Belki de bunlara “mahallenin münafıkları” demek, daha doğru. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, Mustafa Kemal Atatürk’ü siyasi ve ideolojik olarak istismar eden grupların tekelinden çıkarma çabası, Atatürk’ü CHP’ye bırakmayacağını göstermesi ve 10 Kasım törenlerinde bunun altını kalın harflerle çizmesi, en fazla İslami kisveye bürünerek mahallede dolaşan münafıkları rahatsız etti. Ve hemen dedikodu kazanını kaynatmaya başladılar; kamu önünde, yazdıkları gazetelerde söyleyemediklerini, dahil oldukları dedikodu gruplarında dillendirmeye başladılar. İslamcı mahallede mütemadiyen Erdoğan’ı çekiştirip duruyorlar.

Erdoğan karşıtı kara propaganda makinesinin en çok çalıştığı yer siyasal İslamcıların mahallesi. Batı’nın, Cumhurbaşkanı Erdoğan aleyhinde yürüttüğü kara propagandanın ilk ulaştığı yer de nedense bu mahalle. İslamcı sosyolojiyi zehirlemek için her türlü yalanı, iftirayı, çarpıtmayı yapıyorlar.

Bu fitne şebekesi, 16 Nisan referandumunda az etkili olmadı; referandumda, İslamcıları Erdoğan’a karşı doldurmak için ellerinden geleni yaptılar. İstedikleri sonucu alamasalar da etkili oldular. Şimdi bu “etkili” oldukları, “maden” çıktığını sandıkları yeri, yani İslamcı mahalleyi eşeleyip duruyorlar. 2019’a doğru giderken, Erdoğan’ın Başkanlığını engelleyecek, onu zayıflatacak bütün planların içinde olacaklar. Buldukları her fırsatta Erdoğan’ı yıpratmaya, gözden düşürmeye çalışacaklar. Zaten halihazırda böyle davranıyorlar, her fırsatı Erdoğan karşıtı bir kampanyaya dönüştürüyorlar.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, bu milletin lideri ve reis-i cumhuru; bu yüzden de şu ya da bu mahallenin değerlerini değil, bütün ülkenin, milletin değerlerine sahip çıkıyor.

Laik mahallenin Kemalist münafıkları, yıllarca Erdoğan düşmanlığını körüklediler; bu propagandanın etkisi altında kalan bazı laik teyzeler -maalesef- bugün iyileşmesi imkansız vakalar arasında. Ülkeye şeriatı getireceğini, laik yaşam tarzını -bu da her neyse artık- kısıtlayacağını iddia ettikleri Erdoğan, Türkiye’nin en büyük sanat kültür merkezini kurdu.

Gerçekçi olmak gerekirse Erdoğan, toplumu mahallelere ayıran, kutuplaştıran siyasetin içinde hiçbir zaman olmadı. Türkiye’nin eski muktedirleri, Erdoğan’ı suçladıkları bu özelliklerle aslında yıllardır devleti ve siyaseti dizayn ediyor.

Erdoğan, bu çarka çomak sokan bir siyasetçi ve lider. Her mahalleden tepki görmesine rağmen millet nezdindeki desteği çok yukarılarda. Hiçbir mahallenin vesayetini kabul etmedi. Kara propaganda mekanizması, bu yüzden en çok Erdoğan’ı hedef alarak işletiliyor. Bu kara propaganda çarkının amacının son tahlilde Erdoğan ile birlikte Türkiye’yi düşürmek-parçalamak olduğunu unutmayalım.