Günaydın diye bana yanıt verenler olabilir. Ben de yıllardır yapılan tartışmaları analizleri, yorumlamaya çalışacağım. Önce bir alıntı: (yıllar önce Vehbi Koç’ a yurttaşlar sormuşlar; seçimler yaklaştı, ne yapacağız?, Kime oy vereceğiz? Koç’un cevabı aynen şöyle; siz kime oy verirseniz verin sandıktan ben çıkarım.) İkinci bir hatırlatma: Kemal Derviş’i siyaset izleyicileri bilir ve tanırlar. Üçlü koalisyon hükümetine bakan olarak gelişi dillere destan. Bilmeyenler öğrenebilirler. Kaynak çok. ABD elçiliği, Dünya Bankası, Ecevit-Bahçeli diyalogu artı Küresel Kapitalizm. Sonrası Derviş CHP’den milletvekili oldu. Baykal ulusalcılığından ve Ergenekon savunuculuğundan utandı ki asli görevine döndü. Asli görevi ne idi?. Küresel kapitalizmin neo liberal politikalarının uygulanmasına DB. aracılığıyla proje hazırlamak. Şimdi gelelim AKP hükümetinin sekiz yıllık icraatında finans sektörü, yani bankacılık ve borsa aşkına Bankalar en az yüzde altmış kar ediyor. Ve de Türkiye’deki bankalar, ta Özal zamanından bu yana el değiştirerek yüzde kırk dokuzu küresel bankacılık sistemine dahil oldu. Bedelini halk ödedi. Sayın Başbakan daha yeni bu durumu teyit etti. Uygulana gelen para- kredi politikaları yandaş şirketleri ihya etti. Borsa ha bire tavan yapıyor. Sıcak para denen uluslar arası spekülatörlerin yüzer- gezer paraları ile siyasi durum uyum sağlayabiliyor. Teşvik fonları ile yandaş firmalara dağıtılan milyonlar ne üretimi çoğaltıyor ne de istihdama katkısı var. Gazete haberine göre KOBİ’ler için sıfır faizli kredilerin pek çoğu yatırıma değil; pahalı araba, düğün,villa gibi alanlarda kullanılmış. Yani halk arasında yaygın olarak söylenen “her hükümet kendi zenginini yaratıyor” gerçeği AKP’de daha çok görülüyor. Sonuçta AKP kendini muhafazakar demokrat olarak tanımlıyor. Sermaye sınıfı ile sarmaş dolaş. Küreselleşme sürecinde başarılı, vahşi kapitalizmde kredi notu iyi. Statüko ve militarizm ile çelişkili görünmesi uzlaşır çelişkidir. Kürt sorununda, Alevi sorununda, bıçak sırtında. NATO’dan çıkılması ve silahlanmanın kısıtlanması talebi olmadığı gibi emeğin özgürleşmesinde engel çıkarmakta sistem partileri ile can ciğer kuzu sarması. Bazen CHP, MHP milliyetçiliğine özeniyor, askeri vesayet rejimi ile dans ediyor. Referandumda anayasanın on beşinci maddesi kaldırıldı. Bir Allah kulu AKP’li, Kenan Evren hakkında dava açmaya cesaret edemedi. Savcıların görevi diyorlar, sanki siyasi irade yok. EDP(Eşitlik ve Demokrasi Partisi) olmasa kimse bu maddenin kalktığının farkında olmayacak. Kaldı ki on iki eylül anayasası diktatör yapısıyla hala korunuyor. İşte size AKP demokratlığı. Seçimlere yüzde on barajı ile ve siyasi partiler yasasının on iki eylül ruhu ile gidiliyor. Seçmenin siyasi tercihine ambargo koyan, meclise yansımayan oyların olduğu sistem hangi demokrasilerde var? Anladığımız kadarıyla AKP yemece istikrarından bahsediyor. Hak ve özgürlükleri torba yasasına koyan AKP çıkmaz sokağı göremiyor. Demokrasilerde emek örgütlerinin, farklı düşünenlerin eleştiri ve önerileri dikkate alınır. Tunus ve Mısır’daki devrimci sürece Obama gözlüğü ile bakanların siyasi geleceklerini kendileri düşünsünler. Sistem partilerinin sözcüleri rahat uyuyabiliyorlar mı?
Eşit, adil, özgür ve insanca bir toplum düzeninin oluşturulmasına yönelik eşitsizliklerin giderilmesi ve siyasete eşit katılımın sağlanması en temel hak değil mi?
Tracy Chapman: Yoksullar baş kaldıracak, Ve paylarını alacak. Yoksullar ayaklanacak, Ve onların olan şeyi alacak.
huseyin.saribas@hotmail .com