Bir gün, günlerden bayram olsa ve odalarımızın pencerelerinden içeriye dolan gökkuşağıyla uyansak yeni güne...

Günlerden bayram olsa bir gün ve taşıdığımız kin, nefret, öfke, düşmanlık duygularının altında ezildiğimiz ağır yükünden arınmış olsa yüreklerimiz, kendimizi hiç olmadığımız kadar rahat, güvenli, özgür ve iyi hissetsek, “bayram” duygusu ile görsek, duysak ve yaşasak hayatı...

Bir gün, günlerden bayram bugün coşkusuyla uyansak hayata ve o çocuksu sevinci herkesle paylaşsak, insan olduğumuzu ve yaşadığımız bir başka hissetsek o gün ve her gün...

Günlerden bayram olsa bir gün ve artık sadece aşka dair olsa yaşadığımız hayat; insana dair olsa, barışa, özgürlüğe dair olsa, tarif edemediğimiz bir güzellik duygusu olsa birbirimizin gözlerinden ve yüreklerinden anladığımız...

Bir gün, günlerden bayram olsa ve gardiyanlar açsalar zindanların kapılarını, “haydi herkes evine, sevdiklerine” deseler, “Genel barış oldu, genel özgürlük oldu, genel insanlık oldu, unutun acılarınızı, sarın yaralarınızı ve yeniden başlayın hayata”...

Günlerden bayram olsa bir gün ve o gün “nerede eski bayramlar” diye hayıflanmak gelmese hiç aklımıza; ertelenmiş, örselenmiş özlemlerin, umutların tam da gerçeğinde bulsak kendimizi...

Bir gün, günlerden bayram olsa ve yeniden tanışsak birbirimizle, yeniden arkadaş olsak, dost olsak, yoldaş olsak, mavi renkte bir bahar gibi düşlediğimiz gelecekler aşkına yeniden sözleşsek, kavilleşsek, sözümüz ikrarımız, ikrarımız yolu olsa yürüyüşümüzün...

Günlerden bayram olsa bir gün ve o gün bir başka doğsa güneş, yeniden ve bir başka dirilse doğa, çiçekler bir başka güzel, sular, dağlar, ormanlar bir başka...

Bir gün bir başka uyansak yataklarımızdan ve o gün, biriken ve hep devreden hasretlerimizin, umutlarımızın bayramı olsa... Hayıflanmadan, kahretmeden, keşke demeden, her ne yaşadıksa bugüne değin, bu güzelliği yaşamaya dair bir sınavmış meğer desek...

İyi bayramlar duygumuzu hiçbir kötülüğe kurban etmeyelim, kaybetmeyelim. İyi bayramlar...

***

Fatih Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Başhekimi Mahmut Gündüz ve ameliyatımı gerçekleştiren Yüksel Karaköse başta olmak üzere hastanenin bütün değerli hekimlerine, hemşire ve çalışanlarına ilgi ve ihtimamları için çok teşekkür ediyorum. Geçmiş olsun ve şifa dilekleriyle bana güç, moral veren bütün arkadaşlarıma, okurlarıma, gazeteme teşekkür ediyorum; iyi ki varsınız... Eşime teşekkür etmek tuhaf geldi bana; o zaten sözcüğün en gerçek ve güzel manasında yoldaşım.

Kızım her gün yokluyor beni, “Baba tam iyileştin mi?” diye. Bakmayın ona “Üç gün sonra” filan dememe; hızla toparlanıyor ve doktorlarımın “Her gün biraz daha iyi olacaksın” öngörülerini boşa çıkartmıyorum. Sevgi ve sağlıkla kalın...