Kenan Evren’in ölümü üzerine 12 Eylülün utangaç destekçileri ve sonrasında da beğenmedikleri partilerin iktidardan düşürülmesi için ‘ordu göreve’ çığırtkanlarınca ısıtılıp ısıtılıp önümüze getirilen bir temcit pilavıdır bu.

Denilmek isteniyor ki; 12 Eylülü ve darbeciliğin en önde gelen ismi Evren’i horluyorsunuz ama, bu halk da %92 oy vererek darbeye destek olmuştur.

Bu kaba bir demagojidir. Halkın 12 Eylül öncesi kontur gerilla eylemleriyle canından bezdirilip darbeye ‘razı’ edilmesini bir kenara bırakıp da o anayasa oylamasının nasıl yapıldığına bir bakalım.

Bütün siyasi partiler kapatılmış ve siyasi faaliyet yasaklanmıştı.

İşçi sendikaları ve bütün dernekler kapatılmıştı.

Ülke açık bir cezaevine çevrilmişti.

Referandumda ‘hayır’ propagandası yapmak yasaktı.

Oy zarfları saydamdı.

Evet oyu beyaz, hayır oyu mavi renkliydi ve oyun rengi belli oluyordu.

Mavi renk Yunanistan bayrağının rengi olduğu için seçilmişti ve o yıllarda Yunanistan – Türkiye ilişkileri çok gergindi. Cuntacılar tarafından bu propaganda yaygın olarak kullanıldı.

Cumhuriyet Gazetesinde ‘Atatürk’ün gözleri maviydi’ satırları olan bir yazı çıktı diye bu gazete bir hafta kapatıldı. Diğer gazetelere de mavi renkle ilgili sansür uygulandı.

Oy tasnifinde hiçbir açıklık yoktu.

Kenan Evren, ayrı ve rakipli bir cumhurbaşkanlığı seçimini göze alamadığı için tek aday olarak anayasa referandumu ile birlikte cumhurbaşkanı seçilmiş sayıldı.

Evren, tek adam olarak anayasayı anlatmak yerine mavi rengin kötülüklerini anlatan yaygın bir miting çalışması yürüttü.

Darbe sonrası yapılan ilk seçimde Cuntanın ve destekçilerinin bütün çabalarına rağmen, devlet partisi görünümü taşımayan tek parti olarak Anavatan Partisi %45 oyla tek başına iktidar oldu.

Cuntanın iktidar partisi olarak düşündüğü MDP (Milliyetçi Demokrasi Partisi; ki askerler tarafından kurulmuştu) ve muhalefet olarak dizayn ettiği Halkçı Parti çok kısa sürede yıpranıp tarihe karıştı.

Hatırlayabildiklerim bunlar. İşte o %92 oyun öyküsü kısaca böyledir. Ertuğrul Özköklerin 12 Eylülü aklamak adına ‘hepimiz oradaydık’ yollu yazılar yazdıkları bu günlerde bütün bunları da hatırlamak gerekir.

Evet; yine Özkök’ün dediği gibi Türkiye, gizli ve açık darbecilerini, askeri darbelere çanak tutanları,  ülkeyi darbeye hazırlamak üzere destabilizasyon politikalarına katılanları, medya manipülasyonu  ve habercilik spekülatörlüğü yapanları çok iyi tanımalıdır.