15 temmuzdan bu yana yaşadıklarımızın ‘devrim’ kavramına uygun düştüğü yeni yeni ortaya çıkıyor.

Bir iktidar değişikliği oldu mu? Evet oldu. İkili iktidar çelişkisi; vesayet ve seçilmişler arasındaki çelişki, seçilmiş irade lehine kesin olarak çözüldü. İlk günlerde buna devrim demek için yeterince işaret yoktu. Evet; her devrimin ortak özelliği olan halk kitlelerinin tarih yazmaya soyunduğu günlerdi. Fakat henüz yönü netleşmemişti. Ama günler ilerledikçe kitlelerin yalnızca emperyalizm yanlısı gerici-faşist darbeyi engellemekle kalmayıp toplumsal gelişmenin daha da ilerletilmesinden yana olduğu, bıkmadan usanmadan sokakları terk etmemesiyle netleşti. Onlar daha çok şey istiyor ve bu değişimi gerçekleştirmesi için seçilmişleri yüreklendiriyorlardı.

Halkın bu desteğini iyi anlayan seçilmiş irade hiçbir vesayet odağıyla uzlaşmaya ihtiyaç hissetmeyerek demokratik adımlar atma yönünde eğilim kazandı. Halkın desteği yalnızca aktif çoğunluğun desteği ile sınırlı kalmadı. Bunu aşarak sayısal çoğunluğa ulaştı. Bu aşama muhalefet partilerini de devrimden yana ve devrime de ‘milli’ bir karakter kazandırdı.

Devrimin milli karakter kazanması başarı şansını arttırmıştır. Çünkü halka ve ülkeye yönelik saldırı anti milli bir saldırıydı. Şimdi bu devrimin kendini koruması ve ilerletmesi atılacak demokratik adımlara endekslenmiştir. Bu adımlarla devletin önemli oranda demokratikleştirileceği görünüyor.

Bu devrimin sınıfsal analizine girmek doğru değil. Çünkü ‘milli’ karakteri ağır basıyor. Yalnız şu kadarını, yani Anadolu burjuvazisinin başı çektiğini söylemek mümkün gibi görünüyor.Hemen bütün sınıflar da onunla birlikte saf tutuyor. Bu nedenle CHP ve MHP çok fazla tereddüt etmeden AK parti ile birlikte halk kitlelerinin yanında konumlandılar. Ve olay yalnızca gerici-faşist darbeyi engellemekten çıkıp daha ileri bir boyuta taşındı.

HDP nin garip bir ‘solculuk’ anlayışı var. Hiçbir zaman halkın lehine tutum almadı. Ama karşısında durmaya da cesaret edemedi. Aslında PKK nin hendek saldırısını savunup destekleyerek baştan beri karşı devrimci bir tutum almıştı. Çünkü o saldırılarla gerici-faşist darbe girişimi koordineli. Kaderin garip bir cilvesi midir nedir; Türkiye solu devrim beklediği her zaman karşı devrim olmuştur. Şimdi de, yüksek sesle seslendirmeseler bile mevcut halk hareketini ‘gerici ayaklanma’ gibi algılayarak gerçek devrimin karşısında konumlanıyor.

Bu olağanüstü ve tarihsel halk hareketinin ülkemizi yıllardır açısını çektiğimiz bağımlılık, esaret, boyun eğmişlik, ekonomik yetersizlik, demokrasisizlik ve alt sınıf bir ülke olarak hissetmemize yol açan durumumuzu değiştirerek devrimin başarıya ulaşmasını umut etmek istiyorum. Tarihsel bir fırsat doğmuştur. Halkın iradesinin bu fırsatı bir zafere çevirebileceğine, geri dönülemeyeceğine ve özlemini çektiğimiz değişikliklerle taçlandıracağına inanmak gerekir.