Paralel harikalar dünyası, suni ağaçlarla yeşertilmeye çalışılan bir vicdan(sızlık) çölü...

Korku tünelinden manzaralar; Gezi Protestoları’nda, 13 yaşında bir çocuğun ve yaralılara müdahale eden doktorların bile “suçlu” görülüp cezalandırılmasını talep eden iddianamenin kabul edildiği bir ülke.

Sürekli dönen dev(let) bir figürünün eteklerine takılmış medyatik zırcahil zillerin dayanılmaz uğultusu yankılanıyor.

“Çarpışan insanlar” bölümündeyse, gözlerini “başbakan” bürümüş, diğer yarılarına ölümüne girişmeye hazırlanan AK/sivil nefer taburları...

Paralel gerçekler dünyasındaysa...

Bir insanın ölümünü izliyorum. Vücudu, artık kan üretmiyor.

Saat, saniye saniye ilerliyor.

Babam için zaman yakında dolacak.

Bir bebeğin ölümünüyse, ruhumuz duymadan izledik.

Ayaz için zaman kara kışta doldu.

Yaşamının kırkını yeni doldurup, ölümünün kırkına girdi.

Bir ülkenin ölümünü izliyorum. Artık, taze kan üretemiyor.

Gazetelerin kuru yapraklar gibi hışırdayan sayfaları arasında, Ayaz’ın ölüm haberinde şu satırlar geçiyor.

“Kaymakamın ifadesine göre, ‘Yaklaşık 15 çuval kömürü de, Kaymakamlığın kömürlerinden alan bir ihtiyaç sahibinden, çuvalı 5 liraya satın almışlar’. Ülkelerindeki iç savaştan kaçarak geldikleri Diyarbakır’da metruk binada donmak üzereyken bulunan 4’ü çocuk 8 kişilik Suriyeli aile de hastanede tedavi altına alındı...”

Ticaret objesine dönüşen yardımlar; meteliğe kurşun atan insanların kendilerinden, ihtimal, bir nebze iyi durumda yoksullardan satın aldığı “hayat kaynağı”, kömür...

Kömürleşmiş vicdanın, sürekli ekranlardan yansıdığı bir ülke...

“Donmak üzere olan Suriyeli aile...”

Donmuş vicdanların, sürekli ekranlardan Türkiye’nin Suriye politikasını övdüğü bir ülke...

Kuru yaprak sayfaların bir başkasında, insansız hava araçlarının, “silahlı modellerinin” üretimiyle övünülen bir haberde şöyle diyor;

“Türk Silahlı Kuvvetleri’nin eğitim uçağı ihtiyacına cevap vermesi beklenen Hürkuş’un seri üretimi için imzaların atıldığı törende konuşan Savunma Sanayii Müsteşarı Murad Bayar, Hürkuş-B’nin ardından silah da taşıyabilen Hürkuş-C’nin üretilmesinin planlandığını belirtti.” Bayar, silahlı insansız hava araçlarını, “fonksiyon zenginliğine sahip” olarak niteliyor.

“Fonksiyon zenginliği”, Yemen’de, Afganistan’da toplamda binlerce insanın ölümüne yol açtı.

Dünyada, insansız hava araçlarının hedefi olan sivilleri, nedense hiç gündeme getirmiyor “Yeni Türkiye” ama bu araçları üretmek ve pazarlamakla sorgusuz sualsiz övünüyor.

Peki, fonksiyon fakirliği içinde olan, 28 Aralık 2011 gecesi, Roboski/ Uludere’de çoğu çocuk yaştakilerin ölümüne yol açan, istihbaratı taşıyan insansız hava araçları mıydı (henüz silahsız), yoksa “vur” emrini verenlerin vicdanları mı?

14 yaşında komaya sokulan Berkin Elvan, yaklaşık 200 gündür öyle yatıyor, hayatla ölüm arasında.

Merhaba, Paralel Vicdan Çölü; Yeni Türkiye...

Başbakan Erdoğan’ın çok sık yinelediği bir kelime var; “çok çirkin”.

Sen de, çok çirkinsin Yeni Türkiye...

Çünkü ikiyüzlülüğün yüzü gibisin.

Yeni yıl hediyesiyse yaşam savaşı veren tüm vicdanlara; küçük bir prensten.

“‘Geceleri gökyüzüne baktığında, yıldızlardan birinde benim yaşadığımı ve orada gülüyor olduğumu bileceksin. Bu yüzden sana sanki bütün yıldızlar gülüyormuş gibi gelecek. Bütün dünyada yalnızca senin gülen yıldızların olacak.’

Ve bunu söyledikten sonra yine güldü.

Ve üzüntün geçtiğinde çünkü zaman bütün acıları iyileştirir beni tanıdığına memnun olacaksın. Daima benim dostum olarak kalacaksın. Benimle birlikte gülmek isteyeceksin. Ve zaman zaman, sadece bunun için gidip pencereyi açacaksın... Gökyüzüne bakarken güldüğünü gören arkadaşların buna çok şaşıracaklar. Sen de onlara: ‘Yıldızlar beni hep güldürürler’ diyeceksin. Onlar da senin deli olduğunu düşünecekler. Görüyorsun, sana ne kadar kötü bir oyun oynadım...”

Ve bir kez daha güldü.

‘Aslında ben sana bir sürü yıldız değil de, kahkaha atabilen bir sürü zil vermiş gibi oldum.’”

Yeniden doğuşların 2014’üne.

[email protected]