Öncesi var, ama özellikle 2013’ün baharından beri ortaya daha somut ve vahşice konan müsamerenin tüm meselesi, Post Erdoğan, yani Erdoğan’sız bir dönemin kapısını aralamaktı.

Bu hamleler Gezi’de “Diktatör” indirmekten 17/25 Aralık’ta Brezilya’da başarılı olan yolsuzluk susturucusu takılmış “impeachment” denen yolu denemeye, PKK’ya kanlı hendek atlatmaktan partilere operasyon çekmeye, ülkede bir mezhepsel/etnik çatışma çıkarmaya çalışmaktan MİT TIR’ları üzerinden Lahey’e varmaya ve en sonunda da ülkeye 15 Temmuz’da çökmeye çalışmaya kadar çeşitlendi.

Burada hedef kişisel olarak Erdoğan gibi gözükse, mesele ayağa kalkmakta olan Türkiye’ye yeniden diz çöktürmekti. Bu artık, bunca yaşanandan sonra o kadar somut bir bilgi ki, sulandırmaya çalışanların hiçbir şekilde samimi olmadığını, bundan da öte bu işin bir parçası olduklarını düşünüyorum.

Gezi’nin en sıcak günlerinde “Erdoğan’ın değeri nereden geliyor” dizisi yazmıştım. Erdoğan’ın ayakta kalıp kalmayacağının çok şüpheli olduğu puslu günlerdi. Bırakın bir aydın olmayı, bir insan olarak gerçeklerin bu kadar vahşice saptırılması insanın asabını bozuyordu.

Eski Türkiye’yi bilenler için, siyah ve beyaz kadar net değişimlerin yaşandığı bir sürecin sonunda, Türkiye’yi ve bu eserin mimarını bu şekilde göstermeye kimsenin hakkı yoktu. Liderler de, insanlar da geçicidir ama Türkiye’ye yapılan hizmetler ortadaydı. Bu hizmetlerin kalıcı olması için de demokratik siyasal sistemimizin kesintiye uğramaması, yerli ve milli aktörlerin milli irade etrafında güçbirliği yapması gerekiyordu.

Çok şükür bu hain, kanlı hamlelerin hepsi boşa çıkarıldı. 16 Nisan gibi çok önemli bir reform yapıldı.

Şimdi, 16 Nisan’ı ters çevirmek ve bir restorasyon dönemi açmak için 2019 seçimleri son fırsat olarak görülüyor. 15 Temmuz başarılı olamayınca yine siyasete mecbur kaldılar ne iyi ki. Ama bunu yine kendi meşreplerine uygun şekilde, fitne ve mühendislik ile yapmaya çalışıyorlar. Hedef yine Erdoğan.

AK Parti içinde Erdoğan’a karşı bir huzursuzluk varmış, bir çatlama yaşanıyormuş izlenimi vermeye çalışıyorlar. Köşelerinden sürekli yalan üfürüyorlar. Çiğnenmiş ve defalarca tükürülmüş bayat yöntemler bunlar.

Sureti haktan görünerek, Gezi’de, FETÖ’cülerin dilinde, sözde adalet yürüyüşünde ne kadar abuk sabuk söylem varsa, bunlar sanki AK Parti’nin de içinde makes buluyormuş izlenimi yaratmaya çalışıyorlar. Hepsi yalan. Onlar da biliyor. Ama iyi oluyor, iyot gibi ortaya çıkıyorlar.

Recep Tayyip Erdoğan anayasa değişikliğiyle partisinin genel başkanı olmuş, dümene geçmiştir. Parti, teşkilat ve seçmenimiz sonuna kadar Erdoğan’ın yanında, arkasında, etrafındadır.

Kimse hayal görüp, kendisini daha da rezil etmesin.

Milletimiz mert insanları sever. Söylenecek bir sözü, bir projesi, gerçek eleştirileri, alternatif önerileri ve siyasi cesareti olan çıksın bunu söylesin, örgütlensin, milletin hakemliğine başvursun. Fitneyle, nifakla, AK Parti’yi bölme niyetiyle, bel altı vuruşlara yeltenmesin.

Siyasette bir boşluk varsa, bu görevini yerine getiremeyen ana muhalefet partisinin işgal ettiği alandadır. Adamlar bunu ispat etmek için daha ne yapsın?

Milletimiz hâlâ belli çevreler tarafından küçümseniyor olmalı. Öyle ki, bu ucuz numaralardan etkilenecekleri varsayılıyor. Ama milletin kendisini küçümseyenlere neyi reva gördüğü geçmişimizde bellidir. Onlar için utançtan başka bir şey olmayacaktır.

Günün sonunda, milletin içinde başı dik yürüyebilmek en büyük mükâfattır. İnsan bu hakkı kendisine çok görmemeli.

Üç günlük dünyada yaşıyoruz.