyerek topyekûn seferberlik ilanıyla karşılık verirler. Belki aklımıza bile gelmeyen başka hinlikler bulurlar. Gündem değiştirme ve algı operasyonunda ne kadar mahir olduklarını biliyoruz artık...
 Çok gördük de bunlar kadar sorumsuz, yüzsüz, pişkin ve arsız olanını görmedik.