Akın Öztürk:

Talip’in Öğretmen Hareketi’nde oldukça önemli bir rolü var. Anmalarında bugünkü Eğitim-Sen’in çok duyarsız davrandığını görüyorum ben. Bu sene TÖB-DER’in Aksaray’daki binasında bir anma toplantısı düzenlemeyi düşünüyoruz. Bu yaptığımız çalışmaları da sizlere sunmayı hedefliyoruz. Bu Eğitim-Sen’de bunu canlandırma şansımız olur mu? Talip, Öğretmen Hareketi mücadelesinde en değerli varlığını, canını ortaya koymuş. Ama maalesef Eğitim-Sen’de bu konuda en ufak bir duyarlılık yok. Talip’i buralara taşımak gerekiyor. Buralarda bildiğiniz ilişkiler var mı? Devreye girersek Talip’in anmalarında Eğitim-Sen’de en azından bir duyuru yapabilme veya daha başkaca şeyler yapabilme şansımız olabilir mi?

Necati Kur:

Eğitim-Sen ile ilgili bir olgunun ortaya çıkışı... Eğitim-Sen, KESK, buralarda bizim müthiş tartışmalarımız oldu. Farklı sebeplerden dolayı Eğitim-İş’ten kopmalar oldu. Farklı sendikalara gitmeler oldu. Çünkü Eğitim-Sen’in Genel Merkez düzeyinde, şubelerde yönetimlerin oluşumu ile ilgili, “az olsun bizden olsun” anlayışı vardı. Yani çoğulcu bir anlayış hiçbir zaman buralarda olmadı.

Yani şu vardır, yani bugün Türkiye’de eğitim sistemini eleştiriyoruz. Eleştirirken de bilgiye yönelen insan değil, kurnazlığı ve aklını kullanan insan yetiştirmeyi hedefleyen sınava, yarışa dayalı bir eğitim sistemi.  Seçeneklerden şu olabilir, bu olabilir, buradan akıl yürüterek sonuca gitme gibi. Ama aslında bugün gelişmiş ülkeler, teknolojiyi yakalamış ülkeler bilgiye yönelerek bunu yakalayabildiler.

Bilgiye ulaşamama, bilgiyi yakalayamama, oraya yönelememe bizim sivil toplum örgütlerinde de var olan bir olay. Ben bununla ilgili bir anımı anlatmak istiyorum.17 Ocak Eğitim-Sen’in kuruluş yıldönümüdür... 1995... Ve o dönemler Kocaeli Şubesi, yemek yapar... Bu yemeğe bizleri de davet ederler, eskiden başkanlık yapanları... Ve hasbelkader, o toplantıların ilklerinde bundan 3-4 sene önceki bir toplantıda şöyle bir öneride bulundum. “Arkadaşlar bu yemeklerde bir araya gelmek güzel. Bakın birbirimizi görüyoruz, hatırlıyoruz ama bugün bizim yaş grubu yavaş yavaş gidiyor. Kocaeli’nde TÖS’den gelen, daha önceden Öğretmen Hareketi’ne katkı yapan bir sürü insan var. Kaybetmeye başladık bunları. Diyelim, Kocaeli Öğretmen Hareketi’nin tarihini yazmak için bu insanlarla bir sözlü tarih çalışması yapalım.” diye önerdim. Konca Yazışmaları’ndan dolayı benim bir sözlü tarih çalışması deneyimim oldu. Dedim ki “Önümüzdeki sene en azından, bütün başkanlar bakın burada, hepimizin çevresinde de emeği geçen tanıdık az sayıda da kalsa öğretmen var. Bu toplantıya gelirken, bu projenin ana baslıklarını oluşturalım.” Şu anki Eğitim-Sen Başkanı, “Çok iyi olur.” dedi ve böyle bir çalışmaya ihtiyaç olduğunu söyledi.

Bir dahaki dönem, geldik. “Başkan, hani bizi bir araya getirecektiniz de sözlü tarih çalışması yapacaktık?” diye sordum. “Önümüzdeki yıl, bir araya gelelim.” diye önerdim. Hala bu çağrımın gerçekleşmediğini biliyorum.

Söylemek istediğim şu: Gerçekten bilgiye dayalı, gelişmeye dayalı çalışmalar yapmak önemli. Tarih, bizim geçmişte yaşadıklarımıza iyi bakıp bunlardan gerekli dersleri çıkarmak, en önemli bir araçtır. E bunu başaramazsak, ayni hataları yapmaya devam ederiz ki, yapıyoruz da...

Bu anlamda bu önerinize katılıyorum. Çok güzel bir öneri. Bu öneriyi Eğitim-Sen’in Genel Merkezi’nden başlayıp şubelere genelge göndererek, bunu ciddi bir tasarı haline dönüştürebilecek bir çağrı, katkı ve katılım almak üzere benim de Kocaeli Şubesi’nden Genel Merkez’e doğru böyle bir çalışmam, çağrım olur. Ama bu, bir tek kişiyle değil, daha önceden Öğretmen Hareketi’nde emeği geçen çok farklı kişilerle de yapıldığında ki mutlaka yapılması gerektiğine inanıyorum. Böyle bir toplantının salonun dolup taştığı, herkesin heyecanla, keyifle geçmişte yaşananları anması ve bunları ileriye geliştirerek taşıması katkı yapacaktır diye düşünüyorum. Böyle bir öneri yapabilirim.