Arınç, otoriter rejimlerde başbakanları eleştirenlerin başına gelenleri sorarak bize had bildiriyor ya, biz de tersini soralım.

Bir zamanlar insan hakları ve demokrasi için Ankara kriterlerinden bahsediliyordu ya... Sanırım önümüzdeki günlerde başka başka kriterlerimiz de olacak: Bakü, Pyonyang, Pekin gibi...

* * *
İlk sinyali Bülent Arınç verdi. Attığı tweet’ler nedeniyle sınır dışı edilen gazeteci Mahir Zeynalov’la ilgili bir soruya Arınç, oldukça zihin açıcı bir başka soruyla karşılık veriyor. “Zeynalov o tweet’leri Azerbaycan’da atabilir miydi” diye soruyor. 
Yani “Zeynalov vatandaşı olduğu Azerbaycan’da Aliyev’i eleştirebilir mi ki, kalkmış Erdoğan’ı eleştiriyor” demeye getiriyor. 

* * *
Eğer İnsan Hakları İzleme Örgütü’nün (Human Rights Watch) raporlarına bir göz atarsanız, Aliyev’i eleştirenlerin bir ton sopa yediğini, işkenceye uğradığını ve bir şekilde hapsi boyladığını görürsünüz. Dünyadaki en süper baskı rejimlerinden birisi var orada...

* * *
Bugün, Başbakan’ı eleştirenlerin önüne Bakü kriterleri getirenler, yarın şunları da getirebilirler kolaylıkla:
Polisten dayak yediğini söyleyene Türkmenistan kriterleri...
“İnternette özgürlükler sınırlanıyor” diyenlere Çin kriterleri...
Kadın hakları diyenlere Suudi Arabistan kriterleri...
Kadına yönelik şiddet diyenlere Afganistan kriterleri...
“Adalet sistemi kötü” diyenlere Bolivya kriterleri...
Basın özgürlüğü diyene Vietnam kriterleri...
Çocuk hakları diyenlere Nijerya kriterleri...

* * *
Eğer mesele dünyadaki kötü örneklere bakıp kendimizi rahatlatmaksa, örnek çok. Ama biz ‘ileri demokrasi’den bahsederken bugün bulunduğumuz bu noktaya geldik.

* * *
Sınır Tanımayan Gazeteciler’in basın özgürlüğü endeksinde Türkiye 180 ülke arasında 154’üncü sırada yer alıyor. Yani dünya da bizi en kötü örneklerle mukayese etmeye başladı...

* * *
Arınç, otoriter rejimlerde başbakanları eleştirenlerin başına neler geleceğini sorarak bize had bildiriyor ya, biz de ona tam tersini soralım.
Eğer bir Başbakan Türkiye’de olduğu gibi, gazetecileri sırf soru soruyor diye azarlarsa; beğenmediği yayınları durdurmak için gazete yöneticilerini ararsa; kendisini eleştirenleri hain, ajan ilan ederse; bakanlarla ilgili fezlekeler hasıraltı edilirken, muhalefet liderlerine ilişkin olanlar parlamentoya gönderilirse; sırf yolsuzlukla ilgili bir soruşturma açtı diye savcılara hayat dar edilirse, demokratik bir ülkede o Başbakan’a, o hükümete ne olur? 

* * *
Biz yüzümüzü liderleri hakkında eleştirel tweet atılamayan ülkelere mi, yoksa başbakanların gazetelere komut vermesinin hayal bile edilemediği ülkelere mi döneceğiz?
Ne diyorsunuz Sayın Arınç? Hangisi bizim kriterimiz olacak?