Partim ve ben on beş yıldır ustura gibi keskin bir tartışma ve ayrışmanın hep aynı tarafında kalıyoruz.

Aynı tartışma ve ayrışmayı toplumun bütünü yaşıyor. Herkes taraf oluyor. Ve hiç değişmiyor. Bir konuda o tarafta, bir konuda bu tarafta kalan yok.

Çünkü tek tek somut konular farklı görünse de, gerçekte tek bir süreç yaşanıyor ve gündeme gelen her somut konu aynı sürecin bir yansıması.

Saflaşma konuları

Aşağı yukarı kronolojik sırayla, ama kapsamlı olmaktan çok uzak bir liste yazmayı denersem, tek tek somut konular şöyle şeyler:

Bir komutan Sincan sokaklarında tanklara gövde gösterisi yaptırtabilir mi?

Genelkurmay hükümete muhtıra verip “Şunu şunu yapacaksınız” diyebilir mi?

Orgeneraller eğitim politikaları hakkında görüş bildirmeli midir?

Genelkurmay’a bağlı özel birimler insan öldürebilir mi, sakallı hacı ve hocalara komplo kurabilir mi, askerde kimin namaz kılıp kimin kılmadığını ve kimin eşinin başörtülü olduğunu belgeleyebilir mi?

Özden Örnek’in günceleri gerçek midir, sahte mi?

Ergenekon diye bir şey var mıdır, yoksa bunu AK Parti mi uydurmuştur?

Darbe planları yapılmış mıdır, yoksa bunu vatan hainleri mi uydurmuştur?

Abdullah Gül’ün Cumhurbaşkanı seçilme hakkı var mıdır? Hayrünnisa Gül başörtüsüyle Çankaya’da oturabilir mi, oturamaz mı?

Cumhuriyet mitingleri vatan evlatlarının özgürlük çığlığı mı, darbenin toplumsal tabanını yaratmayı amaçlayan milliyetçi hezeyanlar mı?

Zırt pırt her yerde İstiklal Marşı söylenmesi saçma mıdır, değil midir? 19 Mayıs törenleri okullarda öğrencilere işkence etmek için kullanılmaya devam edilmeli midir, edilmemeli midir?

Islak imza hakiki midir, sahte mi?

LAW silahı boru mudur, silah mı?

Askerler sivil mahkemelerde yargılanabilmeli midir?

Orhan Pamuk önemli bir romancı mıdır, vatan haini mi?

Anayasa değişikliği referandumunda, tüm eksikliğine ve güdüklüğüne rağmen yine de değişimden yana oy kullanılmalı mıdır?

Dink, Santoro, Zirve Yayınevi cinayetleri devlet eliyle yaptırılmış örgütlü işler midir, basit ve münferit suçlar mı?

Devletin el koymuş olduğu azınlık vakıflarının mülkleri iade edilmeli midir, edilmemeli midir?

Cemevleri ibadethane midir, değil midir?

Anadilde savunma yapılabilmeli midir, eğitim görülebilmeli midir, memlekette rahat rahat Kürt olunabilmeli midir?

Abdullah Öcalan’la görüşülmeli midir, barış için gerekli her şey yapılmalı mıdır?

Silivri’de yatan generaller Türkiye’yi emperyalizm karşısında zayıf düşürmek için mi hapse atılmıştır, millî kahraman mıdırlar, yoksa beceriksiz darbeci midirler?

Türk olmak mutluluk için yeterli bir neden midir?

Türkiye Türklerin midir, hepimizin mi?

Bu soruları soranlar emperyalizme, AK Parti’ye, Gülen Cemaati’ne mi hizmet etmektedir, başka bir şeye mi?

Vs, vs, vs.

İstediğiniz kadar uzatabilirsiniz bu listeyi. Hiç fark etmez. Saflar aynı kalır.

Devleti savunan “sol”

Bir yanda askerî yönetimi yanlış bulan, demokrasiyi tercih eden, devleti değil genel anlamda bireyin özgürlüğünü doğru bulan, Türk’e değil yine genel anlamda insana önem veren, Türklüğü sevse de diğerlerine eziyet edilmesini istemeyenler.

Öbür yanda, mevcut devleti ve mevcut kurumlarını haklı bulan, on beş yıllık süreç içinde bu “haklı bulma” tavrını içgüdüsel hâle getirmiş, Mustafa Kemalli Türk bayrağını bu içgüdünün simgesi olarak balkonuna asan, AK Parti’yi devirmek uğruna demokrasi, adalet, eşitlik kaygısından artık vazgeçmiş olanlar.

Bunlar, her türlü değişime karşı çıkar ve her durumda devletin resmî ideolojisini savunurken, bunu “solculuk”, “ilericilik”, “aydınlanma” adına yaptığını zanneden bir meczuplar sürüsü. En sağcı CHP’liden en keskin TKP’liye kadar uzanan, devlet güçleriyle bazen bilerek bazen farkında bile olmadan işbirliği yaparak devleti her ne pahasına olursa olsun savunan bir sürü.

Bu saflaşmada CHP’nin yeri ilk günden beri belli.

Birgül Ayman Güler, Türkler ve Kürtler hakkında söylediklerinin kendi kişisel görüşleri olmadığını, CHP programında bulunduğunu söyledi.

Muharrem İnce, “CHP’de ulusalcı denilen bir grup yoktur, çünkü CHP zaten ulusalcı bir partidir”dedi.

İkisi de haklı.

Dünyanın tüm normal memleketlerinde bunlara “muhafazakâr”, “milliyetçi” veya “gerici” denir.

“Solcu” zannedilmeleri bize özgü bir komiklik.

[email protected]