Türkiye medyasına baktığınızda kendisine Müslüman diyen kimi kalemlerin Paris Katliamı karşısında gizliden gizliye bir sevinç duyduklarını ve bunu örtülü bir biçimde dile getirdiklerini görüyorsunuz. Yüz yıllardır Batı medeniyeti karşısında gerileyen, boyun eğen bir kültür, bu durumun nedenlerini araştırmak yerine sürekli komplo teorilerine sarılırsa, elinde kala kala terör silahı kalır.

Evet, Fransa’daki terör eylemini Cezayir Savaşı’ndan Irak’ın işgaline kadar uzanan bir listede besleyen nedenler var. Batı medyası ve akademi camiası daha şimdiden bunları tartışıyor ve terör eylemleri nedeniyle özgürlüklerin kısıtlanmasına karşı çıkıyor.

Müslüman dünyası ise özgürlüklerden korkuyor. Yüz yıllardır biat kültüründe yetişmiş Müslümanlar, sorgulamak yerine her sorunda bir ‘şeytan’ bulmayı tercih ediyor. ‘Şeytan’a yönelik her eylem ise niteliği ne olursa olsun, sonuçta asıl zararı müslümanlara dokunacak olsa bile sevinçle karşılanıyor.

BUNUN ADI İKİYÜZLÜLÜK 

Açıkça tartışmadığımız, konuşmadığımız budur; Tatvan Belediyesi’nin ilan panosuna astığı iğrenç duyuruda da, Twitter’da gördüğümüz mesajlarda da, gazete sayfalarına yansıyan yorumlarda da görülen budur: Paris saldırısının kabullenilmesi ve içten içe kutsanılması.

Diyanet İşleri Başkanlığı, Almanya’daki camilerdeki imamlara özgürlük nöbeti talimatı verirken bu zihniyet sahipleri ‘Almanya’daki camilerin varlığını’ sorgulamıyor. Almanya’nın ifade özgürlüğünün bir parçası olarak ibadet hakkını serbestçe yerine getirdiğini, inancını özgürce yaşayabildiğini görmüyor. 100 yıl sonra İstanbul’da bir kilise açılma kararını ise dünyanın en büyük başarısı gibi görebiliyor.

Açık bir ikiyüzlülük örneği.

Irak savaşına vahşet derken, bugün Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın yıllarca 1 Mart Tezkeresi’nin geçmemesine yandığını, ‘‘Irak’ta Amerika ile birlikte hareket etmemiz gerekirdi’’ dediğini duymazdan geliyor.

Müslüman toplumların düşünce ve ifade özgürlüğünü kısa kısa Abbasiler ve Osmanlılar dönemindeki parlak dönemlerinden bugünlere geldiğini, dogmatik inancın toplumu çürüttüğünü görmüyor. Bugün alkış tuttuğu şiddet eylemlerinin Afganistan’dan Kuzey Afrika’ya uzanan coğrafyada her gün onlarca, yüzlerce Müslümanın canını aldığını fark etmez görünüyor.

KABUL ETMENİN KOLAYLIĞI

Asıl sıkıntı Müslüman ülkelerin ifade özgürlüğüne sahip olmamasından kaynaklanıyor. Bu dünyanın yaşadığı sorunların nedeni, çözüm yollarını tartışıp çıkış yolları aramak yerine, yukarıdan yapılan yorumları aynen kabul etmek kolayına geliyor. Çünkü, ister Paris’te, ister Bağdat’ta yaşasın, özgürlük fikri Müslüman’a yabancı ve korkutucu geliyor. Yorumladığı biçimde yaşadığı inancın sıcak kozası onun içinde bulunduğu durumun başlıca nedeni olsa bile, bunu göremiyor.

Müslümanlar bugün 2. Dünya Savaşı öncesi Alman faşistlerin algısıyla bakıyor dünyaya. Faşistlerin bütün kötülüklerin nedenini Yahudiler’de bulması gibi, bir ‘Şeytan’ı arıyor. Bu Şeytan da başta Batı ve Yahudiler oluyor yine. Kendisinin hiç bir sorumluluğu yok, bütün kabahat ‘Şeytan’da. Afgan bir gazetecinin koyduğı isimle bunlar günümüzün ‘mübarek faşistleri’ oluyor