Brexit sonuçları AB ülkelerinde olduğu kadar İngiltere’de de ‘Şimdi ne olacak?’ tartışmalarına neden oldu. Çünkü meselenin İngiltere’nin içerisinde olmadığı bir AB olur mu, nasıl olur boyutunun yanında tercihlerini AB’den yana yapan İskoçya ve Kuzey İrlanda açısından da ortaya çıkan sonuçları var.

Nitekim İskoçya Yönetimi Başbakanı ve İskoç Ulusal Partisi (SNP) lideri Nicola Sturgeon’un ilk tepkisi, “İskoçya, AB’de kalma yönünde güçlü, kararlı oy kullandı. Halkımız geleceğini AB’de görüyor” oldu. Sturgeon daha sonra, “İskoçya’nın iradesi dışında AB dışına itilmesi tablosuyla karşı karşıyayız. Bu demokratik açıdan kabul edilemez” diyerek İskoçya’nın bağımsızlık referandumuna gidebileceğinin sinyalini verdi.

 Kuzey İrlanda yönetimi başbakan yardımcısı ve Sinn Fein başkan yardımcısı Martin McGuinness de İrlanda ile birleşmek amacıyla referandum istediklerini söyledi. Sinn Fein liderlerinden Declan Kearney de AB’den çıkan bir Birleşik Krallık’ın Kuzey İrlanda halkının çıkarlarını temsil edemeyeceğini belirtti.

 İngiltere’de gençlerin daha çok AB’de kalma, yaşlıların ise çıkma yönünde oy kullanmaları da ilginç bir ‘ayrıntı’ oldu. Yani, Birleşik Krallık siyasi ve ekonomik alanda olduğu kadar toplumsal birliği açısından da hayli başını ağrıtacak bir tabloyla karşı karşıya.

 AB liderlerinden gelen ilk açıklamalar ise İngiltere’yi ‘kal’ diye ikna etmeye çalışmayacakları ve referandumun sonuçları üzerine düşünmeleri çağrısı yapmak oldu.

Referandum öncesinde sonucun ‘evet’ çıkacağını öngören Cumhurbaşkanı Erdoğan, aynı açıklamasında ‘Türkiye’nin de AB için bir referandum yapabileceğini’ söylemişti. Erdoğan’ın öngörüsü yanlış çıktı. Üyesi olmadığı bir birlik için ne diye referandumdan bahsettiğini ise anlayan olmadı.

 AB, 28 üyeden oluşan büyük bir devletlerarası, çokuluslu ekonomik ve siyasi birlik. AB fikri ve pratiği, sadece tarihsel olarak ulus devletlerin miadını doldurduğu bir dönemeci işaret ettiği için değil, demokratik uygarlık açısından ifade ettiği anlam bakımından da önemli bir deneyim. Şüphesiz sorunları var. Brexit, bu sorunların ağırlığını bir kez daha gözler önüne serdi. Bu nedenle AB’nin geleceği, sadece Avrupa’nın değil bir parçası olduğumuz bütün dünyanın geleceğini ve gidişatını doğrudan ilgilendiriyor.

 Tabii ki, bizi de yakından ilgilendiriyor. Fakat bizimkilerin ‘ilgisi’, biraz farklı. Havuz medyasının manşetlerinde ‘çöktü çöküyor…’ heyecanı var. Sanırsınız AB üyeliğini ‘stratejik öncelik’ olarak benimsemiş bir ülke değiliz de Avrupa’ya karşı bağımsızlık savaşı veriyoruz… Bizimkilerin ‘heyecanına’ ortak olanlar ise Avrupa’daki bilumum ırkçı, faşist, İslamofobik çevreler…

 ‘Olay’ yaratan açıklamalarıyla şimdiden TBMM başkanları içerisinde ‘özgün’ bir yer alan İsmail Kahraman’a göre ‘dünya Türkiye’nin önderliğini bekliyor’. O derece yani… Bu durumda mevcut AB bir an önce çökse ve Türkiye önderliğinde yeniden kurulsa, kapılarından döndüğümüz Avrupa’yı bir güzel kendimize benzetsek diye bir hayal canlanmıyor değil insanın kafasında… Bizi en çok çekemeyen, kıskananlar da zaten bu Avrupalılardı, değil mi?

 Tamam, benim kafama güneş geçmiş olabilir, kabul ediyorum. Ama “AB için referandum yapabiliriz”, “Dünya yolumuzu gözlüyor”, “Demokrasimiz maşallah” diyenlerin hali nedir peki?