CHP’nin başını çektiği muhalefet, başkanlık sistemine mutlak şekilde karşı çıkıyor. Ellerindeki argüman ise başkanlığın ülkeyi bölünmeye götüreceği. CHP’nin başkanlığı desteklemesi şart değil; her ülkede ciddi değişim süreçlerine karşı çıkan statükocu güçler bulunur. Bu da siyasete yansır. Bu normaldir. Ancak muhalefetin başarısı biraz da tutarlılığına bağlı.

PKK ve HDP başta olmak üzere sol örgütler ile 7 Haziran seçim sürecinden beri başkanlığa karşı ortak cephe kuran CHP’ye sormazlar mı: PKK ve HDP ile ülkenin birliğini savundukları için mi başkanlığa karşı ittifak kurdunuz? Ülkenin bölünmesinden endişe duyduğunuz için mi PKK/HDP/PYD/YPG’ye arka çıkıyorsunuz? Ülkenin birlik ve bütünlüğünü savunduğu için mi FETÖ’nün siyasi şubesi haline geldiniz?

Başkanlık, bölünme getireceği için mi PKK/HDP Erdoğan’ı durdurmaya çalışıyor? Hendekler de ülkeyi bölmek için değil, Erdoğan’ın başkanlığını durdurmak için mi açıldı? PKK/HDP’nin terörü şehirlere taşıdığı son bir buçuk yılda 720 şehit verdik; güvenlik güçleri ve vatandaşlarımızı şehit eden PKK/HDP’nin gerekçesi de başkanlığa karşı çıkmaktı, öyle mi?

15 Temmuz’da FETÖ’cü hainler, 246 vatandaşımızı ülkenin bölünmesini engellemek için mi katletti?

Gezi kalkışmasından beri FETÖ, PKK/HDP ve CHP üçgeninde kurulan siyaset ve medya tezgahıyla vatandaşların zihni bulandırılmaya çalışılıyor. Bu üçlü yapının penceresinden meselelere bakmaya çalışırsanız; PKK’yı ülkenin bölünmez bütünlüğünün savunucusu, HDP’yi milli birliğimizin çimentosu, FETÖ’yü ise mağdur edilen vatansever devlet memurları olarak görürsünüz. Ülkeyi bölmeye, parçalamaya, iç savaşa sürüklemeye çalışan güç ise AK Parti ve Erdoğan!

Bu üçlü tezgahın arkasında kuşkusuz Batılı ülkeler bulunmakta. Batı sistemi, liderler üzerinden milleti kafese koyma sistemidir. Batı aklı gerçekleri ters yüz ederek gösterir; sinsidir, kurnazdır, riyakârdır, haindir, gaddardır. FETÖ, PKK/HDP ve CHP ittifakının her adımında Batı aklının bu izlerini görmek mümkündür. PKK ve FETÖ’yü taşeron örgüt olarak kullanan Batı’nın hedefi Türkiye’yi Irak ve Suriye gibi bölerek parçalamak. Bu hedefin önüne dikilen tek engel ise Cumhurbaşkanı Erdoğan, AK Parti ve biraz da Milliyetçi Hareket Partisi’dir. Erdoğan’ı kafes işlevi gören mevcut bürokratik-oligarşik sistemin içinde tutmak için denemedikleri yol, bulaşmadıkları darbe biçimi kalmadı. Başkanlıkla yönetilen ABD dahi, Türkiye’nin başkanlık sistemine geçişine itiraz ediyor.

ABD, AB, PKK, HDP, FETÖ ve CHP Türkiye bölünmesin diye başkanlığa karşı çıkıyor, millet ise bunu anlamıyor öyle mi?

Üniter bir başkanlık sistemi ülkenin birliğini ve beraberliğini güçlendirir. Türkiye’ye, kuşatıldığı bu tarihî zor dönemeçte çıkış imkânı sağlayacak makul yol, üniter başkanlık sistemidir.