Ortadoğu’da ipler iyice gerildi, tansiyon bir hayli yükseldi ve son olarak İsrail’in, İran’ın Hizbullah’a intikal ettirmek için gönderdiği uzun menzilli füzeleri imha etme amaçlı gerçekleştirmiş olduğu Suriye saldırısı bölgesel bir savaşın sinyalini çaktı.

Hatta İsrail ve ABD işbirliği ile bölgede patlak vermesi muhtemel bir savaşa Rusya ve Çin’in sessiz kalmayacağını hesaba katarsak üçüncü Dünya savaşını tetikleyebilecek gelişmelerin yaşanabileceğini düşünmek çok ta hayalî olmasa gerek.

İki yıldan aşkın bir zamandır Suriye’de süren kanlı çatışmaların ve vardığı boyutun doğrusu bölge dinamiklerini direkt etkileyecek bir seviyeye çoktan ulaşmış olduğunu görebiliyoruz.

Esat rejimini devirmek isteyenlerin saplanmış oldukları bataklıktan çıkmaları artık daha da zorlaşmış durumda.

İran’ın desteğini arkasına alan Esat rejimi bir domino etkisi ile Tunus, Mısır ve Libya’yı saran Arap baharının son basamağında Şam’ın, Halep ve Humus’un sokaklarında kanlı bir oyunun tezgâha konulması ile adeta batağa saplanmış durumda.

Esat rejimini alaşağı etmek için silah kuşanan muhaliflerin kendilerini destekleyenlere yeteri güveni vermemeleri ve dahası Kürtlerin hesaba katılmayan yükselişi eminim ki şimdilerde Şam rejimini devirmek isteyenleri derin kuşkulara itiyordur! 

Yani evdeki hesap hiçte çarşıdaki hesaba uymadı.

İsrail’in son saldırısı karşısında adeta meydan okuyan Şam yönetimi içinde bulunduğu vahim duruma rağmen Tel Aviv yönetimi ile savaş pozisyonuna girmesi özellikle kurulduğu 1947 yılından beri adeta kanlı bıçaklı olan Arap Dünyası ile İsrail ilişkilerinde yeni bir büyük gerilimin önünü açarken mevcut durum Esat’ın ipini çekmek isteyen başta Türkiye ve sonrasında Şam’ın komşusu diğer Arap ülkeleri için oldukça enteresan bir durum ortaya çıkartmış bulunuyor.

Her halükarda Tel Aviv’e karşı Şam’ın saflarında yer alma zorunluluğunun özellikle Araplar için kaçınılmaz bir mecburiyet olduğunu Arap – İsrail ilişkilerinin tarihçesini bilenler iyi anlayacaklardır.

Yani Esat’a şimdilerde diş bileyenler İsrail’e karşı sırt çevirmenin kendi toplumları için ne denli riskli bir durum olduğunun farkındalar.

Bölgesel dengeleri alt – üst edecek bir savaşta özellikle ABD ve İsrail için esas amaç Şam’ı devirmek değil, Tahran rejimini devirmek, Molalar ise bu komploya karşı şu an için Şam’ı ve Hizbullah’ı “koç başı” olarak kullanıyor; yani Ahmedinejad İsrail’i elindeki bu iki önemli silahla şimdilik zayıflatıp, sinirlerini yıpratmayı düşünüyor denilebilir, nihai darbenin ne zaman geleceğini kestirmek ise oldukça zor gibi görünüyor.

Zaten gerek ABD ve gerekse İsrail, İran’ın bu oyunun farkındalar dolayısı ile askeri güç olarak Suriye’den çok daha güçlü olmasına ve Şam yönetiminin belki de hali hazırdaki durum itibari ile tarihinin en “güç” durumunda olmasına rağmen direkt bir savaştan çekinen Tel Aviv’in tavrı da bunu doğruluyor.

Tablo iyi analiz edildiğinde görünen o ki Ortadoğu’da derin senaryoların tezgâhlanmak istendiğini görmek mümkün, bakıp göreceğiz!