Adı Virginia Raggi. İsmini ilk kez, geçtiğimiz aylarda Brüksel’de bir İtalyan politikacıların ağırlıkta olduğu bir toplantıda duymuştum. 37 yaşında bir avukat Raggi. Ve büyük ihtimalle de, Roma’nın ilk kadın belediye başkanı olacak. Brüksel’deki toplantıda, daha adaylığı ilk belli olduğu zamanlarda bile, İtalya’nın önde gelen siyasetçileri ve yorumcularının, “Roma’yı alacak” dedikleri Raggi, bu hafta sonu yapılan belediye seçimlerinin ilk turundaki en yüksek desteği elde ederek yüzde 35,3 oy aldı. 19 Haziran’da gerçekleşecek olan ikinci tur seçimlerde de, “olağanüstü” bir durum olmazsa, galibin Raggi olması bekleniyor.

Oysa, bundan 4-5 ay önce, Raggi’nin siyasetle alakası bile yoktu. Raggi, başarılı bir hukuk kariyerini geride bırakarak politikaya atılmaya, oğlu sebebiyle karar vermiş. Neden mi? Roma, dünyanın en güzel şehirlerinden olabilir ama gerçekten de korkunç halde. Trafiğinin kaosundan çöplerinin toplanmamasına, toplu taşıma sisteminin başarısızlığına ve tabii, kentin düştüğü halin ardında yatan asıl sebep olan yolsuzluğa kadar birçok sorunu var Roma’nın. Doğma büyüme Romalı olan Raggi, başka bir şehirde yaşamak istemiyor. Ancak, çocuğu olduktan sonra, onun Roma’nın bu halinde büyümesini de istemiyor.

Raggi’nin kampanya sloganı, “Çürümeye son ver” ve en büyük vaadi, yolsuzluğa son vermek. Bununla beraber, seçmenlerine verdiği diğer sözler arasında, Roma’nın tüm kamu ihalelerinde şeffaflık, daha çevreci bir kent yaratmak gibi hedefler de var.

Raggi’nin son derece muhtemel başarısı, İtalya’nın geleneksel parti sistemini kökünden de sarsacak. Zira Raggi, İtalyan siyasetinin “ayrık otu”, var olduğu haliyle politik düzene toptan karşı çıkan Movimento Cinque Stelle (Beş Yıldız) Hareketinin adayı. Zaten, bana Raggi’den bahseden İtalyan siyasetçilerin de asıl derdi buydu; hepsi, merkez partilerden gelen, “duayen” politikacılardı ve devirlerinin kapanmakta olduğunu düşünüyorlardı. Cinque Stelle, 4 Ekim 2009’da, komedyen Beppe Grillo tarafından kurulduğunda, tek dayanağı, internet ve “kelimeler” idi. Grillo, tek başına başlattığı hareketi, interneti ustaca kullanması ve insanların bam tellerine basan, konuştu mu dinleten hitap şekliyle popülerleştirdi.

Bugün, Başbakan Matteo Renzi’nin, Sosyal Demokrat Partito Democratico’su (PD-Demokrat Parti) ile Cinque Stelle arasında sadece bir puanlık fark var. En yüksek oy oranına sahip PD, yüzde 30’luk desteğe sahip, Grillo’nun hareketiyse yüzde 29’luk. Cinque Stelle, ülkenin büyük partilerinin kapasitesizliklerine, sistemin tıkanıklıklarına ve de özellikle, yolsuzluğa karşı çıkıyor; hiçbir ideolojiye de dayanmıyor.

Raggi’nin ifadesiyle de, harekete olan destek “Sıradan insanların, hayatlarının kontrolünü ellerine almak istemelerinden” kaynaklanıyor.

Türkiye’de internet, “karizmatik liderliğe” soyunabilecek iyi hatipler ve bol bol yolsuzluk var; peki, burada “sıradan insanlar”, hayatlarının kontrolünü ellerine almak istemiyorlar mı?
Transparency International-Şeffaflık Derneği’nin Türkiye şubesi yönetici Oya Özarslan’a göre, yolsuzluk bilinse de, göz yumuluyor. Ama yeterli derecede de “bilinemiyor”. Özarslan, “Medyanın kontrolü, çok kritik bir rol oynadı burada, bazı sözcükler öcü gibi yasaklı, bunların başında da yolsuzluk geliyor. Sadece hükümet yanlısı medya değil; ana akımda dahi bu konunun yazılamadığına bir çok kez tanık oldum” diyor. Ve “büyük kutuplaşmanın”, toplum genelinde, yolsuzluk konularını, bilmeme, görmek istememe ve rıza göstermeye neden olduğuna da dikkat çekiyor.