Uluslalararası arenada itibar kaybetmiş, yıldızları dökülmüş bir siyasi Recep Tayyip Erdoğan. Batılı her gazetenin haberinde kendi ve ailesi hakkında yolsuzluk iddiaları başköşede yer alıyor. Bir zamanlar demokrasi, kalkınma ve barış ile anılan Erdoğan artık başta Washington olmak üzere bütün Batılı merkezlerde yolsuzluk, baskı ve şiddetle anılıyor.

New York’ta bindiğimiz taksi şoförleri, Türkiyeli deyince‘‘Erdoğan’' diye mutluluk çığlığı atardı, şimdi sadece yüzünü ekşitiyor. Ünü o kadar yayılmış durumda. Çünkü burada medyaya uyguladığı baskıyı oralarda kimseye uygulayamıyor ve dünyayla ilgili Batı kamuoyu kimin ne olduğunu artık çok iyi biliyor.

Erdoğan deyince akla hukuku kendi çıkarları için ayaklar altına alan, ekonomik reformlardan vazgeçip kendisine ve yakın çevresine rant sağlayacak büyük inşaat projelerine yönelen bir siyasetçi akla geliyor. Aynı zamanda demokratik sivil tepkiyi gençlerin ölümleri, kör olmalarıyla sonuçlanan baskıyla karşılayan; her türlü sivil itaatsizliği darbe girişimi diye yorumlatıp topluma korku salmayı amaçlayan bir siyasetçi.

Böyle bir liderin Batı dünyasında itibarı olmaz…

Kendi ağzından bizzat açıkladı, Amerika Başkanı Obama aylarca telefonuna çıkmadı.

Neden?

Baskı politikaları ve devlet gücüyle hasıraltı edilen yolsuzluk iddiaları nedeniyle…

O nedenle, NATO zirvesi için gittiği Galler’de tamamen dışlandığıBatılı liderler arasında olmaktan çok mutluydu. Mutludan öteydi, mutluluktan gözlerinin içi gülüyordu. Bütün fotoğraflar, Obama ile aynı masada olmaktan havalarda uçan bir siyasetçinin portresini çiziyordu.

Çünkü itibar önemlidir. Hakkınızdaki iddialar destana gelmiş, bütün Batılı liderler, siyasetçiler, diplomatlar başta oğlunuz olmak üzere yakınlarınızla yaptığınız sıfırlama politikalarını dinlemişse, işiniz zordur.

Bir yandan Batı’ya yanaşıp diğer yandan bölgede Sunni İslamcı politikalar izliyorsanız, ülkenizi köktendinci teröristlerin üssü haline gelmişse, bu gruplara gönderdiğiniz Tır’lar kamu görevlilerince durdurulup size suçüstü yapılmışsa işiniz daha da zordur.

Tekrar eski günlere dönmek isteğiyle yanıp tutuşursunuz…

Bunu yapmanın tek yolu vardır, taviz vermek..

O yüzden Obama için Erdoğan şu anda Türkiye’de çalışılacak en iyi partnerdir. Kendi ayakları üzerinde güçlü duran, doğruları dile getirebilen bir lider, İSİS’le mücadelede ne yapacağına bir türlü karar veremeyen, askerini tekrar bölgeye sokmak istemeyen Amerika Başkanı için sıkıntı yaratacaktır.

Tekrar kulübe alınmak için çırpınan, sizin hakkında bildiklerinizin farkında olan bir siyasetçi idealdir çünkü sözünüzden çıkmaz.

O zaman 49 yurttaşınız aylardır İŞİD’in elinde rehin olmasına rağmen, Sunnilik adına atıp tutmanıza rağmen, ‘‘dün dündür, bugün bugün’’ diyerek Sunni bir güce karşı oluşturulan ‘‘HaçlıBirliği’’ne koşturarak katılırsınız. Haçlı Birliği’dir çünkü bu deyimi siz Batılı ülkelerin bölgeye yönelik uygulamalarında hep dile getirdiniz. Şimdi, müslümanlara karşı Haçlılarla işbirliğine gitmek zorunda kalırsınız.

Çin’den füze alacağım dersiniz, daha Obama ile görüşme tutanaklarının mürekkebi kurumadan, daha uçağınız havadayken Çin füzesi almaktan vazgeçtiğinizi, Fransa ile görüşmelere başladığınız açıklarsınız.

Fransa’yı önünüze koyarlar çünkü Rusya’ya satmasını engelledikleri savaş başlıklarının zararının çıkması gerekmektedir. Senden çıkarırlar… Çok güçlü bir ülke olduğunu iddia ettiğin bir noktada, hangi silahı kimden alacağını bile Washington belirler işte böyle.

Ya da Gazze’ye gideceğim dersin, Washington’dan kırmızı ışık yanar, bir daha Gazze’yi ağzına almazsın, onun yerine Kıbrıs’a gidersin.

Eliniz bir zayıflamaya görsün, bütün ustalar üzerine oynamaya başlar. Ne karşı koyacak, ne blöf yapacak gücün kalır. Yakında Peşmergeye silah yardımı da yaparsın, uluslararası güce asker de verirsin.

Ne demişler tavizin sonu olmaz.