33 yaşında bir kadın Nesrin Berdoş, 4 ay önce savaşta kocasını yitirmiş, 5 çocuk anası bir mülteci.

Esad’ın zulmünden kaçıp, yürüyerek beş çocuğuyla birlikte Hatay’a, oradan Adana’ya kadar gelebilmiş ancak.

Açlığa, soğuğa, tüm zorluklara aldırmadan çocuklarını savaşın acılarından korumak için İstanbul’a gitmeyi düşünmüş.

Gideceği yerde başına neler geleceğini düşünmeden; acılarını, yalnızlığını yüreğine hapsedip düşmüş yollara.

5 çocuğun en küçüğü henüz 1 yaşındaki Garam bebe kucağında, İstanbul biletlerini almış, üşümesin diye tek battaniyesiyle onu sarıp sarmalamış, otogarın soğuk salonunda bir iskemlenin üzerinde bekleşirken fark etmiş bebeğinin hareket etmediğini.

Nasıl dayansın Garam Bebe açlığa,

Nasıl dayansın Şubat ayının dondurucu soğuğuna.

Isıtır mı, incecik bir battaniye onun cılız bedenini?

Sanki Garam Bebek değil, dünyanın gözü önünde, Adana’nın orta yerinde, insanlık ölüyor.

Her zaman olduğu gibi, o sözüm ona gelişmiş batı ülkelerinin çağdaş, demokrat, kibirli yöneticileri ve çoook! duyarlı yurttaşları, timsah gözyaşları döküyorlar.

Ama bizim ne gözümüzde yaş, ne de yüreğimizde acıya yer kalmadı.

Siz ey! Nato müttefikleri,

Siz ey! AB ortakları,

Siz ey! Dünyaya hükmetmek, zenginlik kaynaklarını paylaşmak için dünyanın her bir köşesinde savaşlar, iç çatışmalar tezgahlayan, bu uğurda milyonlarca insanın evsiz-yurtsuz kalmasına, açlıktan, soğuktan, yokluktan ve de yeni ürettiğiniz silahlarınız, bombalarınızla ölmesine göz yumduğunuz savaş tacirleri……………

Siz ey! Bütün bu olan bitenlere seyirci kalan aydınlar, siyasetçiler, parti liderleri,

Yetmedi mi, döktüğünüz kan,

Yetmedi mi, aldığınız can,

Daha kaç bebek ölsün,

Kaç kadın dul, kaç çocuk yetim kalsın.

Hangi vicdan kabul eder, ülkemizde ve bölgemizde sürdürülen bu çatışmalarda yok olup giden hayatları?

 Hangi yürek dayanır, bir göçmen mezarlığına dönen Ege’de denizde boğulup giden çaresiz insanların acısına?

Aylan bebenin, Garam bebenin hesabını kim verecek?

Kimdir bu kadar ölümün, yüreklerimizi parçalayan acıların, bombalarla ölmemek için balıklara yem olan canların sorumlusu?

Her salı günü meclis grup toplantılarında birbirlerine hakaret etmekten, kin ve nefret diliyle toplumu zehirlemekten gayrı hiçbir çözüm üretmeyen liderler mi?

Bir başkanlık sevdasıyla toplumda var olan gerilimi daha da artıran, elindeki çoğunluk oylarını yaptığı her yanlış uygulamaya mazeret gösteren iktidar mı?

İktidarın yaptığı her uygulamaya toptancı bir yaklaşımla karşı çıkmayı alışkanlık haline getirmiş, ülkeyi yönetmek adına iktidar olmak yerine, parti içi iktidar hesapları yapan muhalefet mi?

İçinde bulunduğumuz çağda bile hala açlıktan, soğuktan bebelerin öldüğü bir dünyada, Cizre’deki bodrum katında yaralılar olsa ne yazar, teröristler olsa ne yazar!

Meclisteki odasından kim Atatürk posterini indirmiş ne önemi var!

Almanya Başbakanı 4 ay içinde 7.nci kez Davutoğlu’yla bir araya gelmiş, kimin umurunda!

3 milyona yakın çaresiz insan Suriye den yurdumuza dağılmış, Halep den kaçan 600 bin mülteci daha yolda, birçoğu şimdiden sınırımıza dayanmış.

AB, 3 değil de 5 milyar euro yardım yapsa ne değişir!

Aylan Bebenin babasının, Garam Bebenin anasının yüreğindeki ateş sönecek mi?

Küresel dünya devletleri bu çağda hala milyonlarca insanın vatanlarından göç etmek zorunda kalması, bebelerin açlıktan ve soğuktan donarak ölmesi ayıbından kurtulabilecek mi?

Siz hala kısır politik çekişmelerle, bel altı siyaset oyunlarıyla uğraşa durun,

Yalnızca bebekler, çocuklar, kadınlar, sivil, masum insanları öldürmüyor bu kirli savaş, yüreğimizdeki tüm sevgiyi de, vicdanlarımızdaki son kırıntıları da öldürüyor.

İnsanlık ölüyor beyler, dünyanın gözü önünde insanlık ölüyor.

Ve bizim yüreğimizde acıya yer kalmadı.