Seçim kağıt üzerinde 7 ay sonra yapılacak görünüyor, ancak belediyeler yönetiminde açık ara üstünlüğü olan iktidar cephesi daha şimdiden en önemli konuda ilk adımı atmayı başardı: AK Parti ile MHP yerel seçimde de ‘ittifak’ yapmak niyetinde…

Önce MHP genel başkanı Devlet Bahçeli ‘beka’ gerekçesiyle ittifakı yenilemeyi teklif etti, AK Parti genel başkanı da olan Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan da son yurtdışı gezisinden dönüşte bunun pekala mümkün olabileceğini söyleyerek kapıyı ardına kadar açtı.

Daha önce de görüşümü paylaşmıştım: AK Parti ile MHP arasındaki son genel seçime damgasını vurmuş olan ittifak bir taktik yakınlaşma değildir; iki partiyi birbirinden kopamayacak kadar yakınlaştıran stratejik bir birliktelik söz konusudur.

İttifak AK Parti ve MHP için zorunlu

AK Parti’nin eskiden tek başına ulaşabildiği çoğunluğu sağlayabilmesi için MHP’nin desteğine ihtiyacı olduğu gibi, MHP’nin de siyasette varlığını sürdürebilmesi için AK Parti’yle birlikteliğe ihtiyacı vardır.

Bu ittifak ihtiyacının sadece bir yönü.

Esas yön ise, AK Parti ile MHP’nin dünyaya ve Türkiye’nin sorunlarına bakışlarının da ayrılık-gayrılığı ortadan kaldıracak kadar birbirine yakınlaşmasıdır.

Hatta bu cepheye vaktiyle MHP içerisinde bulunanlar tarafından kurulmuş ve CHP tarafından Meclis’e girmesi sağlanmış İYİ Parti’yi de katabiliriz. İYİ Parti de bir bölümü kendilerini hala MHP’ye, diğer bölümü de AK Parti’ye yakın hisseden siyasi kişiliklere sahip bir parti görünümünde.

Kendileri tam ayırdında olmasalar bile gerçek budur.

Devlet Bahçeli’nin farklı düşündüğü ve MHP’nin AK Parti’ye sorun çıkarabileceği durumlarda, Meral Akşener ve İYİ Parti destekleriyle Tayyip Erdoğan ve AK Parti’nin yanında yer alırlarsa şaşırmamak gerekir.

Yerel seçim için düşünülen AK Parti-MHP ittifakında kendisine yer verilmese dahi İYİ Parti’nin siyasi cepheleşmede yeri o ittifakın fazla uzağında olmayacaktır.

Buna isterseniz ‘iktidarın vazgeçilmez cazibesi’, isterseniz ‘ideolojik temel içgüdü’ deyiniz veya konuyu basit bir aritmetik çerçevede görünüz, sonuç değişmez, merkezinde AK Parti ile MHP’nin bulunduğu, çeperinde İYİ Parti’nin de yer aldığı bu cephe Türkiye’nin bugünkü gerçeğidir.

İktidar cephesinin ittifakla amacı

AK Parti- MHP ittifakı özellikle AK Parti açısından kritik eşikte bulunan illerdeki belediyeleri elde tutmayı amaçlıyor; buna kuşku yok. Anayasa referandumunda başta Ankara ve İstanbul olmak üzere 17 büyükşehirde ‘Hayır’ oyları ‘Evet’ oylarından önde çıkmıştı. 24 Haziran seçiminde İse o illerin büyük bölümü ‘cumhur ittifakı’ yönünde oy kullandı.

MHP’nin de elinde tutmaya devam etmeyi hayati önemde saydığı Adana, Mersin, Manisa, Isparta, Kars, Osmaniye, Karabük ve Bartın belediyeleri var.

İki parti güçlü oldukları illerde yek diğerinin taban desteğini alarak yerel iktidarlarını sürdürmeyi pekala başarabilir.

Aritmetik bunu söylüyor.

Muhalefet buna nasıl cevap verebilir? O da ittifak arayışına girerek mi? CHP sözgelimi, bazılarının teklif ettiği gibi, HDP ile ittifak kurarak bunu denemeli mi?

Öyle bir yol CHP’ye cazip gelebilir, ancak başarı getirebilir mi, kuşkuluyum.

Muhalefet Partileri için yol

Bu seçim -ister zamanında isterse tarihi öne çekilerek yapılsın- ülke açısından hayırlı sonuçlar doğurabilecek bir kritik dönüm noktasına dönüşebilir.

Gerçekten özverili ve iyi çalışacak kişilerin belediye başkanı olmasını sağlayarak…

Beklentim, her partinin, bu seçimde başarılı olabilmek için, toplumun önüne o işi en iyi yapabilecek isimleri aday olarak çıkarma yarışına girmeleridir.

Partili kimliğini aşan insanların aday olması ise yarışmayı ‘iyi olan kazansın’ ölçüsünün hakim olduğu bir düzeye çekebilir.

Refah Partisi 1994 yerel seçiminde büyük kırılmayı adaylarıyla aşabilmişti.

Daha önce partinin bilinen tarihi şahsiyetleriyle yarışmayı tercih ederken 1994 seçiminde ‘‘Bunlarda iş var’’ hissi uyandıran isimleri aday göstererek…

Her parti bu seçimde aynı yolu denemek zorunda. AK Parti bu seçimde de aday olmaları beklenen belediye başkanlarını istifaya zorlayarak bu yolu önceden açtı zaten.

Muhalefet partilerinin -CHP, HDP ve Saadet Partisi’nin- de izleyeceği yol budur.

Seçimin sonucunu ittifaklar değil adayların kimliği belirleyecek, bunu kimse unutmasın.