Ana muhalefet partisi CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu 1 Kasım seçimlerinden sonra aralarında dört gazetenin genel yayın müdürlerinin de bulunduğu bir grup gazeteciyle sohbet toplantısı yaptı.

Bu sohbet sırasında Kılıçdaroğlu, “Göbels rejiminin başladığı”ndan söz etti. Diğer gazetelerde göremedik, ama Cumhuriyet Gazetesi Genel Yayın Müdürü Can Dündar, “Göbels rejimi başladı” başlıklı yazısında (6 Kasım) Kılıçdaroğlu'nun bu beyanını ve “Önümüzdeki süreçte baskının dozunu arttıracaklarını görüyoruz. Basın ödün vererek değil, dik durarak bu baskıların üstesinden gelebilir…” dediğini aktardı.

Dündar, yazısının sonuna bir kutu açarak Göbels'in, Almanya'da Nazi diktatörlüğünün “Büyük Yalan” tekniğiyle ünlü propaganda bakanı olduğunu hatırlattı: “Eğer yeteri kadar büyük bir yalan söyler ve bunu sürekli tekrarlarsanız, halk önünde sonunda buna inanacaktır…” Günümüz Türkiyesi'nde kullanılan “Büyük Yalan”ın “Paralel Yapı” safsatası olduğu muhakkak. Bunu ilk teşhis eden de, malum, Yargıtay Onursal Başkanı Sami Selçuk oldu.

“Paralel Yapı / Devlet” iddiasını önce AKP iktidarına karşı Balyoz ve Ergenekon darbe girişimleri davalarının sanıkları ortaya attılar. Savunmalarında, kendilerinin hiçbir suç işlemediklerini, Fethullah Gülen'in telkinleriyle gelişen Hizmet Hareketi'yle ilişkili emniyet ve yargı mensuplarının kendilerine “kumpas” kurduğunu, delilleri  onların uydurduğunu ileri sürdüler. Evet, ne yazık ki, bu davaların çoğu sanığı haksızlıklara uğradı. Emir alan – veren ayrımı yapılmadan çok sayıda subay tutuklandı, çok uzun süre tutuklu kaldı, savunma haklarına saygı gösterilmedi. Soruşturma için verilen talimatlarının, “bu davaların savcısıyım” diyen dönemin başbakanından geldiği, soruşturmalarda görev alan emniyet ve yargı mensuplarının Hizmet Hareketi ile ilişkili olduğu iddia edilenlerden ibaret olmadığı herkesçe biliniyordu, ama bu hususları görmezden gelmek çoğu sanığın işine geldi.

“Paralel kumpas” safsatasına daha sonra, gerçek anlamda bir “paralel devlet” olan KCK davasının sanıkları, daha sonra da 17 / 25 Aralık Cumhuriyet tarihinin en büyük rüşvet ve yolsuzluk soruşturmasının zanlıları sarıldı. O günden bugüne kadar da neredeyse şu veya bu nedenle suçlanan herkesin yakayı sıyırmak için kullandığı bahane haline geldi. Geçen hafta beraat eden faili meçhul cinayetler davası sanıkları dahi kendilerini bu şekilde savundular.

“Paralel Yapı” iddiası dallanıp budaklanıp “silahlı Fethullahçı terör örgütü” iddianameleri yazılmasına kadar uzandı. Ne yazık ki bu büyük yalan cadı avı yapmak; hukuk devletini yıkıp parti devleti kurmak; sivil toplumu yıldırmak; bankalara, şirketlere, medya kuruluşlarına el koymak; halka zulmetmek için kullanılıyor. Yüzlerce insan gözaltına alınıyor, tutuklanıyor, mahkeme önüne çıkarılıyor. Ne yazık ki, zulme uğrayan bu insanlar arasında gerçekten bir suç işlemiş olan var mıdır, bunu da şimdilik öğrenmek imkanımız yok, zira söz konusu soruşturmaları, adil bir şekilde yargılamak için değil, mahkum etmek için kurulmuş Sulh Ceza Hakimlikleri yürütüyor. Ülkenin önde gelen hukukçuları birbirini denetleyen tek kişilik mahkemelerin, doğal hakim / mahkeme ilkesine, dolayısıyla hukuk devletine aykırı olduğunu bas bas bağırdılar, ama ülkenin Anayasa Mahkemesi bunları Anayasa'ya uygun görmekten hicap duymadı.

Tıpkı dış dünya gibi, toplumun büyük çoğunluğu Fethullah Gülen'in bir “terörist” olduğu, silahlı terör örgütü kurduğu iddialarının kuyruklu birer yalan olduğunu bilse de, bunu söylemekten kaçınıyor, çünkü bugün bu yalana sığınanların borusu ötüyor. Çünkü bu büyük yalan Türkiye'de temel hak ve özgürlüklere saygısı olmayan İslamcılar ile askeri vesayetçiler arasında giderek gelişen ittifakın temel taşı haline geldi.