Geçen hafta sonunu, başkanlığını Büyükşehir Belediye Meclisi’nin AKP grubu başkanı Avukat Muhammed Akar’ın yaptığı Zeytindalı Barış Platformu’nun ve kuruluşuna Hizmet Hareketi’nin önayak olduğu Selahaddin Eyyubi Üniversitesi’nin davetiyle Diyarbakır/Amed’de geçirdim.

Prof. Dr. Seyfettin Gürsel’le birlikte Diyarbakır Ticaret ve Sanayi Odası’nın salonunda, çok sayıda ve çeşitli eğilimlerden sivil toplum kuruluşunun temsilcileriyle uzun bir sohbet yaptık. Ayrıca Kürt çoğunluklu bölgenin önde gelen siyasi ve sivil toplum temsilcilerinden bazılarıyla görüşmek fırsatını bulduk.

Temaslarımızda cevabını aradığım sorulardan biri, tabii ki, Türkiye Kürtlerinin önümüzdeki ay yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimlerinde, giderek keyfiliğe ve otoriterliğe kayan, toplumu bölüp kutuplaştıran Tayyip Erdoğan’a oy verip vermeyecekleri, daha doğrusu niçin oy verecekleriydi. Temaslarımız da açıkça gösterdi ki Türkiye Kürtleri arasında bir uçta “Türk değilim ama Türkiyeliyim” diyenlerden, öteki uçta “Kürt sorunu değil Kürdistan sorunu” diyenlere; bir uçta PKK’yı Kürtlerin özgürleşmesinin “başlıca güvencesi”, öteki uçta “başlıca engeli” olarak görenler arasında değişen çok farklı görüşler var. Yine de esas olarak bölge seçmenini iki gruba ayırmak mümkün: Bir yanda AKP’nin gösterdiği yönde oy kullanan muhafazakârlar, öteki yanda BDP–HDP’nin gösterdiği yönde oy kullanan milliyetçiler.

Edindiğim izlenim, muhafazakârların AKP’nin gösterdiği dışında bir adaya oy vermesi söz konusu değil. Muhafazakâr Kürt seçmen, AKP iktidarı altında, başta Kürt kimliğinin inkârının son bulması olmak üzere, en az bir yıldır süren barış ortamından ve bölgedeki (akmasa damlar türden) ekonomik canlanmadan hoşnut. Erdoğan’ın son dönemde temsil ettiği otoriterleşme ve yozlaşma, bunların yanında ikincil sorunlar olarak görülüyor. Netice itibarıyla muhafazakâr Kürtler tereddütsüz Erdoğan’a oy verecek.

HDP, tavanda pek tutulmasa da tabanda çok sevilen Selahattin Demirtaş’ın adaylığını bugün ilan etti. Her ne kadar KCK eşbaşkanı Cemil Bayık, Kandil’de verdiği demeçte, ikinci turun AKP ile HDP’nin adayları arasında geçeceği tahmininde bulunuyorsa da, bölgede genel kanı, eğer seçim ikinci tura kalacak olursa HDP’nin ikinci turda seçmenini kime oy vereceği konusunda serbest bırakacak olması. Göründüğü kadarıyla HDP, Demirtaş’ın ağzından bunu çeşitli şekillerde ifade ettiği gibi her ne kadar tuttuğu yoldan hayli rahatsız ise de, ona hiç güven duymuyorsa da, diğer adaya (CHP’nin ve MHP’nin adayı İhsanoğlu’na) göre evla bulduğu Erdoğan’ı cumhurbaşkanlığına taşıyacak.

Diyarbakır’dan bakınca, Kürtler hiç de haksız değiller. Onyıllar boyunca Kemalist yönetimler tarafından kimlikleri, dilleri, kültürleri inkâr edilen, asimilasyona zorlanan Kürtler, niçin Kemalist partilerin adayına oy versinler? Onları anlamamak mümkün değil. İşin acı tarafı şu: Türkiye devleti Kürt kardeşlerimize onyıllarca o kadar kötülük, haksızlık yapmış ki, bugün onlar Erdoğan gibi, ülkeyi badirelere sürükleyebilecek bir siyasiyi cumhurbaşkanlığına getirmeyi düşünebiliyorlar. Ne acı!!!

Evet, çok büyük bir sürpriz olmazsa, Erdoğan’ın cumhurbaşkanı seçileceği anlaşılıyor. Bu durumda belki Erdoğan’ın ikinci turda açık ara seçilmesindense, ilk turda az farkla seçilmesi evla olacak. Zira, açık farkla seçilirse (çok akıllı bir dostumun uyardığı gibi) anayasadaki sınırlı yetkilerine bakmaksızın aklına eseni yapmaktan geri durmayabilir; başımıza tam padişah kesilebilir… Bakalım neler göreceğiz. Diyarbakır’dan anlatacağım çok şey var.