Türkiye’de siyaset giderek içerikten uzaklaşıyor; görüntülere ve sembollere sıkışıyor. Bir proje yerine bir fotoğraf, bir açıklama yerine tek bir kare günlerce tartışılıyor. Bu yüzeyselleşme hali maalesef Düzce siyasetine de tüm ağırlığıyla yansımış durumda.

Son günlerde İYİ Parti Düzce İl Başkanı Yunus Özay Er’in, Belediye Başkanı Faruk Özlü’nün Kıbrıs gezisine yönelik eleştirileri yerel gündemi meşgul etti. Gezide çekilen fotoğrafların belediyenin resmi hesaplarından kaldırılması tartışmayı daha da büyüttü. Elbette bir muhalefet partisi il başkanının kamu kaynağı kullanımı konusunda hesap sorması doğaldır. Ancak bu çıkışın zamanlaması ve içeriği, Düzce’de muhalefetin genel tutumunu sorgulamayı da beraberinde getiriyor.

Çünkü Düzce’nin konuşulması gereken gündemi bu değil. Şehrin yıllardır birikmiş, giderek ağırlaşan yapısal sorunları var. Fakat muhalefet, bu sorunları gündeme taşımak yerine kısa ömürlü polemiklerle oyalanıyor. Bu tavır sadece muhalefeti etkisizleştirmiyor; aynı zamanda iktidarı da daha rahat bir konuma taşıyor.

Bir örnek: Yakabaşı Köyü’nde 179 dönümlük bir arazinin Düzce Belediyesi’ne tahsisi, adeta bir gecede gerçekleşti. 2023’ten bu yana bekleyen dosya nasıl oldu da bir anda jet hızıyla onaylandı? Muhalefet bu konuda kamuoyuna ne söyledi?

Kent içi trafik, toplu taşıma, yaz aylarında tekrarlayan su kesintileri, belediyenin büyüyen borç yükü, verimli arazilerin imara açılması ve altyapısız büyüyen yeni yerleşim alanları… Listeyi uzatmak mümkün. Bunların her biri Düzce’nin öncelikli sorunları. Üstelik kamu kaynaklarının nasıl kullanıldığına dair derin bir “hesap vermezlik” kültürü söz konusu. Ancak muhalefet hâlâ günübirlik açıklamalarla yetiniyor.

Yunus Özay Er sekiz yıldır Düzce siyasetinde aktif. İYİ Parti, 2014 ve 2019 seçimlerinde belediye meclisinde temsil edildi. Peki bu temsil şehre hangi somut katkıyı sundu? Yunus Bey bunu sıralayabilir mi? Kaldı ki 2024 yerel seçimlerinde yaşanan ciddi oy kaybı sonrası parti, Düzce’de hiçbir belediye meclisine temsilci dahi gönderemedi. Bu tablo seçim sürecinin yeterince iyi yönetilmediğini gösteriyor. Buna rağmen ne bir özeleştiri ne de bir strateji değişikliği görebiliyoruz.

Bir milletvekili bulunan CHP’ye gelince… Parti içi iktidar kavgalarına öylesine gömülmüş ki şehirde olup bitene karşı adeta kör ve sağır. En küçük kongre süreci bile, dışarıdan bakan seçmene “bu partiden bir şey olmaz” dedirtecek kadar dağınık, ciddiyetsiz ve umut kırıcı bir görüntü veriyor.

31 Mart seçimlerinde en büyük çıkışı yapan Yeniden Refah Partisi ise ortalıkta yok. Belediyenin hangi sorununda kamuoyu oluşturdular? Bilen varsa söylesin. Kendi içlerinden çıkan Grup Başkan Vekili Mehmet Ali Çelik’e bile sahip çıkmadılar, yapayalnız bıraktılar.

Şimdi soruyorum:
Böylesine dağınık ve bölük pörçük bir muhalefet, halka güven verebilir mi?
Gerçekten bir alternatif olabilir mi?

Saadet, DEVA ve Gelecek Partisi’ne değinmeye bile gerek yok…

Sonuç olarak, Düzce’de muhalefet iktidara gerçek ve sürdürülebilir bir alternatif sunmakta yetersiz kalıyor. Bu da seçmen nezdinde güven bunalımına yol açıyor. Ve bu güvensizlik, iktidara değil en çok muhalefetin kendisine zarar veriyor.

Eğer gerçekten bir değişim isteniyorsa, muhalefetin önce kendi yapısal sorunlarıyla yüzleşmesi ve ortak akılda buluşması gerekiyor. Aksi halde seçmen, siyaseti yalnızca uzaktan izlemeye devam edecek; sandık başına gittiğinde ise sessiz ama sert bir cezayla faturayı yine muhalefete kesecektir.

Benden söylemesi…