Van, Erciş depreminden bu yana televizyon izlememeye çalışıyorum. Çünkü bizlere söylenen yalanlar, güneşi balçıkla sıvamaya kalkışanlar, timsah gözyaşı döken siyasetçiler bugün farklı isimlerle karşımızda.

Gazetelerdeki deprem haber ve görüntüleri ile ilgilenmiyorum. Arkadaşlardan duydum ırkçı gazeteciler depremzede Kürt’lere savaş açmışlar. Bizim deprem diyelim artık. Yunanistan’dan gelen yardımları almadılar, kan bağışlarını Türk kanı ile taçlandırdılar.

 Bugün ise hızlı büyüyen Türkiye’nin onbin dolarlık milli gelirli yurttaşlarının hükümeti ve siyasallaşmış Kızılay dahil Van ve Erciş depremzedelerine çadır yetiştiremiyor. Yetiştiremezler. Halk için, ezilen, mağdur olanlar için hiçbir şey yapamazlar.

Neden mi?

Bu devlet Ankara’da sağlam zeminde kurulmadı ki. Kentleri, insanları, tüm canlıları korumak için temel atmadı. Kutsal devlet kendine itaat eden, kendini koruyan, her şey devlet için zihniyeti ile süregeldi. Egemenlerin devleti.

Türkiye’nin deprem kuşağında olduğunu bilmeyen yok.

Bu kaçıncı felaket?

Depremin insanları öldürmediğini de biliyoruz. Burada sorumsuzluğun ve acımasızlığın kaynağı devletin ve yürütme organı hükümetlerin insanlık düşmanı rant anlayışlarıyla yeniden karşı karşıyayız.

 Bir de şu deprem fonlarının nerelere harcandığını pişkince anlatanlara ne demeli?

Ecevit kamu çalışanlarının ücretlerinin ödendiğini, 12 yıl sonra maliye bakanı duble yol yapımında kullanıldığını söylemesi ileri demokrasinin ustalık dönemlerine tam da yakışıyor.

 Deprem bahane edilerek kentsel dönüşüm ile en temel insan haklarından olan sağlıklı konut edinme hakkı TOKİ tarafından gasp edildiğini asıl fay hattı olarak görmek gerekiyor.

Evet görelim!

TOKİ kamu eliyle yandaş müteahhitlere rant sağlıyor.

Peki TOKİ’ye bağlı işyerlerinde (inşaatlarda) sendika var mı?

Ya sigorta?

Hatırlayın!

Demetevler TOKİ inşaatlarında işçilerin ücretleri ödenmediği için kaldıkları barakaları yakmışlardı.

Katmer katmer sömürü…

Depremzede Düzce’liler olağanüstü beden ödedik. Bu bedeli kapitalist sömürü sisteminin adresi Ankara ödetti.

 İyi de alternatifi nerde diye soranlar olabilir. Evet halen var. Düzce Depremzedeler Derneği. Depremzede konu kooperatiflerine üçbinin üzerinde müracaat oldu.

Daha doğmadan öldüren AKP asalakçıları, devletçi milliyetçiler hemen koptular. “Balık tutmayı öğrenmek mi önemli? Balık yedirmek mi?” Şu an balık yiyenler avuçlarını yalasınlar. Ama balık tutmayı öğrenenler direndiler ve kazandılar.

 Nasıl mı?

Saflarını genişleterek, inanarak, güvenerek. Konut sahibi olana kadar. Konut en doğal insan hakkıdır diyen EMEKLİ-SEN, EĞİTİM-SEN gibi ekmek ve onur için mücadele eden kurum ve kuruluşlarla demokratik kent konseyini oluşturarak yola devam ediyorlar.

Var olan kent konseyleri işleyişleri hükümetlerin ve merkezi zihniyetlerin tutsağı olmuş.

Deprem vb. doğal afetler karşısında hazırlıklı olmak katılımcı, çoğulcu, özgürlükçü, emekten ve barıştan yana demokratik kent konseyleri ile mümkündür.

Unutmayalım ki eşitlik ve demokrasi örgütlü birleşik mücadele ile kazanılır. Kazanılacak da.

Not: 88 yıllık vesayet rejiminin bayram kutlamaları yeniden gözden geçirilmelidir. Kan ve gözyaşının olmadığı nice bayramlara…