Az gittik uz gittik, dere tepe düz gittik ve referandum gününe eriştik.

Yazıyı cuma günü yazdığım ve siz cumartesi günü okuyacağınız için, aradaki bu 24 saatte ne tür iftira, yalan, kumpas olabilir öngöremiyorum.

Onlar sürekli tarih verdiler.

Yaptırtmayız dediler.

Kan dökülür, darbe olur dediler.

Oylar bu referandumda sayılmaz, tartılır dediler.

Çizgi filmlerle bile geldiler.

Son numaraları vatandaşımızın ve tabii ki hepimizin en hassas olduğu üniter yapımız ile ilgili olandı.

Bu ülkeye 15 Temmuz’da işgale gelenler, ülkenin eyaletlere bölüneceğini iddia ettiler.

FETÖ, PKK ve DHKP-C ile kol kola girenler özerklik tehlikesinden bahsettiler.

PKK’nın korumasında Avrupa’da hayır kampanyası yapanlar vatansever kesildi.

Fıkra gibi ya da kötü bir şaka...

Biz ise üç tarih verdik.

23 Nisan 1923... Cumhuriyetimizin ilanı...

15/16 Temmuz... O cumhuriyeti işgalden koruduğumuz gün...

16 Nisan... Cumhuriyetimizi taçlandıracağımız referandum tarihi...

Bu toplumu hakir ve özgüvensiz gördükleri için korkutarak, iftira ve yalan ile yolundan döndüreceklerini düşündüler.

15 Temmuz’da da buna güvenerek işgale yeltenmişlerdi.

Bu halk pısırık, tankları görünce siner evine çekilir demişlerdi.

O tankları başlarına geçirdik.

Otobüslere iki üç kişilik gruplarla binip insanlara 65 yaş ücretsiz yolculuk hakkının evet çıkması halinde kalkacağını da söylediler, kırmızı pantolon ve silahla kahve de bastılar.

Allah gerçekten kimseyi bunların zihniyetinin eline düşürmesin.

Alçalmanın sınırı yok.

Hepsi de şu ülkenin milli iradeye dayalı şekilde yönetilmesini engellemek için.

İlk söz de son söz de milletin olsun istiyoruz. Emanet değerli, millete emanet edilsin istiyoruz.

Bu sistemle yasama da, yürütme de, yargı da millete teslim ediliyor.

Piyasa eveti satın alarak yükseliyor. Yatırımcı alıma geçiyor. TL değer kazanıyor.

Neden?

Hayırda hayır olsa tam tersi olmaz mıydı?

Anketlerde evet değil, hayır önde olsaydı kaçış başlayacaktı.

Çünkü herkes bal gibi biliyor ki, bu pranga sistemini değiştirdiğimiz anda Türkiye 25 yıllık ilerlemeyi beş yılda yapacak.

İstikrar gelecek, refah artacak, terör çökecek, işsizlik bitecek...

Ama onlar milleti değil kendi menfaatlerini düşünüyorlar.

Ya da patronlarının talimatlarını uyguluyorlar.

İstiyorlar ki hayır çıksın ve bir fetret/kaos devri açılsın.

Onlara da ülkeye çökecek gün doğsun.

Yarın uyanacak ve sandığa koşarak sömürgeciler ve onların yerli işbirlikçilerinin suratına tokat gibi inecek “Evet” mührünü pusulaya basacaklar.

Millet izledi ve sırasının gelmesini bekledi.

Şimdi konuşma sırası bizde.