Yönetim sanatı olarak bilinen siyaset, politika adını aldığında çok yönlü anlamıyla, çok yüzlü hale gelmiş, “Dün dündür, bu gün bu gündür” düzeyinde alçaldı maalesef.

Biri yalan söylüyor siyaset icabı deniliyor,

İftira ediyor siyaset icabı diyorlar,

Hakaret ediyor siyaset icabı diyorlar, nerdeyse ihanet edecek siyaset icabı diyecekler. Allah aşkına böyle bir siyasette ne çıkar söyler misiniz?

Gelin kamu yararına, vatandaşın mutluluğuna endeksli onurlu bir siyaset yapalım, öyle ki siyaset bir çözüm sanatı, siyasetçi de saygın bir şahsiyet olarak anılsın.

Halkın huzur ve mutluğu için, inanç değerlerine, tarihine, sıkıntı vermedikçe örf ve adetlerine saygı içinde, kesreti içinde vahdeti yaşatarak  siyaset yapalım.

Bunun için;

*Yalan ve iftiradan uzak,

*Şiddet ve hakaretten ırak,

Eğitim öğretime, ekonomi ve üretime, sanat ve zanaata, bilim ve teknolojiye, dünyevi ve uhrevi meselelerde hayatı katkı yapacak bir siyaset geliştirelim, ülkemizde var olan bütün farklılıklarla selamlaşalım, olabilirlik düzeyinde bir arada yaşama yollarını arayalım.

PKK/DHKP-C/FTÖ… her neyse perde arkasında değil, canlı yayınlarda, milletin huzurunda onlarla tartışalım. Öyle ki ne oldukları ortaya çıksın, halk işin iç yüzünü bilsin, memleket evladı illegal örgütlerin tuzağına düşmesin, tıpkı uyuşturucu gibi elini veren kolunu kapıyor.

Örneğin hiç bir Kürt vatandaşımızın kendi arzusu içinde çocuğunu dağa gönderdiğine hiç şahit olmadım, fakat hemen hemen hepsi askere giden çocuklarını duayla uğurlayarak gönderiyorlar, iki-üç gün yakınları, sevdikleri kendilerini uğurlama niyetiyle ziyaretlerine geliyor “hayırla git, selametle gel” duasında bulunuyorlar. Devlet hala da bunun kıymetini kavrayamadı, Anadolu insanı dahi bilmiyor.

 Siyasilere bakıyoruz birbirine laf yetiştiriyorlar, sivri ifadelerle toplumu geriyorlar. Bir avuç duygusal yandaşlarının gazını almaktan başka bir şey yaptıkları da yok.

Mevlana Torunu, Anadolu efesi, halk evladı bir bey efendi, bu ülkenin Başbakanı olmuş, fırsat bu fırsat diyerek gelin bu beyefendiyi siyasette, nezakette model alalım. Güvenoyu sonrasında yaptığı konuşmasından marifet alalım ne dersiniz?

Dediği şu, “Muhalefetseniz iktidardaymışsınız gibi empati yapıp, ona göre olumlu bir siyaset yapın. Her türlü farklı seslere açık olalım, sadece iki şeye geçit vermeyelim; hakaret ve şiddete prim vermeyelim. Seçim sonrası muhalefet partileri liderleriyle görüştüm, HDP Liderleri Mecliste olmadığı için onları ziyaret edemedim, burada olsalardı onları da ziyaret edecektim.” 

Doğrusu ben bu konuşmaya hayran kaldım, medeni siyasetin yaklaşımı bu olmalıdır. MHP’nin milliyetçiliği, HDP’nin sosyalist, ırkçı siyaseti, CHP’nin laik ve İslami değerlere karşı temkinli yaklaşımı, siyasetimizi soyut ve bodur hale getiriyor. Onun için muhalefette bocalayıp duruyorlar, bu yanlış siyaseti yapmaları İktidarın ömrünü uzatıyor.Artık bu siyasetten vazgeçme zamanı geçti.

Kıssadan hisse misali bunları dile getirdim devamını da siz getirin olmaz mı?