Bu satırların yazıldığı sırada Başbakan Soma’daki maden kazasında can veren işçilerin sayısını 238 olarak veriyordu. 120 işçinin hâlâ madende olduğu, yaralı olarak kurtarılan 80 dolayındaki işçiden bir kısmının da ağır durumda olduğu dikkate alındığında, Türkiye tarihinin en trajik maden kazasıyla karşı karşıya olduğumuz anlaşılıyor. Kimse bu trajedide hükümetin, yönetimin sorumluluğu olmadığını iddia edemez; “takdir-i ilahi” deyip geçemez.

Niye geçemeyeceğinin en açık delili, Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı’nın (TEPAV), 2010 tarihli raporu. Rapora göre, milyon ton taş kömürü üretimi başına can kayıpları karşılaştırıldığında, 2008 yılında bu sayı, büyük üreticiler olan ABD’de 0,02; Çin’de 1,27 iken Türkiye’de 7,22! Yani, insanlarının canına hemen hiç kıymet vermeyen, işçi haklarının en sınırlı olduğu sanayi ülkelerinin başında gelen, tek–parti yönetimi altındaki Çin’in bile 5 katı!

Aynı raporda, DPT’nin Özel İhtisas Komisyonu’nun 2009 tarihli çalışmasında maden ocaklarının yeniden yapılandırılmasının zorunlu olduğunun belirtildiği hatırlatılıyor. Aynı rapor, ölümlerin iş sağlığı ve güvenliği konusundaki eksikliklerden kaynaklandığının altını çiziyor. Aynı rapor “Kazaların önlenebilir sorunlardan kaynaklanması, denetim ve yaptırımların gözden geçirilmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır…” diye bitiyor. Bu trajedide hükümet, yönetim sorumluluğu olduğunun başka bir delili; CHP, MHP ve BDP milletvekillerinin geçen ekim ayında birlikte verdikleri, Soma’daki madenlerin incelenmesi için Meclis komisyonu kurulmasına dair önergenin, 20 gün önce iktidar partisinin oylarıyla reddedilmiş olması. Bence daha da açık ve net olan delil, hükümetin başında olan kişinin, yani Başbakan Erdoğan’ın, 4 yıl önce Zonguldak Karadon kömür madenindeki kazada 30 işçinin ölmesinden sonra söyledikleri: “Bu bölgenin insanı bu tür olaylara alışık… Bu mesleğin kaderinde, maalesef var… Bu mesleğe giren kardeşlerim de, bu mesleğe girerken içerisinde bu tür şeylerin olacağını bilerek giriyorlar.” (Sabah, 19.5.2010) Soma’da yaşananlar üzerine söyledikleri farksız: “Lütfen, buralarda hiç bu tür olaylar olmaz diye yorumlamayalım. Literatürde iş kazası diye bir şey var. Burada da olur. Bunun yapısında, fıtratında bunlar var.” Soma faciasını bir uyarı olarak görmeliyiz. Yönetime hakim olan zihniyeti değiştirmenin vakti geldi geçiyor. 2023 yılında Türkiye’yi dünyanın on büyük ekonomisinden biri yapma iddiasıyla yola çıkıp, bu uğurda ülkede insan sağlığını hiçe sayan; doğal çevrenin tahribatına gözlerini kapatan; nükleer santralların tehlikelerinden söz edenlere “Düşebilir diye uçağa binmeyecek miyiz? Patlayabilir diye tüpgaz kullanmayacak mıyız?..” diye cevap verebilen bir zihniyetle Türkiye yönetilemez.

2007 yılında başladığı, Nisan 2013’te MİT’in kendisine haber verdiği ortaya çıkan, Cumhuriyet tarihinin en büyük rüşvet ve yolsuzluk soruşturmasının ucunun kendisine ve ailesine dokunabileceğini görünce “paralel devlet” safsatasını ortaya atan; yargıyı, emniyeti hallaç pamuğu gibi dağıtan; hiçbir belge ve kanıt olmaksızın soruşturmayı Hizmet Hareketi’nin hükümete karşı “darbe girişimi” ilan eden; Hizmet Hareketi’nin temsil ettiği inanç grubuna karşı “Haşhaşiler, hainler, casuslar, sülükler, kan emici vampirler, virüs, süte karışmış pis su, inlerine ineceğiz, moleküllerine ayıracağız” ve daha nice hakaretler yağdıran, nefret saçan, “cadı avı” yaptığını itiraftan çekinmeyen bir zihniyetle Türkiye yönetilemez.

“Cadı avı” itirafı karşısında yapılması gerekeni en isabetle AKP’nin ilk iktidar döneminde başbakan yardımcılarından olan Ertuğrul Yalçınbayır söyledi: “Bu sözleri söyleyen kişi başbakan olamaz. Bu sözleri söyleyen kişinin gensoru ile düşürülmesi gerekir…”