Erdoğan henüz başbakan iken “Dindar nesiller yetiştireceğiz” demişti. O nesilleri yetiştirmek için Milli Eğitim Bakanlığı okulları, zorunlu din dersleri ve müfredattaki dini içerikli diğer dersler de yeterli değildi demek. ‘Paralel’ yaftasıyla kapattıkları okulların da bu ‘yüksek’ hassasiyette artık herhangi bir işlevleri kalmadı. E ne olacaktı peki?

TÜRGEV ve Ensar Vakfı’nın Saray ve AKP için önemi buradan kaynaklanıyor işte. TÜRGEV, malum, dudak uçuklatan bağışlarla, belediyelerden, bakanlıklardan, devletten gördüğü maddi ve manevi ‘ilgi’ ile uzun süredir gündemde. Ensar Vakfı da evler, yurtlar açarak yüklendiği misyonu yerine getiren kurumlardan biri. Karaman’daki şu iğrenç ‘olay’ gündeme gelene değin, açıkçası, ne tür faaliyetler yürüttüğü ile ilgili kayda değer bir fikrim yoktu, birçok yurttaş gibi.

Daha önce de yazdım; ilginç olan şu: Kamuoyunun önüne çıkıp utançlarını, mahcubiyetlerini dile getirmediler, özür dilemediler, “Çocuklarınızı emanet ettiğiniz kişileri daha büyük bir dikkatle seçeceğiz” demediler. Bunun yerine “O kişinin bizimle alakası yok” demeyi tercih ettiler; kısa sürede ‘gerçeğin’ ortaya çıkabileceğini dahi akıl etmeden. Nitekim o sapık öğretmenin Ensar Vakfı başkan ve yöneticileriyle, yerel mülki amirlerle, AKP yöneticileriyle resimleri yayınlandı; çok da ‘o kişiyle alakamız yok’ denilecek gibi değil yani.

CHP lideri Kılıçdaroğlu’nun gafından hareketle ‘mesele’ tanınmaz hale getirildi. En azından ‘mahcup’ olmaları gereken bir olaydan bile genel olarak CHP, özel olarak da Kılıçdaroğlu karşıtlığı üretmeyi becerdiler ya, ne diyelim…

Yetmedi; devletin resmi haber ajansı AA aracılığıyla sapık şahsın kimliği öyle bir muğlaklaştırıldı ki, ‘kokteyl terör’ tanımından sonra bir de ‘kokteyl sapık’ şahsiyetiyle karşı karşıya kaldık. AA’nın, havuz medyasının derhal manşetlerine taşıdığı o haberine inanacak olursak adam Marksist Leninist, ateist bir köyde büyümüş, ülkücü… Bir ‘paralel’ demedikleri eksik kalmış. Önceleri mağdur çocukların ailelerini satın alıp şikayetlerinden vazgeçirmeyi denediler, herife ‘deli’ raporu almaya çalıştılar, olmadı. Şimdi de ‘adam zaten şöyle böyle imiş’ diyerek kamuoyunun duyarlılığını sabote etmeye gayret ediyorlar.

Peki bu Karaman ilimize gidip de bu sapık öğretmenin kim olduğunu, gerçekte ‘ne’ olduğunu araştıramıyor muyuz? Taciz ve tecavüze uğramış çocukların aileleriyle görüşemiyor, bu alçaklığın üzerine gidemiyor muyuz? Ensar Vakfı ve benzerlerinin evlerinde, yurtlarında neler olduğuna mercek tutamıyor muyuz?

Bunlar da meselenin ‘gazetecilik’ boyutu ve bu sefer de ‘Kim? Hangi gazete, hangi medya?’ sorusu çıkacak önümüze; var mı, kaldı mı öyle bir gazetecilik?

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Sema Ramazanoğlu hanımefendinin konuyla ne açıdan ilgilendiğini biliyoruz. Son olarak ‘Taciz, tecavüz haberlerini görmeyin’ demişti. Olur! Siz nasıl münasip görürseniz!

Bu olaydan çıkardığım iki sonuç var. Birincisi, ‘Dindar nesiller yetiştireceğiz’ projesi zarar görmesin istiyorlar. Ve ikincisi, bir kez özür dilediklerinde, yanlış yaptıklarını söylediklerinde bunun gerisi gelir korku ve kaygısı içindeler. O yüzden ne olursa olsun kendilerini, yandaşlarını savunmak konusunda son derece ‘kararlı’ davranmaya ant içmişler.

Ve vatandaşın düşünmesi, sorgulaması gereken asıl soru da şu: O evlerde, yurtlarda çocuklar ‘dindar nesil’ mi oluyor bu yüzsüz iktidarın militanı olarak mı yetiştiriliyor?