Sultanahmet meydanında dün terör yine 10 can aldı. Kör ölümün, kör şiddetin, IŞİD belasının en çok vurduğu ülkelerden birisi Türkiye. Suruç, Ankara, İstanbul derken 6 ay içinde sayısı 200'e yaklaşan kurban verildi IŞİD saldırılarında.

“IŞİD ile siyasi iktidar işbirliği yapıyor” tarzı, yıpratma hedefli stratejik ahlak dışı kampanyalara, “siyasi iktidar takıntılı” kimi kalemlerin az zeki tutumlarına rağmen, Türk toplumu soğukkanlılığını korumayı bildi, biliyor.

IŞİD terörü Türkiye'ye ülke dışı bir dalgayla geliyor. Bir süre sonra bu “dış kaynak” şu veya bu şekilde boğulacaktır.

Ancak terörün diğerini bu topraklar üretiyor. Diğer ifadeyle bu topraklarda bu şiddetin uzandığı sosyolojik ve politik bir yatak var.

O zaman yatağın denetimi, yeniden yapılandırılması bu şiddete, teröre son vermenin ana yoludur. Bu bela, ölmek ve öldürmekle dün sona ermedi, yarın da sona ermeyecektir. Bugün çözüm yerine geçirilen, öyle aktarılan ve hedeflenen askeri alan hakimiyeti veya bir alanın asayiş yöntemleri ve birimleriyle denetimi, bu şiddetin farklı bir düzeyini ifade etmekten öte bir şey değildir.

Evet, çözüm ve siyaset, bu ara revaçta olan kavramlar değil.

Devlet için mevcut koşullarda ve bu çatışma ortamında, siyasete dönüş örgütün egemenlik alanını tasdik anlamına geliyor. Örgüt için ise egemenlik alanını genişletmek için şiddetle iç içe sokacağı bir manivela anlamına…

Ne var ki bu konuda eninde sonunda başvurulacak kapı bugün geri itilen siyaset olacaktır. Onun içindir ki, revaçta olsun olmasın, siyaset üzerine titrenmesi gereken bir araç ve kavramdır.

Siyaset “tartışabilmek” demektir. Sorunları konuşarak çözmek, kararları müzakere ederek almak demektir.

Siyaset bir toplumdaki farklı beklenti, öneri ve taleplerin belirli kurallar ve yasalar çerçevesinde karşı karşıya gelmeleri “birbirlerini etkileyerek, birbirlerinden beslenerek, birbirlerini çürüterek”, kararlara zemin oluşturması demektir.

Siyaset, farklı kesim ve talepler arasındaki fikir alışverişinin ve ortak payda arayışının tek vasıtası olan “düşünce özgürlüğü” demektir.

Tartışmanın, konuşmanın, düşünce özgürlüğünün bittiği yerde siyaset de biter, anlamını yitirir.

Siyaset bitince şiddet bir değer haline gelir, bir regülasyon aracı olarak görülmeye başlar.

Farklı olanların düşüncelerini karalayan, reddeden, yok edilmesi gereken düşman ilan eden bir zihniyetin ifadesi olur.

Bu tür iklimler hep aynı noktaya işaret ederler:

Siyasi alanının darlaşması, dar alanda iç çatışmalarla dar rekabete mahkûm edilmesi ve bir savaş ideolojisine dönüştürülüp talep ve tartışmalardan arındırılması...

Demokrasilerin önündeki en büyük tehlikelerden birisidir bu.

Karşınıza her renkte, her biçimde, her kesimde çıkar.

Kürt sorununun Güneydoğu merkezli, Kandil Dağı'na sıkışmış bir sorun olmaktan çıktığını yana yakıla anlatmaya çalışıyor birçok insan...

Kürt sorunu siyasi açıdan artık bir kent ve ülke sorunu...

Kürt sorunu sadece Yüksekova, Van, Diyarbakır'da değil, İstanbul, Mersin, İzmir, Adana'da baş gösteren bir sorun...

25-30 yıl süren çatışma, şiddet, baskı ağır toplumsal ve politik sonuçlar üretti. Bunlardan birisi zorunlu ve kitlesel göçtü. Bu göçün yarattığı en önemli mesele Batı'da ve Güney'de karşımıza çıkan gettolaşmadır. Türklerin ve Kürtlerin iç içe değil, karşı karşıya yaşamaya başlaması, karşılıklı ötekileşmenin hızlanmasıdır.

Tehlikeli karşılaşmalar bu tabloda, bugünkü koşullarda karşımızda duran büyük bir risktir.

Sinyal yanıp sönüyor.

Bu uyarı hepimize…

Siyaset çiçeğini sulamak gerek